Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
– Βρε καλώς το φασιστόμουτρο…
– Α και γαμήσου ρε αναρχομπινέ…
– Μήπως θα μπορούσατε πρώτα να πείτε καμιά καλησπέρα προτού αρχίσετε να βρίζεστε πάλι;
– Έχει δίκηο η Μαρία βρε Κώστα. Αμάν πια, μόλις ήρθαν οι άνθρωποι. Ωραία υποδοχή τους έκανες.
– Γιατί βρε Σοφία; Τι είπα; Τον έβρισα; Αφού φασίστας είναι ο αδερφός σου.
– Σοφία μάζεψε τον άπλυτο άντρα σου γιατί θα τον παλαμαριάσω…
– Σκάσε Πέτρο…αμαν πια μ’ εσάς τους δύο…
– Μα δεν το βλέπεις το γιουσουφάκι των μεμέτηδων; Με το που με είδε μου μπαίνει…
– Ρε γαμώ το μπελά σου ξεροκέφαλε, την αδερφή σου έχει παντρευτεί, ηρεμήστε λίγο και οι δύο…
– Ε, και τι να έκανα; Δεν με άκουγε όταν της έλεγα μακριά απ’ αυτή την παρδαλή λουλού…τι νά’ κανα; Να την πέταγα απ’ το μπαλκόνι;
– Χάρη σου έκανα κωλοφασίστα, μπας και ακούσεις στη ζωή σου κανα σωστό λόγο και συνέλθεις…
– Ω, μα σκάστε πια και οι δύο…
Συνέχεια
Τὴν περίπτωσιν Τσίγκοφ δὲν τὴν ἐγνώριζα διότι δὲν τυγχάνω ποδοσφαιρόφιλος. Ἀλλὰ τὴν κατ’ ἐπιλογὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων τὴν γνωρίζω. Καθῶς ἐπίσης τὴν γνωρίζουν κι ὅλοι οἱ Ἕλληνες.
