στὴν πρώτη φωτογραφία εἶναι πρὸ κυβερνήσεως… ἀτημέλητη, ἀβαφής, συνολάκι ἀπὸ τὰ καλάθια τῆς Ἑρμοῦ καὶ μαλλὶ τζιβὲ τύπου: εἶμαι ἀριστερὴ καὶ τὸ δείχνω…
στὴν δευτέρα φωτογραφία ἔχει γίνει κυβερνητική, ἀλλὰ παραμένει τὸ ἀξύριστο στυλάκι, γιατὶ δεν ἔχει ἄκομα δικτυωθεῖ μὲ salon de beaute, μὲ coiffure de pari, καὶ μὲ τὰ ἐγχώρια haute couture… ἔτσι, ντυμένη ἁπλᾶ καὶ βολικά, τὸ ἔριξε στὸν ὕπνο – καὶ καλὰ ἔκανε ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε – γιατὶ ἐκείνη τὴν ὥρα μίλαγε ὁ τσίπρας… Συνέχεια
Ἀφορμῆς δοθείσης ἀπὸ τὴν δολοφονία (διότι περὶ δολοφονίας ἐπρόκειτο) Μαυρίκου, ποὺ ἦταν τὸ σύνθημα γιὰ τὴν ὁλικὴ ἀποδόμησιν τοῦ, φαινομενικῶς, τελείου οἰκοδομήματος τῆς διαφθορᾶς…
Ἤ, έὰν θέλετε, μία δολοφονία ποὺ στὴν πραγματικότητα εἶναι ἡ πρώτη …φούσκα ποὺ ἔσκασε…
…Μίας φούσκας ἀπὸ τὶς πολλές, (ὅπως κι αὐτὴ τοῦ Noor1) ἀπὸ τὶς ἀμέτρητες, ποὺ πίσω τους κρύβουν, τεχνηέντως, τὴν σαπίλα αὐτοῦ τοῦ βρωμεροῦ οἰκοδομήματος, ποὺ κατήντησε (νὰ εἶναι) τὸ ἑλλαδοκαφριστάν…
…Ἑνὸς ἑλλαδοκαφριστανικοῦ μορφώματος, ποὺ μᾶς ἔπεισαν πὼς ὀφείλουμε νὰ προασπιζόμεθα ὡς πατρίδα μας, ἀποκρύπτοντάς μας τὴν οὐσιαστικὴ ἔννοια τῆς Πατρίδος, τοῦ ῥόλου μας καὶ τῆς εὐθύνης μας. Συνέχεια
Πρέπει, να σας τα πώ στα ίσια μπας και πάρετε χαμπάρι…
Αυτοί, ο ….Βλάκας και η παρέα του, είναι πλέον καθεστώς και σαν καθεστώς συμπεριφέρονται.
Οι δηλώσεις που, κατά καιρούς, κάνουν κάτι απίθανοι τύποι σαν τον Ξυδάκη, την Καφαντάρη, τον Κατρούγκαλο, τον Πολάκη, τον Σταθάκη, τον Καμμένο και τ’ άλλα αρχίδι@ αυτής της κυβερνήσεως των αριστεροχριστιανιστών, δεν έχουν σκοπό να προκαλέσουν τον γέλωτα και την ειρωνία.
Στ’ αρχίδι@ τους σας έχουν γραμμένους.! Συνέχεια
Ποῦ; Στήν Γερμανία; Καί στήν Τσεχία;
Γιά ποιόν λόγο;
Φοβήθηκαν οἱ (φερόμενοι ὡς) ἡγέτες τῶν Γερμανῶν καί τῶν Τσέχων γιά τήν ὑγεία τῶν γηγενῶν πληθυσμῶν; Τώρα; Γίνεται;
Ἤ μήπως τρέχῃ κάτι ἄλλο, πολύ σοβαρότερο;
«…Η παραπάνω παρατήρηση γίνεται για να δείξει ότι οι μετανάστες από φτωχές χώρες, αν έχουν περάσει την ασθένεια, έχουν ανοσία, ενώ ενδεχομένως να κινδυνεύουν όσοι εμβολιάσθηκαν πριν πολλά χρόνια και μάλιστα πριν το 1957. Συνέχεια
Ὅταν ξεκινήσαμε νὰ ὑποστηρίζουμε τὴν «στέγη ἀστέγων» Βοτανικοῦ, σὰν ἄτομα καὶ σὰν ἱστοσελίς, δὲν φανταζόμουν πὼς θὰ βροῦμε ἐμπρός μας τόσα πολλὰ …ἐρωτηματικά.
Ἐρωτηματικὰ ποὺ μόλις ἀπαντῶνται, αὐτομάτως γεννοῦν ἄλλα, σοβαρότερα.
Ἰδίως γιὰ τὸ ποιός, πραγματικά, κρύβεται πίσω ἀπὸ τὸ ἐν λόγῳ ἐγχείρημα.
Ἐγχείρημα ποὺ τελικῶς ἁπλῶς ἦταν μόνον προσχηματικό, ἐφ΄ ὅσον ἐκμεταλλεύθηκε τὸν ἐθελοντισμό, τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν καλὴ πίστη τῶν συμπατριωτῶν μας, γιὰ νὰ ἀποκτήσῃ, τύποις, δικαίωμα σὲ «ἐμπράγματες δραστηριότητες», σὲ ῥευστὸ καί, ἴσως, σὲ νέες κομματικὲς γραμμές, δηλητηριάζοντας, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, τὴν πραγματικὴ ἑνωτικὴ ἀνάγκη τῶν Ἐλλήνων.
τοῦ Alain de Benoist
Ὁ βραβευμένος μὲ Νόμπελ Maurice Allais τὸ ὑπενθύμισε αὐτὸ πρὶν ἀπὸ πολὺ καιρό, δηλώνοντας τὸ 1988: «μία ἀπελευθέρωσις ὅλων τῶν συναλλαγῶν καὶ κινήσεων τῶν κεφαλαίων εἶναι ἐφικτὴ καὶ ἐπιθυμητὴ μόνον ἐντὸς τοῦ πεδίου δράσεως τοπικῶν ὁμάδων ποὺ ἑνώνουν χῶρες οἱ ὁποίες συνδέονται οἰκονομικὰ καὶ πολιτικά, καὶ μὲ ἀνάλογη οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀνάπτυξη». Μὲ ἄλλα λόγια, τὸ ἐλεύθερο ἐμπόριο εἶναι δυνατὸν μόνον μεταξὺ τῶν κοινωνικο-παραγωγικῶν συστημάτων ποὺ ἔχουν παρόμοιες δομές. Γι ‘ αὐτὸ καὶ «ἡ συνολικὴ ἐλευθέρωσις τοῦ ἐμπορίου σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο, ὁ δηλωμένος στόχος τοῦ Παγκοσμίου Ὀργανισμοῦ Ἐμπορίου, πρέπει ἀμέσως νὰ θεωρηθῇ μὴ-πραγματοποιήσιμη, ἐπιβλαβῆς καὶ ἀνεπιθύμητη».
Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι ἔνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ νέο βιβλίο τοῦ Alain de Benoist «Στὸ Χεῖλος τῆς Ἀβύσσου» (ἐκδόσεις Arktos, 2015). Πρόκειται γιὰ μία συλλογὴ πραγματειῶν γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς διεθνοῦς χρηματοπιστωτικῆς κρίσεως τοῦ 2008 καὶ τῶν ἐπακολούθων συνεπειῶν της. Ἡ μετάφρασις ἔγινε ἀπὸ τὴν ἀντίστοιχη δημοσίευση τοῦ κειμένου στὴν ἱστοσελίδα RightOn.
Ἐδῶ ὁ de Benoist χρησιμοποιεῖ τοὺς ὅρους free trade, liberal, καὶ protectionism (ποὺ μετέφρασα ὡς έλεύθερο ἐμπόριο, φιλελεύθερος/-ισμός, προστατευτισμός) μὲ τὸ στερεότυπο περιεχόμενο ποὺ ἔχει ἐπικρατήσει κυρίως στὸν ἀγγλοσαξωνικὸ κόσμο κατὰ τὸν 20ο αἰῶνα. Αὐτὸ τὸ περιεχόμενο δὲν ἀντιστοιχεῖ στὴν πραγματικὴ σημασία τῶν λέξεων αὐτῶν, ἀντιθέτως ἀποτελεῖ τὴν αὐθαίρετη ἀναστροφὴ τῶν σημασιῶν τους μὲ σκοπὸ νὰ προβάλῃ ὡς εὐκταῖο τὸ ἀποτρόπαιο, καὶ ἀποτρόπαιο τὸ εὐκταῖο.
Δεῖτε σχετικὴ σημείωσή μου στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου. Συνέχεια
