Οἱ καλοὶ τρόποι καὶ ἡ εὐγένεια εἶναι ἕνα κομμάτι τῆς ἐκπαιδεύσεώς μας.
Ἀπὸ νωρὶς οἱ γονεῖς μας καὶ οἱ δάσκαλοί μας ξεκίνησαν νὰ μᾶς μαθαίνουν πῶς νὰ συμπεριφερόμεθα.
Μᾶς ἐδίδαξαν τὸ τὶ εἶναι εἶναι ἐπιτρεπτὸ καὶ τὶ ἀνεπίτρεπτο. Συνέχεια →

Στὰ ξύλα του καθόμουν ἀγκαλιὰ μὲ τὴν γοργόνα…
Τὰ χέρια γλύστρησαν στ’ ἀκροδάκτυλα μέχρι νὰ χαθῇ στὸ νερό…
Ξύπνησα, πέρασα ἀπὸ τὸν ὀνειρικὸ στὸν ἄλλο κόσμο, τὸν εἰκονικό… Συνέχεια →

Μιὰ φορὰ κι ἕναν καρὸ ἔνας βασιλιᾶς ζοῦσε στὰ σκοτεινὰ καὶ γεμάτα ὑγρασία ὑπόγεια τοῦ παλατιοῦ του.
Ὅλοι προσπαθοῦσαν νὰ τοῦ περιγράψουν τὸ πανέμορφο παλάτι μὲ τοὺς ὑπερόχους κήπους…
Ἐκεῖνος ὅμως δὲν πίστευε κάποιον, ἀπὸ ὅλους αὐτούς…
Θεωροῦσε παλαβὲς αὐτὲς τὶς περιγραφές. Συνέχεια →

Ἰδοῦ Δήμαρχε Πατρέων «πεδίον δόξης λαμπρόν».
Παρτέρια κατὰ μῆκος τοῦ ἄξονος τῶν δύο συντριβανιῶν στὴν Πλατεία Γεωργίου Α΄, μὲ διάδρομο γιὰ τοὺς διαβάτες.

H ἰδέα ἀπὸ τὴν πρὸ ἐτῶν ἐπίσκεψή μου στὸ ἄνυδρο Ντουμπάι, ἀπ’ ὅπου καὶ ἡ εἰκόνα. Συνέχεια →

Ἄδικα περιμέναμε τέτοιες ἡλιόλουστες ἡμέρες γιὰ νὰ πᾶμε ἐκδρομή. Ἔτσι ἀποφασίσαμε νὰ κάνουμε κοπάνα ὅλη ἡ Πέμπτη τάξις (ἢ Β΄Λυκείου) Β΄ Γυμνασίου Ἀῤῥένων Πατρῶν…
Συγκεντρωθήκαμε μακρυὰ ἀπὸ τὸ σχολεῖο καὶ κάτσαμε γιὰ μίαν περίπου ὥρα στὰ παγκάκια τῆς πλατείας Ὄλγας….
Μετὰ τραβήξαμε παραλιακὰ γιὰ τὸ Καφενεῖο τοῦ Βουρνᾶ στὸ Πάρκο τοῦ Ἀγίου Ἀνδρέα… Συνέχεια →