Γιαννιτσά.

Νὰ θυμόμαστε…
Πρέπει νὰ θυμόμαστε.
Πρέπει νὰ γνωρίζουμε…
Ὅσο καλλιτερα γνωρίζουμε τόσο λιγότερο θὰ μᾶς ξεγελοῦν…
Ἡ ἱστορία μας εἶναι ἡ δύναμις τῆς γνώσεως.
Λαὸς ποὺ τὴν ξεχνᾶ ἔχει τελειώσει… 

Συνέχεια →

Γιαχβέ ἤ Διόνυσος;

Εἶναι ἕνα ἐρώτημα ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολῇ ὅλους μας. Ἰδίως αὐτοὺς ποὺ θεωροῦν πὼς πιστεύουν σὲ ἕναν θεὸ ἀδιαπραγμάτευτον καὶ μὴ ἀμφισβητήσιμον.
Γιαχβέ λοιπόν ἤ Διόνυσος; Ἴακχος ἤ Διόνυσος; Μήπως συζητᾶμε γιά τό αὐτόν πρόσωπο; Καί μήπως ἀκόμη ἀναζητοῦν οἱ Ἑβραῖοι τό πραγματικό ὄνομα τοῦ θεοῦ τους; (Αὐτὸ τὸ τελευταῖο δὲν μᾶς ἀφορᾶ, ἀλλὰ ἀπαιτεῖται νὰ τὸ γνωρίζουμε γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ βάζουμε σὲ ἄλλες βάσεις τοὺς συλλογισμούς μας!)

Συνέχεια →

Ὁ ἀρχαιοελληνικὸς δρόμος τοῦ μεταξιοῦ.

Ἄν καὶ προσωπικῶς πιστεύω πὼς οἱ συμβατικὲς ἡμερομηνίες μᾶλλον μᾶς παραπλανοῦν παρὰ μᾶς βοηθοῦν νὰ ἀντιληφθοῦμε τὴν πραγματικὴ ἱστορία, θὰ τολμήσω νὰ πῶ πὼς τὸ παρακάτω κείμενον, ἰδιαιτέρως προσεγμένο, παρουσιάζει τὴν ἱστορία τοῦ δρόμου τοῦ μεταξιοῦ, μὲ πιὸ …ἀνοικτὴ ματιά. 

Συνέχεια →

Ὁ Ἀλέξανδρος στὴν τέχνη.

Καὶ ἰδιαιτέρως στὴν Ἑλληνικὴ παραδοσιακὴ τέχνη. 
Μία θαυμασία προσέγγισις, μέσα ἀπὸ εἰκόνες, ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτει πὼς ποτὲ δὲν ἔπαψε νὰ ζῇ μέσα στὴν μνήμη τῶν Ἑλλήνων ὁ στρατηλάτης.
Συνέχεια →

Ἡ ἀπομόνωσις τῆς Βαρδάρσκας

Ἡ Βαρδάρσκα ἔχει ἀπομονωθεῖ, διεθνῶς. Αὐτή εἶναι ἡ οὐσία. Ὄχι πώς οἱ Ἑλληνικές κυβερνήσεις στάθηκαν στό ὕψος τῶν περιστάσεων ἤ ἐπραξαν κάτι σοβαρό. Τό ψέμμα ἔχει κοντά πόδια, ὅπως λέει ὁ λαός. Ἄλλωστε, μία μικρή ὑποστήριξι ἀπό τήν εὐρωπαϊκή ἕνωσι ὑπάρχει. Θέλουν δέν θέλουν ἀποτελοῦμε μέλος της καί ὡρισμένα προσχήματα πρέπει νά τηροῦνται. 

Μινώταυρος

Δικαίωση για την Ελλάδα η απομόνωση των Σκοπίων

Η γνωστή μεινότητα των γκρινιάρηδων και ηττοπαθών στα εθνικά μας θέματα είχε προφητεύσει ότι στο θέμα των Σκοπίων, αν δεν υποχωρήσουμε, θα απομονωθούμε. Τελικά, όπως φαίνεται Συνέχεια →

Ἡ τελευταία μάχη τοῦ ἀγῶνα γιά τήν Ἑλληνική ἀνεξαρτησία

Στίς 22 Φεβρουαρίου τοῦ 1821 ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης διαβαίνει τόν ποταμό Προῦθο καί ὑψώνει τήν σημαία τῆς ἐπαναστάσεως στό Ἰάσιο τῆς Μοδοβλαχίας, ὅπου οἱ τοπικοί ἄρχοντες ἦσαν Ἕλληνες Φαναριῶτες. Ὀκτώ χρόνια μετά ὁ ἀδελφός του, Δημήτριος ἔμελλε νά δώσῃ τήν τελευταία μάχη τοῦ ἀγῶνα γιά τήν Ἐθνική Ἀνεξαρτησία. Σάν σήμερα.

Μινώταυρος

Ἡ Μάχη τῆς Πέτρας

Ἡ Μάχη της Πέτρας υπήρξε Συνέχεια →