Φθάνει ἕνας…

Κι ἂν εἶναι πλῆθος τ’ ἄσκημα, κι ἂν εἶναι τ’ ἄδεια ἀφέντες,
φθάνει μία σκέψις, μία ψυχή, φτάνεις ἐσύ, ἐγὼ φθάνω,
νὰ δώσῃ νόημα στῶν πολλῶν τὴν ὕπαρξη ἕνας φθάνει.
Συνέχεια





Καταλαβαίνω τὴν ἀσοφία μου…

Διάβασα κάποιο βιβλίο καὶ πίστεψα πὼς εἶμαι σοφός. Διαβάζω τώρα πιὸ πολλά· κι ὅσο διαβάζω τόσο πιὸ πολὺ καταλαβαίνω τὴν ἀσοφία μου. Ἂν τὸ εἶπε ἄλλος δὲν πειράζει νὰ τὸ ξαναπῶ κι ἐγώ. Ἐγὼ δὲν κυνηγῶ τὴν λεγομένη πρωτοτυπία.  Συνέχεια





Σὲ αὐτὸ τὸ φέρετρο ἀκουμπᾶ ἡ Ἑλλάδα!

Ἦταν 28 τοῦ Φεβρουάριος τοῦ 1943. Κατοχὴ, πείνα καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ θρηνῇ ἐπάνω στὸ φέρετρο τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ.
Ἡ κηδεία τοῦ ποιητοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ, ποὺ ἔγινε στὸ Α΄ νεκροταφεῖο τῶν Ἀθηνῶν, ἐξελίσσεται σὲ μεγάλη ἀντικατοχικὴ ἐκδήλωση, μὲ τὴν συμμετοχὴ χιλιάδων κόσμου καὶ ὁ Ἄγγελος Σικελιανός, νὰ ἀπαγγέλῃ τὸ συγκλονιστικὸ
«Ἠχῆστε σάλπιγγες…»
Συνέχεια





Γιὰ ἕνα λεπτὸ ἐλευθερώθηκε ἡ Ἑλλάδα!

Γιὰ ἕνα λεπτὸ ἐλευθερώθηκε ἡ Ἑλλάδα!Γιὰ ἕνα λεπτὸ ἐλευθερώθηκε ἡ Ἑλλάδα»,
ἀπὸ τὸν Ντῖνο Ἠλιόπουλο

Ὁ Ντῖνος Ἠλιόπουλος περιγράφει τὴν κηδεία τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ:
Συνέχεια





Τὸ ξεπεσμένο ἔθνος μας…

 Τὸ ξεπεσμένο ἔθνος μας...
Ἡ Κυρία σκοντάπτει καθ’ ὁδὸν καὶ πέφτει. Μὰ τὶ πέσιμο!
Τὸ καπέλλο της ἐσφενδονίσθη μακράν, καὶ ὁ ποδόγυρος τῆς ἐσθῆτος της κατέλαβε τὴν θέσιν του, μεταβληθεὶς εἰς κεφαλόδεσμον. Ἀποκαλυπτήρια.
Ἡ Κυρία πρὸς παρερχόμενον διαβάτην: «Βοήθεια!»
Ὁ διαβάτης: «Μωρὲ τὶ λές! Νὰ χάσω τέτοιο θέαμα!»
Συνέχεια





Μεθῦστε μὲ τὸ ἀθάνατο κρασί τοῦ ΄21 (ἀναδημοσίευσις)

Εἰλικρινῶς. Ὅλοι ἐσεὶς ποὺ δημιουργήσατε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ τὸ «βαπτίσατε» ἱστορικὴ σειρὰ, μὲ κουράζετε! Εἶχα νὰ παρακολουθήσω  τηλεόρασι πλέον τῶν πέντε ἐτῶν καὶ τώρα στήνομαι ἐμπρὸς στὴν ὀθόνη, κάνοντας κάτι ποὺ πάντα ἀπεχθανόμουν.  Κι ὅλα αὐτὰ γιὰ κάτι ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἱστορικὸ ἀφιέρωμα,  ἀλλὰ λόγῳ τῶν πολὺ «προσεκτικῶν» ἀποσιωπήσεών του, δὲν εἶναι.

Ὁμολογῶ πὼς δὲν ἤθελα νὰ σᾶς δῶ καὶ σκεφτόμουν σοβαρὰ νὰ συμμετάσχω σὲ κάποιες δράσεις ποὺ ξεκινοῦν τὶς ἐπόμενες ἡμέρες,  μὲ στόχο τὴν ἀποδόμησι ὅλων αὐτῶν ποὺ ἑτοιμάσατε καὶ τῆς δημιουργίας …ἀρνητικῆς διαφημίσεως γιὰ  τὸ «ἱστορικὸ» σας ἔργο!

Δὲν μὲ ἀφορᾷ ἡ ἐμπορικότητά του  «ἔργου» σας, ἀλλὰ τὰ ὅσα περνάει ὑπογείως. Καὶ τὰ περνάει ἀγαπητοὶ μου. Εἶτε τὸ παραδέχεστε, εἶτε ὄχι! Ἁπλᾶ, αὐτὸ ποὺ δὲν καταλαβαίνετε εἶναι ὅτι ὅλο αὐτὸ ποὺ πασχίζετε νὰ «χτίσετε», δυστυχῶς γιὰ ἐσᾶς,  θὰ γυρίσῃ εἰς βᾶρος σας! Ξέρετε γιατὶ; Ἴσως πράγματι νὰ καταφέρετε Συνέχεια