Ἂν μπορέσουμε νὰ εὕρουμε μιὰν αἴσθήση εἰρήνης, μέσα στὴν ἄγρια ἀναστάτωση, που ὑπάρχει, ἂν μπορέσουμε νὰ κτίσουμε σχέσεις ἀγάπης καὶ νὰ ἐπιμείνουμε στὸν σκοπό μας, βαθειὰ δεσμευμένοι, φλογερὰ ἀφοσιωμένοι καὶ ἀθῷα εἰλικρινεῖς, τότε ὅλη αὐτὴ ἡ ἐνέργεια θὰ ταξειδέψη παντοῦ… Συνέχεια →

Πρέπει νὰ τὸ κάνῃς μόνος σου.
Ὁ κάθε ἕνας δῆλα δὴ ἀπὸ ἐμᾶς ὀφείλει νὰ προστατεύῃ καὶ νὰ ὑπερασπίζεται τὸν ἑαυτόν του, ἀναλόγως τῶν δυνατοτήτων του.
Δὲν εἴμαστε ὑπεύθυνοι γιὰ τοὺς ἄλλους, παρὰ μόνον ἐὰν πράγματι εἴμαστε …ὑπεύθυνοι. Δῆλα δὴ ἐὰν πράγματι ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ παιδιά, ποὺ χρειάζονται τὶς δικές μας γνώσεις κι ἐμπειρίες, πρὸ κειμένου νὰ γίνουν κι αὐτὰ συνειδητοποιημένοι καὶ ὑπεύθυνοι, γιὰ τὴν ζωή τους καὶ τὶς ἐπιλογές τους, ἐνήλικες. Ὄχι γιὰ νὰ τὰ διατηροῦμε φυσικὰ σὲ κατάστασιν νηπιακή, ἀλλὰ νὰ τὰ ἐκπαιδεύουμε στὸ νά γίνουν ἐνήλικοι. Συνέχεια →

Τῆς λεηλασίας συμβαίνει στὸν τόπο.
Τῆς λεηλασίας συμβαίνει καὶ στὶς ζωές μας…
Τῆς λεηλασίας συμβαίνει καὶ στὰ μυαλά μας…
Μὰ δὲν βαριέστε… Ἔτσι ἦταν πάντα… Ποτὲ δὲν ἄλλαξε κάτι στὸν πλανήτη… Καὶ γιὰ νὰ ἀλλάξῃ πρέπει πολλοὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὰ …αὐτονόητα, κι ὄχι λίγοι καὶ …«ἐκλεκτοί». Συνέχεια →

Ἡμέρες ποὺ εἶναι ἄς εὐχηθοῦμε.
Μὰ πρῶτα ἀπ΄ ὅλα στὸ μυαλό μας ἄς κρατοῦμε ζωντανὴ τὴν σκέψιν τῆς Ἐλευθερίας.
Αὐτὴ μᾶς κρατᾶ ζωντανοὺς καὶ μᾶς δίδει δυνάμεις.
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη μας, γιὰ αὐτὴν θὰ ἀγωνιστοῦμε, γιὰ αὐτὴν θὰ πεθάνουμε, ἐὰν ἀπαιτηθῇ. Συνέχεια →

Tὸν 20ό αἰῶνα, λένε, πὼς προοδεύσαμε. Ἴσως, τεχνολογικὰ μᾶλλον.
Ἀλλὰ δεν εὐτυχήσαμε σὰν ἄνθρωποι.
Γι’ αὐτό, τὸν 21ο αἰῶνα θὰ δρέψουμε τοὺς καρποὺς τοῦ 20οῦ, τὴν ἀλαζονεία δηλαδὴ καὶ τὴν πνευματική μας πενία, Συνέχεια →