Ὁ Αἰγυπτιακὸς πολιτισμός, κατὰ τὸν Πλάτωνα, εἶναι νεώτερος τοῦ Ἑλληνικοῦ κατὰ τοὐλάχιστον χίλια χρόνια.
Ἐγὼ πάλι πιστεύω πὼς ὁ Ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι κάτι τελείως διαφορετικό, ἀλλὰ ἐφ΄ ὅσον ἀναφερόμαστε στὴν σύγχρονο ἱστορία, τὴν γνωστὴ δῆλα δὴ ἱστορία, θὰ πρέπῃ νὰ περιοριστῶ στὰ ὅσα ἡ ἐπίσημος πολιτεία, ἐπιστήμη, καθῶς καὶ τὰ εὑρήματα ἀναφέρουν.
Αὐτὰ λοιπὸν τὰ εὐρήματα εἶναι πολὺ περίεργα.
Ναὶ μὲν ἀποδεικνύουν τὴν ἑλληνικὴ ἐπιρροὴ σὲ κάθε σημεῖον τοῦ πλανήτου, ἀλλὰ ἤ ἀποσιωπόνται ἤ καταστρέφονται ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ἐρμηνεύονται κατὰ πῶς βολεύει τὸν κάθε ἕνα.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Σπηλιάδης Νικόλαος.
(Τρίπολη 1785 – Ναύπλιο 1867)
Γεννήθηκε στη Τρίπολη με καταγωγή απο την Ανδρίτσαινα, έμαθε τα πρώτα γράμματα στη γενέτειρά του και στο ‘Άργος. Εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη (1805-1810) όπου εργαζόταν ως υπάλληλος στον εμπορικό οίκο του Απόστολου Παππά και στη συνέχεια στην Οδησσό (1810-1819) στον εμπορικό οίκο Αλέξανδρου Μαύρου και πάλι στην Κωνσταντινούπολη το 1819.Το 1816 ο Αλέξανδρος Μαύρος τον έστειλε στην Οδησσό, όπου μυήθηκε στη Φιλική εταιρία από το Σκουφά.
Δεν φαίνεται να είχε την ευκαιρία νά αποκτήσει κάποια ανώτερη παιδεία, αλλά αργότερα ευρέθη πολύγλωσσος, και γνώριζε άριστα τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα τουρκικά, μέτρια τα ρωσσικά και πιθανώς τα ισπανικά. Διέθετε ευρύτατη εγκυκλοπαιδική μόρφωση, την οποία απέκτησε μέσω της γαλλικής του παιδείας. Είχε μεγάλη Συνέχεια
Τὰ Ἀδώνεια καὶ ὁ κῆπος τοῦ Ἀδώνιδος.
Τα Αδώνεια
Σε ανάμνηση του θανάτου και της αναστάσεως του Θεού ετελούντο κάθε χρόνο τα Αδώνεια. Σε άλλες περιοχές η γιορτή γινόταν στα μέσα του μηνός Βοηδρομίωνος (Αύγουστος – Σεπτέμβριος ) και αλλού, στην κυρίως Ελλάδα την άνοιξη κατά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία.
Ἡ ἀπόβασις τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ στὴν Σμύρνη.
Μόλις μπήκε ο Μάιος της χρονιάς εκείνης, 1919. Ο μικρασιατικός Ελληνισμός χαιρόταν την άνοιξη με τα λουλούδια και τις ωραίες ακρογιαλιές. Ημέρα πρωτομαγιάς και οι κάτοικοι της Σμύρνης βγήκαν στην εξοχή για να απολαύσουν τις ομορφιές της φύσης, που η άνοιξη τους χάριζε απλόχωρα.
Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, στην παραλιακή αυτή πόλη της Μ. Ασίας, το ελληνικό στοιχείο υπερείχε, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, σαφώς των άλλων εθνοτήτων, τόσο ως προς τον αριθμό, όσο και ως προς τον πλούτο. Σύμφωνα με στοιχεία που μας παρέχει ο Παντ. Κοντογιάννης στο έργο του, Γεωγραφία της Μ. Συνέχεια
Ἀποστόλης Νικολῆς. Ὁ ναύαρχος τῶν Ψαρῶν.
«Χρηστός και ήσυχος πολίτης, τίμιος άνθρωπος και φιλόπατρις εις το άκρον», ανέφερε στη νεκρολογία του Νικολή Αποστόλη η «Γενική Εφημερίς» στις 23 Απριλίου 1827. Ο χαρακτηρισμός αυτός ανταποκρίνεται απόλυτα στον αρχηγό της ναυτικής μοίρας του ηρωικού νησιού των Ψαρών, του οποίου ο βίος και η όλη δράση διακρίνονται για τη γενναιότητα και μεγαλοψυχία του, τη φιλοπατρία και ανιδιοτέλειά του.
Ο Νικολής Αποστόλης γεννήθηκε στα Ψαρά το 1770 και καταγόταν από παλιά ναυτική οικογένεια του Συνέχεια
Ὁ δάσκαλος τῶν Πομάκων.
Ὑπάρχουν κάποιοι ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους ἡ Φύσις τοὺς ἔφτιαξε μὲ τέτοιον τρόπο, πρὸ κειμένου νὰ δίδουν ὅλο τους τὸ εἶναι στὸν συνάνθρωπο.
Ἔτσι κι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος. Ὁ δάσκαλος τῶν Πομάκων, ποὺ οὐσιαστικῶς ἀφιέρωσε τὴν ζωή τους στὴν ἀνάδειξί τους, στὴν καταγραφὴ τῶν ῥιζῶν τους καὶ στὴν γνωστοποίησι τῶν προβλημάτων τους σὲ ἐμᾶς.
Ὅταν λοιπὸν συναντῶ τέτοιους ἀνθρώπους ὑποκλίνομαι ἐμπρὸς στὸ μεγαλεῖο τους καὶ τὴν ὀμορφιά τους.
Συνέχεια