Πόσοι θυμοῦνται αὐτήν τήν εἰκόνα στήν Ὁμόνοια;;;;;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Ξυπνώντας ἀπότομα τοὺς κομπάρσους γιὰ νὰ παίξουν στὸ …ἔργο!!!
Ἔχει πλάκα νὰ σοκάρεστε μερικοὶ-μερικὲς ἀπὸ τὴν ἐπίθεση στὸ Παρίσι.
Ἀκόμη περισσότερη πλάκα εἶναι ποὺ μόνον ὅταν πλησιάζῃ ὁ κίνδυνος ἐνεργοποιεῖται τὸ αἴσθημα αὐτοσυντηρήσεως ἀπὸ τὸν ἐγκέφαλό σας.
Πιὸ πρὶν τίποτα…
Παραισθησιογόνα, ἄγνοια ἤ βαρᾶτε καὶ παλαμάκια μὲ τὰ πάθη τῶν ἄλλων… Συνέχεια
Οἱ κοινωνίες εἶναι ἕνα σύνολον συγκοινωνούντων δοχείων.
Οἱ κοινωνίες δὲν εἶναι ἄθροισμα μερῶν, ἀνεξαρτήτων τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο. Οἱ συντηρητικοὶ καὶ οἱ προοδευτικοί, οἱ ἐλαφρόμυαλοι καὶ οἱ νουνεχεῖς, οἱ σεμνοὶ καὶ οἱ θρασεῖς, οἱ καλοὶ καὶ οἱ κακοί, οἱ ἠθικοὶ καὶ οἱ ἀνήθικοι, οἱ ἀριστεροί, οἱ κεντρῶοι καὶ οἱ δεξιοί, δὲν συγκροτοῦν κλειστὲς ὁμάδες ποὺ λειτουργοῦν, ἐξελίσσονται καὶ διαμορφώνονται ἡ μία ἐρήμην τῆς ἄλλης. Οἱ κοινωνίες εἶναι ἕνα σύνολο συγκοινωνούντων δοχείων, σὲ διαρκῆ σχέσι καὶ ἀλληλεπίδρασι, ποὺ κινῶνται καὶ ἀλλάζουν πάντα σὲ μιὰ ἑνιαία κατεύθυνσι. Συνέχεια
Ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἕνας…!!!
Ἂν ὁ ἱππότης σκοτώσῃ πρῶτα τὸν Βασιλιᾶ, τὸ πρόβλημα λύνεται μὲ τὴν μία.
Ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἐντὸς τῶν πυλῶν, ὄχι αὐτὸς ποὺ σοῦ ἔβαλαν νὰ βλέπῃς! Συνέχεια
Οἱ ἐπαγγελματίες ἐπαναστάτες
Ο μύθος της επαναστάσεως, γεννημένος με την Γαλλική επανάσταση, δημιούργησε έναν νέο ανθρωπολογικό τύπο: τον επαγγελματία επαναστάτη, αφιερωμένο ψυχή τε και σώματι στην κατεδάφιση κάθε παραδοσιακής τάξεως. Ένας ανθρωπολογικός τύπος που, ξεκινώντας από την Μπολσεβίκικη επανάσταση και μέχρι την κατάρρευση του σοβιετικού συστήματος, κυριάρχησε στην παγκόσμια σκηνή με την εξαιρετική ικανότητα του να ενεργοποιεί πάθη και να κινητοποιεί τις μάζες. Ο κορυφαίος Ιταλός κοινωνιολόγος Luciano Pellicani, ανέλυσε τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά της «επαναστατικής αριστοκρατίας» και ανέδειξε τις γνωστικές καταβολές της.
Κρατώντας ζωνταντοὺς τοὺς …καραγκιόζηδες!!!
Ἐὰν ἡ «κοινὴ γνώμη» ἀφιέρωνε τὸν μισὸ ἀπὸ τὸν χρόνο ποὺ ξοδεύει γιὰ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τοὺς καραγκιόζηδες, γιὰ νὰ ἀκούσῃ καὶ νὰ ἀναπαράξῃ αὐτὰ ποὺ λὲν οἱ λίγοι σοβαροί, τώρα θὰ ἤμασταν πολὺ καλλίτερα.
Ἀλλὰ οἱ σοβαροὶ περνοῦν ἀπαρατήρητοι. Οἱ καραγκιόζηδες ἐρεθίζουν καὶ διεγείρουν τὰ καφενειακὰ ἔνστικτα. Καὶ οἱ ψάρακες τσιμποῦν καὶ ἀσχολοῦνται ἔντονα καὶ ἐπίμονα μὲ τοὺς τελευταίους.
Ἔτσι οἱ καραγκιόζηδες «ὑπάρχουν» καὶ ἀναπαράγονται. Καὶ οἱ σοβαροὶ δὲν «ὑπάρχουν» καὶ ζοῦν στὴν σκιά. Συνέχεια