Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις

Τυχαῖα ἐγκλήματα ἤ καλοσχεδιασμένες ἐνέδρες;

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Μεγάλος σάλος ἔχει γίνει μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Ἀμερικανοῦ πρέσβεως στὴν Λιβύη.
Δὲν εἶναι καὶ λίγο ἐδὼ ποὺ τὰ λέμε νὰ σοῦ δολοφονοῦν ὁλόκληρον πρέσβυ…
Καὶ μάλιστα μέσα στὴν πρεσβεία σου, ποὺ θεωρητικῶς ὑπολογίζεται γιὰ οὐδέτερον ἔδαφος….

Ἀλλὰ ὅταν πρόκειται γιὰ τὰ ἀμερικανά, ὅλα μποροῦν νὰ συμβοῦν!
‘Υπηρετῶντας πιστὰ τὰ ἀφεντικά τους, αὐτὰ τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως, ἔχουν καταστρέψει τὸν πλανήτη ἀρκούντως γιὰ νὰ συντηροῦν τὸ ἀπύθμενο μίσος στοὺς λαοὺς ποὺ ἔχουν προσβάλει.
Μίσος ἀθεράπευτον, ἰδίως ὅταν πρόκειται γιὰ διαρκὴ ἐγκλήματα.

Συνέχεια →

Περιγραφὴ τῆς σημερινῆς συγκεντρώσεως (15-09) ἀγανακτισμένων…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Οι αγανακτισμένοι έπαψαν προφανώς να είναι αγανακτισμένοι..
Τώρα είναι όλοι στον ζυγό της επιβίωσης και  που χρόνος πια για διαμαρτυρίες..
Όχι ότι  το είδος αυτής της συγκεκριμένης διαμαρτυρίας,θα απέφερε κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα,αλλά ακόμα κι αυτό ήταν δείγμα μιας κοινωνίας που αντιδρά,που διαμαρτύρεται.
Τώρα πάει κι αυτό..

Σεμέλη

Συνέχεια →

Τί ἐννοοῦμε ὅταν λέμε χᾶσμα πολιτισμῶν;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Χᾶσμα πολιτισμῶν; Ὑπάρχει;
Διότι ἄλλο τὸ χᾶσμα τῶν πολιτισμῶν κι ἄλλο τὸ χᾶσμα τῶν κοινωνιῶν.

Τί ἐννοοῦμε ὅταν λέμε Χάσμα Πολιτισμῶν;
Συνέχεια →

Πᾶμε ξανά…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κτύπησες γεράκο μου….
Καὶ κάπου πῆρε τὸ μάτι σου στὴ δεύτερη σειρὰ τὸν υἱιό σου…
Κι ἔτσι ποὺ σέρνεις τὸ πονεμένο κορμί σου ἀναζητῶντας βοήθεια νὰ κρατηθῇς… σκέπτεσαι…

Πόσο πόνεσες νὰ τὸ μεγαλώσεις αὐτὸ τὸ παιδί…
Καὶ τί δὲ στερήθηκες… Συνέχεια →

Οἱ ἀμερικανιὲς ὁδηγοῦν ἐνίοτε καὶ σὲ λυντσαρίσματα!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 



Συμφωνώ απολύτως με τα γραφόμενα του Στρατή,που θα διαβάσετε αμέσως μετά.
Νομίζαν πως με όσα κάνουν,οι ίδιοι θα μείνουν στο απυρόβλητο,γιατί θα θεωρηθούν ως …«σωτήρες» ας πούμε,που τους έσωσαν από τους κακούς δικτάτορες;;
Συνέχεια →

Μοῦ ἔκοψες τά φάρμακα, μοῦ πῆρες τό σπίτι καί σέ δυό μῆνες πεθαίνω…Θά σέ πάρω μαζί μου…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 
8 το πρωί. Ένας γκριζομάλλης κύριος μπαίνει στα γραφεία της εισπρακτικής εταιρείας. Στην είσοδο της «αίθουσας» τον σταματούν δύο «γίγαντες της φρουράς».
– Παρακαλώ κύριε, τι θα θέλατε;
Ο «μεσόκοπος κύριος» βγάζει ένα πιστόλι και τους σημαδεύει.
– Περάστε μέσα και οι δύο.
Αυτοί ξαφνιάζονται. Ένας τρίτος που κάθονταν πιο δίπλα σηκώνεται απότομα από την καρέκλα του και Συνέχεια →