Μωρέ…
Τὸ παρεξηγήσαμε τὸ πιντί…
Τί κακιασμένοι πού εἴμαστε;
Τί ἀφιλότιμοι;
Τόν Μπένυ βάλαμε ἐμπρός; Αὐτό τό ἅγιο παλληκάρι; Φτοῦ μας!!!
Τί ἔκανε μωρέ;
Ἐπενόησε τό χαράτσι; Ἔ καί; Αὐτὸς ὁ ἅγιος ἀνθρώπάριος νὰ σώσῃ τὴν χώρα ἤθελε…
Τί ἄλλο ἔκανε;
Πέταξε τούς Ἕλληνες στόν μαρασμό καί ἐνδυναμώνει κάθε εἰσαγώμενο εἶδος;
Συνέχεια
Δύο κάννες σημαδεύουν -ὄχι καὶ τόσο …ἀνδρίκια – ἕναν δεμένον κι ἄοπλον!!!
Ἐχθὲς 6 καὶ σήμερα 7 Ἀπριλίου, ξεκίνησε ἐπισήμως ἡ δευτέρα γερμανικὴ εἰσβολὴ στὴν χώρα μας, πρὸ 72 ἐτῶν.
Ἡ πρώτη ἦταν λίγο μετὰ τὴν ἐπανάστασι, μὲ τὴν ἔλευσι τοῦ Ὄθωνος καὶ τὴν Ἀντιβασιλεία καὶ συνέβῃ, ἐπισήμως τοὐλάχιστον, ἀναίμακτα. Ἀλλὰ δὲν ἦταν ἔτσι…
Ἡ δευτέρα αὐτὴ ποὺ ὁλοκληρώθηκε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941, συνέβῃ διὰ τῆς βίας καὶ συνοδεύθηκε ἀπὸ ποταμοὺς αἵματος.
Ἡ τρίτη, αὐτὴ ποὺ βιώνουμε τώρα, ἔχει ἐπίσης ξεκινήσῃ. Τὸ αἷμα ἀκόμη δὲν ῥέει στοὺς δρόμους, ἀλλὰ ἐπεὶ δὴ οἱ Γερμανοὶ εἶναι Μπαρμπάρους Μπαρμπάρους (κατὰ Ἰούλιον Καίσαρα) ἄς μὴν ἀνησυχοῦμε… Θὰ φροντίσουν….
Ἀπὸ τὴν μία οἱ κάθε λογῆς ἠλίθιοι κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ κάθε λογῆς ξεπουλημένοι ἤ ἐξαγορασμένοι.
Ἀπὸ τὴν μία ἕνας λαὸς ποὺ τὸν κατεληστεύουν καθημερινῶς κι ἀπὸ τὴν ἄλλην αὐτοὶ ποὺ τσακίζονται νὰ κερδίσουν καὶ νὰ βγάλουν κι ἀπὸ τὶς μυΐγες κι ἀπὸ τὰ μυρμήγκια, ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς κατσαρῖδες, ξύγκι.
Παραλλήλως ἐβάπτισαν ὅλες τὶς πράξεις πλιάτσικου ὡς ἐπενδύσεις καὶ πορεύονται μὲ τὰ πανηλίθια χαμόγελα στολισμένα στὶς ἀσκημόφατσές τους.
Η κυβέρνηση αυτή υλοποιεί και ένα παλιό «συμβόλαιο θανάτου» το οποίο δεν «πρόκαναν» ή δεν τόλμησαν να υλοποιήσουν οι προγενέστεροι: Την ανέγερση Τσαμιού στο Βοτανικό.
Η πρόταση για ανέγερση Τσαμιού στο Μοναστηράκι είχε διατυπωθεί από την αμερικανόδουλη Ντόρα Μπακογιάννη, στις αρχές του 2006!
Ήταν μια πρόταση που δεν είχε τεθεί ούτε από την ελληνική κοινωνία, αλλά ούτε από τους πιστούς Μουσουλμάνους.
Υπογραμμίζαμε τότε μεταξύ άλλων, στο άρθρο μας:
«Θέλουν στην Ακρόπολη Τζαμί»
(ΡΕΣΑΛΤΟ τεύχος-6):
«Δεν χρειάζεται κανείς να έχει εντρυφήσει στην πολιτική επιστήμη για να αντιληφθεί τη σκοπιμότητα και δολιότητα τέτοιου είδους προτάσεων. Η ασφαλέστερη πολιτική πυξίδα είναι το ακόλουθο ερώτημα: Ποιος θέτει το ζήτημα, πώς το θέτει, πότε το θέτει και γιατί το θέτει. Υπό το πρίσμα αυτών των ερωτημάτων ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τουλάχιστο τούτο: Κάτι μαγειρεύουν πάλι κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της.
Ο στρατηγικός στόχος ήδη διατυπώθηκε: Η άλωση της ιστορικής και εθνικής μας συνείδησης και η ανάπλασή της, ώστε να αποδεχτούμε να μεταλλαχτούμε σε έναν πολύ-πολιτισμικό πλαγκτόν.
Θέλουν την Ακρόπολη με Τζαμί: Αυτό θα είναι ένα συντριπτικό κτύπημα κατά του ιστορικού φρονήματος της ελληνικής κοινωνίας. Η αμερικανόφερτη όμως αυτή πρόταση της Ντόρας έχει πολυεδρική διάσταση:
Πρώτον. Συνέχεια
Ἄμ πῶς!
Ἑὰν δὲν στηρίξουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, πῶς θά μπορέσουν νά παραμείνουν, γιά ὅσο ἀκόμη, στό προσκήνιον;
Ἔγραψε, λέει, βιβλίο ὁ Πρετεντέρης… Ξέρετε, αὐτὸς τῶν 700.000 εὐρῶ…
Τζᾶμπα τοῦ δίδουν τόσο χρῆμα; Τζᾶμπα τόν προωθοῦν καί τόν στηρίζουν;
Κι ἀπό τήν ἄλλην, εἶναι δυνατόν ἕνα τόσο ὑπάκουο καί συνεργάσιμο πιντί τοῦ συστήματος νά μήν τό περιβάλλουν μέ στοργή καί προδέρμ;
Ἐπεὶ δὴ εἴπαμε, πολλὰ τὰ δίκαια τῆς χρυσῆς αὐγῆς, ἀλλὰ πολὺ περισσότερα τὰ δίκαια τὰ δικά μας, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἐξετάσουμε μὲ περισσότερη κριτικὴ ματιὰ τὰ ἔργα Κασιδιάρη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐπιτροπή.
Τί ἔκανε ὁ παλλακαρᾶς μας;
Μπῆκε, τὰ ἔκανε λίμπα κι ἀπεχώρησε.
Ἀν τί δῆλα δὴ νὰ σκάσῃ, ὅσον ἀφορᾷ στὶς προσωπικές του ἀντιπαραθέσεις, καὶ νὰ περιορισθῇ στὰ ὅσα ὁ ῥόλος ποὺ τοῦ ἀνετέθῃ ἀπαιτοῦσε, αὐτὸς ἀπεφάσισε νὰ τὸ παίξη ΡΑΜΠΟ καὶ μετὰ νὰ βγῇ ὡς κλαμένη χήρα, Συνέχεια
