Ἵδρυσις Σ.Ε.Κ.Ε., προπομποῦ τοῦ Κ.Κ.Ε.

Σὰν σήμερα, τὸ 1918, ἔχουμε τὴν ἵδρυση τοῦ προπομποῦ τοῦ Κ.Κ.Ε..

Ἡ κίνησις αὐτή, ποὺ ἔγινε καὶ κομματικὸς πυρῆνας, ὀνομάσθηκε Σ.Ε.Κ.Ε. (Σοσιαλιστικὸ Ἐργατικὸ Κόμμα Ἑλλάδος) καί, ἀπὸ τὴν ἵδρυσή του ἀκόμη, ἀπέκτησε ἐπαναστατικὸ προσανατολισμό.
Τὸ κόμμα διεκύρηττε ἀνοικτὰ καὶ ὑερήφανα ὅτι παλεύει «διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῆς διεθνοῦς κεφαλαιοκρατίας καὶ τὸν θρίαμβον τοῦ διεθνοῦς σοσιαλισμοῦ». Συνέχεια →

Ὄμορφες νομισματικὲς ἱστορίες

Ἡ θεὰ Νίκη, ποὺ μόνον αὐτὴν ἐγνώριζε ὁ Ἀλέξανδρος, ἐπιστρέφει στὴν Μακεδονία καὶ θέλει νὰ παραδώσῃ περικεφαλαία καὶ ἀσπίδα, τοῦ νεκροῦ πλέον Ἀλεξάνδρου στὴν μητέρα τοῦ Ὀλυμπιάδα, ποὺ κάθεται σὲ χαμηλὸ κάθισμα μὲ λιονταρίσια πόδια. Δείχνει νὰ ἔχῃ  στάση προσμονῆς καὶ ἔτσι ὑποδέχεται τὴν Νίκη.

Συνέχεια →

Γιὰ μίαν σημαία… (α)

…θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμαστε πανέτοιμοι νὰ θυσιασθοῦμε, ἂνευ δευτέρας σκέψεως.
Καί, πράγματι, ἔτσι εἶναι γιὰ πολλούς, ἀλλὰ πλέον ὑπὸ πολλοὺς …ὅρους!!!
Διότι ἡ σημαία πρέπει νὰ ἑνώνῃ κι ὄχι νὰ διασπᾷ.
Ἡ σημαία πρέπει νὰ εἶναι κοινὸ τῶν ἀγώνων σύμβολον κι ὄχι στόχος.

Τὴν εἰκόνα μοῦ ἔστειλε φίλη, μαζὺ μὲ πολλὲς ἄλλες, ποὺ δείχνουν τὰ ἐπιτεύγματα τῶν …«ἀναρχικῶν» πρακτόρων καὶ ὑπαλλήλων τοῦ πSoros.
Αὐτὴ ὅμως εἶναι ἡ μία ἄποψις.

Εἶναι βέβαια ὀξύμωρον τὸ νὰ εὐαγγελίζονται ἐπαναστατικὲς προθέσεις ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἔμμισθοι «ἐμπαναστάτες» τῆς τσέπης τους, μαζὺ μὲ τοὺς ἀνεγκεφάλους ὁπαδούς τους, ὅταν δὲν ἀναγνωρίζουν, δὲν τιμοῦν, δὲν ὑψώνουν τὸ ἴδιο αὐτὸ ἐπαναστατικότατον σύμβολον μίας ἀγωνιώδους προσπαθείας ἀπελευθερώσεως, ἑνὸς λαοῦ, ποὺ γιὰ αἰῶνες τελοῦσε ὑπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγό. Εἶναι, ἐπισήμως, παρανοϊκὸ τὸ νὰ ἀκυρώνουν, νὰ καταργοῦν, νὰ προσβάλουν, νὰ καταδιώκουν, νὰ στιγματίζουν καὶ νὰ καταστρέφουν τὸ βασικότερον καὶ σημαντικότερον σύμβολον μίας ἐπαναστατικοτάτης πράξεως, ὅπως εἶναι ἡ σημαία μας. Μεγαλυτέρα γελοιότης καὶ ἀπόδειξις ἀπὸ αὐτήν, δηλωτικὸ τῆς ψευδολογίας, τοῦ ὑπανθρωπισμοῦ καὶ τῆς παπαρολογίας ποὺ τοὺς διακρίνει, δὲν ὑπάρχει. Συνέχεια →

Διὰ τὴν Ἀμφίπολιν μὲ …ἀγάπη!!!

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗ
«Ἔστιν ἱερὸν τῆς Κλειοῦς ἐν Ἀμφιπόλει ἱδρυθὲν ἀπέναντι τοῦ Ῥήσου μνημείου ἐπὶ λόφου τινός».

Ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ

«Τί τόν θέλουμε τόν στόλο
τό «Ἁβέρωφ», τό «Κιλκίς»;
Νὰ τὰ κάνουμε ἁλέτρια
νὰ ὀργώνουμε τὴ γῆς».

Ἅσμα λαϊκὸ ἐποχῆς, ποὺ περνοῦσε τὴν ἐθνομηδενιστικὴ γραμμὴ τοῦ ΚΚΕ τὴν δεκαετία τοῦ 1920.
Οἱ σημερινὲς κραυγὲς ἔχουν βαθειὲς ῥίζες στὸ παρελθόν… Συνέχεια →

Ἡ Ἄγνωστος Μακεδονία

Ὁ ὑποτιθέμενες τάφος τοῦ Φιλίππου στὴν Βεργίνα εἶναι, λέει, βασιλικός, γιατί ἦταν πλούσιος σὲ κτερίσματα!!! Σὲ σύγκρισι μέ ποιόν ἄλλον; Ἐὰν ὅλοι οἱ Μακεδονικοὶ τάφοι δωμάτια ἦσαν ἀσύλητοι, τότε μπορεῖ νὰ ἦταν ἀπὸ τοὺς πτωχοτέρους!!! Χωρὶς συγκριτικὸ παράγοντα, τὸ νὰ χαρακτηρίζῃς κάτι πλούσιο ἢ πτωχό, εἶναι ἀκανονόμαστο.
Βέβαια, κοντὰ στὴν ὀνομάτισι τοῦ τάφου καὶ στὴν κλοπὴ τοῦ ὀνόματος τῶν ΑΙΓΩΝ ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα, αὐτὸ εἶναι πταίσμα.

Συνέχεια →