Στὰ ἑβδομήκοντα πλέον
ἔχω μάθει νὰ μὴν παρασύρρομαι ἀπὸ καμμιὰ ἰδεολογία, ποὺ ἐνίοτε τονίζεται στὴν χώρα μου, γιατὶ ἔζησα τὰ μεγάλα λόγια καὶ τὶς μεγάλες ἀπάτες. Θέλω μᾶλλον νὰ βλέπῳ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἡγοῦνται ἀτομικῶς καὶ κυρίως θέλω νὰ γνωρίζῳ τὴν καταγωγή τους καὶ τὴν διαδρομή τους, δηλαδὴ «ποῖος ὄντως εἰ ὁ ἀνὴρ ἢ ποία ἡ γυνή».
Ἔτσι ἂς θέσουμε τὸ ἐρώτημα «ποῖος εἶναι»: Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Τό μεγάλο ψάρι τρώει τό μικρό ἤ…;;;;;;;
Ἐπί τέλους πρέπει νά συνειδητοποιήσῳ πώς στήν φύσιν ἐπιβιώνει τό καλλίτερα προσαρμοσμένο εἶδος;
Καί τί ἀκριβῶς σημαίνει προσαρμογή;
Μήπως σημαίνει πώς μπορῶ νά ἀντιμετωπίζῳ τόν κάθε κίνδυνο, τήν κάθε ἀπειλή, τήν κάθε ἀβεβαιότητα μέ πυγμή καί σθένος; Μήπως σημαίνει πώς ἐάν δέν τό κάνῳ, θά βρεθῆ κάποιος ἱκανότερος γιά νά μέ παρακάμψῃ ἤ καί νά μέ ξεκάνῃ;
Μήπως σημαίνει πώς πάντα θά τρέχω πίσω ἀπό κάποιον ἄλλον γιά νά μέ ἐλεήσῃ; Συνέχεια
Θέλετε τήν θανατική ποινή;
Θέλετε τήν ποινή τοῦ θανάτου;
ἐρωτᾶ ἀποστομωτικὰ ἡ κυρία βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ… Συνέχεια
Εἶμαι αὐτὸ ποὺ ἐγὼ ἐπέλεξα νὰ γίνῳ…
Κι ἐὰν αὐτὸ μοῦ ἀρέσῃ, σημαίνει πὼς ἤξερα τὶ ἔκανα…
Ἐὰν πάλι δὲν μοῦ ἀρέσῃ, μπορῶ τώρα νὰ τὸ ἀλλάξῳ. Συνέχεια
Ἄς ἐνδυναμώσουμε τὶς σχέσεις μας…
Μὲ ἁπλᾶ πράγματα… Πράξεις πού, λόγῳ ῥουτίνας, δὲν παρατηροῦμε ἤ ξεχάσαμε.
Ἕνα χαμόγελο… Μία ἀγκαλιά… Ἕνα τρυφερὸ χάδι…
Μία καλὴ κουβέντα… Μία ζεστὴ ματιά… Λίγο περισσότερο ἐνδιαφέρον… Συνέχεια
Ἄς στρώσουμε τὸν κ@λο μας καὶ νὰ δουλέψουμε!
Σὰν τὴν ἀνωτέρῳ «διαφήμιση», διαφορετικοῦ περιεχομένου ἀλλὰ μὲ τὸν ἴδιο στόχο, ἔχω δεῖ πολλὲς τώρα τελευταίως.
Καταπιάνομαι μὲ θέμα (τί ἄλλο) Γερμανία – Ἕλλάδα.
Λοιπὸν γιὰ νὰ βάλουμε τὰ πράγματα σὲ μία σειρά.
1ον. Ἡ Γερμανία κατασκευάζει «φουσκωτά», ἐμεῖς ὄχι.
2ον. Ἡ Γερμανία κατασκευάζει καραβάκια καὶ βαρκοῦλες, ἐμεῖς ὄχι.