Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)

Μὲ τὸ ΔΙΚΑΙΟΝ Τζήμερε… Μὲ τὸ δίκαιον!!! Τό θυμᾶσαι;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Καί μέ ποιόν νά πάῃ κάποιος ἡμέρες πού εἶναι;
Διότι σκέπτεται, ὁ κάθε ἕνας (κουδουνισμένος, τυχάρπαστος, τενεκὲς ξεγάνωτος… διαλέξτε) ἐξ αὐτῶν: «Βρέ ἄσε νὰ περάσουμε καλὰ τώρα… Αὔριο ποιὸς ζεῖ καὶ ποιὸς πεθαίνει…
Τί θέλει τό σκυλολόι μας; Αὐτὸ θὰ θέλουμε κι ἐμεῖς… Τί δέν θέλει; Αὐτὸ δὲν θὰ θέλουμε…
Ἐὰν τὴν σήμερον ἡμέρα δὲν εἶσαι ἕνας ἄριστος γλείφτης δὲν ἐπιβιώνεις…  Παίζουμε τώρα μέ τίς ζωές μας; Εἶσαι καλά;»

Κι ἐπεὶ δὴ κάπως ἔτσι σκέπτονται ὅλα τὰ σαπρόφυτα τοῦ πλανήτου, βλέποντας πάντα τὸ δάκτυλο κι ὄχι τὸ δάσος, ἔ… εἶπε κι ὁ Τζήμερος νὰ ῤίξῃ ἕναν σχετικὸ ὕμνο στὸ σιωνιστικὸν κεφάλαιον… Ἐκλογὲς ἔρχονται… Συνασπισμοὶ συμβαίνουν… Προῖκες μοιράζονται… γιατί τό πιντί αὐτό νά εἶναι ἐκτός τῶν λογαριασμῶν; Συνέχεια →

Πατριωτικό ἔντυπο ὁ «Ῥιζοσπάστης»;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀπίστευτο καὶ ὅμως ἀληθινό!
Ἡ ἐφημερίδα «Ῥιζοσπάστης» ξεκίνησε ὡς ἐθνική-πατριωτικὴ καὶ ὄχι ὡς ἐπίσημο ὄργανο προπαγάνδας τοῦ ΚΚΕ (Πρῴην ΣΕΚΕ), τὸ 1908 ἀπὸ τὸν Γ. Φιλάρετο.

• Διαβάζουμε σε φύλλο του 1910 ( http://www.esperos.com/photos/kallithea/k_24.jpg )
«Οἱ ἐν Τουρκίᾳ ἐγκατεστημένοι Ἕλληνες … Τοιούτῳ τρόπῳ παρασκευάζεται μεν μεθοδικῶς ἡ βαθμιαία ἐθνικὴ ἀποσύνθεσις, ἐν τῷ μεταξύ δὲ χρόνῳ πάντες οἱ σφρυγῶντες νέοι, ἐγκαταλείποντες τὸν ἐθνικόν πλοῦτον*, ἀναζητοῦσι διὰ μεταναστεύσεως τὸν ἐπιούσιον ἄρτον, πλήν τῶν προ(…) μεταβολήν ἰθαγενείας, τὸν ἐκβουλγαρισμόν ἤ τὸν ἐκρουμανισμόν…
καθ’ὅν χρόνον ὁ πανσλαυισμός ἀγρίως περισφύγγει, ἐν ὀνόματι τῆς ὁμοδοξίας, τὸ ἐλληνικόν γένος, ἡ ἄπιστος Ἀλβέων, μεταβάλλει τὰς ἑλληνικάς χώρας εἱς ἀγγλικὰς ἀρμοστίας. » Συνέχεια →

Ἀξιολόγησις γιὰ νὰ …περνᾷ ἡ ὥρα!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὑπεξαίρεσις ἀπὸ τὸν «τοῖχο» τοῦ ἀκατανομάστου (Θάνου Τζήμερου)…
Μὲ τὸν ὁποῖον συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸ κείμενόν του καὶ προσυπογράφω. 

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΩΡΑ
Συνέχεια →

Συμφωνία τῆς ΕΤΕ μὲ τὴν Κατοχικὴ Κυβέρνηση τὸ 1941, γιὰ νὰ εἰσπράξῃ δάνειο …ξεχασμένο!!! (μέρος α΄)

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Συμφωνία της ΕΤΕ με την Κατοχική Κυβέρνηση των Ναζί για να εισπράξει δάνειο της Τράπεζας Ανατολής το 1941 – Μέρος Α

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ῥῆνος

Δύο από τα πολλά δάνεια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας έχουν μείνει στο σκοτάδι, δάνεια που είναι πιθανόν να έχουν μετακυληθεί μέχρι το σημερινό χρέος της χώρας. Το πρώτο είναι το κρυφό δάνειο των Γερμανών προς την ελληνική κυβέρνηση το 1915, έτσι ώστε η Ελλάδα να διατηρήσει την ουδετερότητα της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το δεύτερο είναι το ομολογιακό δάνειο του 1915, στο οποίο συμμετείχε σε μεγάλο βαθμό η Τράπεζα Ανατολής, χρηματοδοτώντας το Ελληνικό Δημόσιο, για να καλυφθούν οι ανάγκες της ίδιας περιόδου.

Αυτά τα δύο δάνεια, τα οποία προσπαθούν κάποιοι να αποκρύψουν από τον Ελληνικό Λαό μέχρι σήμερα, περιέχουν τα συστατικά της προδοσίας, της αφερεγγυότητας, της πολιτικής συγκάλυψης και της οπορτουνιστικής συμμαχίας με όποιον δίνει τα περισσότερα. Κεντρικό ρόλο και στα δύο έπαιξε η Εθνική Τράπεζα, που και την εποχή εκείνη συμμετείχε, μέσω των κεφαλαίων της, στην πολιτική ζωή της χώρας, ουσιαστικά αντικαθιστώντας πολλάκις ακόμη και τον Υπουργό Οικονομικών στο εξωτερικό.

Συνέχεια →

Παρακάμπτω τά ἐμπόδια;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Δῆλα δή παρακάμπτω τίς δυσκολίες;
Δῆλα δή ἀρνοῦμαι νά καταβάλω τόν ἀπαραίτητον κόπο καί τόν πόνο,πρό κειμένου νά ἀναγνωρίσω στόν ἑαυτόν μου τό δικαίωμα τῆς χαρᾶς ἀπό τήν ὁλοκλήρωσιν κάποιου σκοποῦ;
Καί σέ τί διαφέρω τότε ἀπό τό κάθε σαπρόφυτο πού κολλᾶ δίπλα σέ ὑγιεῖς ὀργανισμούς καί τρέφεται ἀπό τό αἷμα τῶν ἄλλων;
Σέ τί διαφέρω ἀπό τούς βο(υ)λευτές μας;
Σέ τί διαφέρω ἀπό τά κατακάθια πού …«διοικοῦν» τήν Εὐρωπαϊκή Ἔνωσιν; Συνέχεια →

Ὁ Νίξον ἔπεσε, γιατὶ δὲν ἤθελε τὸν «Ἀττίλα». Ὁ ῥόλος τοῦ ἑβραϊκοῦ λόμπυ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2


«Ὁ Τοῦρκος πρώην κυβερνητικὸς ἀξιωματοῦχος Χαλὶλ Σιβγκίν, συνδέει τὴν πτώση τοῦ Ῥίτσαρντ Νῖξον, τὸ 1973, μὲ τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο.
Σὲ μίαν ἀποκάλυψη ποὺ συνδέει τὴν πρώση τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου Ῥίτσαρντ Νῖξον, τὸ 1973, μὲ τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο, προέβη πρώην ὑπουργὸς τῆς Τουρκίας καὶ ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν στενὸς συνεργάτης τοῦ Τούρκου πρώην προέδρου Τουργκοῦτ Ὀζάλ.

Συνέχεια →