Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Ὁ Delacroix & ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

 

«Σφαγὲς τῆς Χίου», Ferdinand Victor Eugène Delacroix

Ὁ 19ος αἰῶν ἦταν γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ σημαντικότερη περίοδος τῆς νεότερης ἱστορίας της. Ἦταν ὁ αἰῶν τῆς Ἀπελευθέρωσης καὶ τῆς ἀνοικοδόμησης τοῦ νεοσύστατου Ἑλληνικοῦ Κράτους.
Τὰ μεγάλα ἱστορικὰ γεγονότα ἀποτέλεσαν τὸ ἀντικείμενο ὄχι μόνο τῶν εἰδικῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς Τέχνης, ποὺ μὲ τὸν δικό της μοναδικὸ τρόπο «ἐρμήνευσε» τὶς σημαντικότερες στιγμὲς τῆς νεοελληνικῆς ἱστορίας.
Τὸ 1823 ὁ Ντελακρουᾶ (Ferdinand Victor Eugène Delacroix (26/4/1798 – 13/8/1863)ζωγράφισε τὶς Συνέχεια →

Δημήτριος Μακρῆς. Ἕνας ἥρως ὑψηλοῦ ἤθους!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

 

Ο Δημήτριος Μακρής, (Γαβαλού, 1772 – 1841). Φιλικός και οπλαρχηγός του Αγώνα, από τους ισχυρότερους της Δυτικής Στερεάς. Γιος του Ευάγγελου Μάκρη που είχε πάρει μέρος στα Ορλωφικά, ο Δημήτριος Μακρής ήταν αρχικά κλέφτης υπό τον καπετάνιο Γιώργο Σφάλτο, μετά το θάνατο του οποίου ανέλαβε την αρχηγία του σώματος του. Λίγο αργότερα, διορίστηκε αρματολός του Ζυγού. Ήταν ανάμεσα στους ελάχιστους μεγαλοκαπετάνιους που δεν υπηρέτησε στην αυλή του Αλή πασά και πάντοτε βρισκόταν σε εχθρότητα μαζί του. Τις παραμονές της Επανάστασης ο Μακρής μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία και υπήρξε εκείνος που έδωσε το έναυσμα της επαναστατικής έκρηξης στη Δυτική Ελλάδα, χτυπώντας Οθωμανούς φοροεισπράκτορες στη Σκάλα του Μαυρομάτη (5 Μαΐου 1821). Συνέχεια →

Ἀνδρόνικος. «Εἶχα λοιπὸν εὕρει, τὸν πρῶτο ἀσύλητο μακεδονικό τάφο!»

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Νομίζω ἀπὸ τὶς μαγικότερες στιγμὲς στὴν πορεία τῆς ἀνθρωπότητος.
Ὄχι τόσο γιὰ τὸ ἀσύλητο, ὅσο γιὰ τὸ ἄγγιγμα τῆς ἱστορίας.
Εἶναι πολὺ μεγάλη ὑπόθεσις νὰ ἀγγίζῃς αὐτὸ ποὺ κάποιος ἄλλος πρὸ χιλιάδων ἐτῶν ἄγγιξε, νὰ τὸν αἰσθάνεσαι καὶ νὰ ἀντιλαμβάνεσαι πὼς ἔχεις τελικῶς δέσῃ τὴν ἱστορία σου μὲ τὴν δική του.

Ἀσύλητος;
Συνέχεια →

Ὁ Μεβλανᾶ δὲν ἦταν Τοῦρκος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Προς Εφημερίδα «ΜΙΛΛΕΤ» Ξάνθης: Ο Μεβλανά δεν ήταν Τούρκος!

«Οι Τούρκοι είναι πλασμένοι από το Θεό μόνο για να καταστρέφουν…μέχρι το τέλος του κόσμου αυτό θα συνεχίσουν να κάνουν» (Μεβλανά, Τζελαλετίν Ελ-Ρουμί)

Ο ΜΕΒΛΑΝΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΥΡΚΟΣ

 

Στα τεύχη μας αριθ. 20 και αριθ. 21 2008, η ΖΑΓΑΛΙΣΑ αποκάλυψε ένα συγκλονιστικό  ντοκουμέντο, ότι δηλαδή ο μεγάλος Ιρανός (Πέρσης) ποιητής Μεβλανά δεν ήξερε ούτε να μιλά, ούτε να γράφει, ούτε να καταλαβαίνει την τουρκική γλώσσα επειδή ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΥΡΚΟΣ. Οι Τούρκοι όμως, όπως έχουν κλέψει την κουλτούρα, τη μουσική και τη γλώσσα πολλών λαών της Ασίας αλλά και των Βαλκανίων, έτσι υποστηρίζουν Συνέχεια →

Ἰουλιανὸς ὁ Μέγας. (α)

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ὁ Φλάβιος Κλαύδιος Ἰουλιανὸς, ἦτο Ρωμαῖος αὐτοκράτωρ τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας (Βυζάντιο) κατὰ τὸν 4ον αἰώ. Ὑπῆρξεν δὲ, ὁ μοναδικὸς μὴ χριστιανὸς αὐτοκράτωρ τοῦ «Βυζαντίου».
Ἀναφέρεται εἰς τὴν ἱστορίαν ὡς «Παραβάτης» καὶ «Ἀποστάτης», χάριν τῆς Ἐκκλησίας ἡ ὁποία τὸν κατασυκοφάντησεν ὅπως καὶ ὅλους ὅσους ἐστέκοντο ἐμπόδιο εἰς τὰ σχέδιὰ της.
Ὁ Χριστιανισμὸς ἦτο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετος μὲ τὴν ἑλληνικὴν του παιδείαν, καθὼς καὶ μὲ τὸν Ἑλληνικὸν Πολιτισμὸν. Ἀποπειράθη νὰ ἀνακόψῃ τὴν ἀσυδοσίαν τῶν κληρικῶν καὶ τὸν πλουτισμὸν τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς ὡστόσο νὰ προχωρήσῃ εἰς διώξεις ἑναντίον των. Προσπάθησε νὰ κρατήσῃ μία ἰσορροπία καὶ νὰ ἀποτρέψει Συνέχεια →

Ἡ Ἑλλὰς μέσα στοὺς προηγουμένους δύο αἰῶνες.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ παραπάνω χάρτης κανονικὰ δὲν ἀπεικονίζει τὴν πραγματικὴ Ἑλλάδα, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ἔχουμε μάθῃ ἐμεῖς νὰ λέμε Ἑλλάς.
Ὅμως σαφῶς μὲ μίαν ματιὰ μποροῦμε νὰ δοῦμε τὴν ἱστορία τοῦ τόπου μας καὶ νὰ κατανοήσουμε τὰ βήματα ποὺ ἔγιναν. Πίσω ὅμως ἀπὸ κάθε βῆμα κρύβονται ποταμοὶ αἵματος. Χιλιάδες, ἴσως κι ἐκατομμύρια νεκροί, κάποιες φορές…

Συνέχεια →