Ἡ θεὰ Νίκη, ποὺ μόνον αὐτὴν ἐγνώριζε ὁ Ἀλέξανδρος, ἐπιστρέφει στὴν Μακεδονία καὶ θέλει νὰ παραδώσῃ περικεφαλαία καὶ ἀσπίδα, τοῦ νεκροῦ πλέον Ἀλεξάνδρου στὴν μητέρα τοῦ Ὀλυμπιάδα, ποὺ κάθεται σὲ χαμηλὸ κάθισμα μὲ λιονταρίσια πόδια. Δείχνει νὰ ἔχῃ στάση προσμονῆς καὶ ἔτσι ὑποδέχεται τὴν Νίκη.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς ἔρευνες
Γιὰ μίαν σημαία… (α)
…θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμαστε πανέτοιμοι νὰ θυσιασθοῦμε, ἂνευ δευτέρας σκέψεως.
Καί, πράγματι, ἔτσι εἶναι γιὰ πολλούς, ἀλλὰ πλέον ὑπὸ πολλοὺς …ὅρους!!!
Διότι ἡ σημαία πρέπει νὰ ἑνώνῃ κι ὄχι νὰ διασπᾷ.
Ἡ σημαία πρέπει νὰ εἶναι κοινὸ τῶν ἀγώνων σύμβολον κι ὄχι στόχος.
Τὴν εἰκόνα μοῦ ἔστειλε φίλη, μαζὺ μὲ πολλὲς ἄλλες, ποὺ δείχνουν τὰ ἐπιτεύγματα τῶν …«ἀναρχικῶν» πρακτόρων καὶ ὑπαλλήλων τοῦ πSoros.
Αὐτὴ ὅμως εἶναι ἡ μία ἄποψις.
Εἶναι βέβαια ὀξύμωρον τὸ νὰ εὐαγγελίζονται ἐπαναστατικὲς προθέσεις ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἔμμισθοι «ἐμπαναστάτες» τῆς τσέπης τους, μαζὺ μὲ τοὺς ἀνεγκεφάλους ὁπαδούς τους, ὅταν δὲν ἀναγνωρίζουν, δὲν τιμοῦν, δὲν ὑψώνουν τὸ ἴδιο αὐτὸ ἐπαναστατικότατον σύμβολον μίας ἀγωνιώδους προσπαθείας ἀπελευθερώσεως, ἑνὸς λαοῦ, ποὺ γιὰ αἰῶνες τελοῦσε ὑπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγό. Εἶναι, ἐπισήμως, παρανοϊκὸ τὸ νὰ ἀκυρώνουν, νὰ καταργοῦν, νὰ προσβάλουν, νὰ καταδιώκουν, νὰ στιγματίζουν καὶ νὰ καταστρέφουν τὸ βασικότερον καὶ σημαντικότερον σύμβολον μίας ἐπαναστατικοτάτης πράξεως, ὅπως εἶναι ἡ σημαία μας. Μεγαλυτέρα γελοιότης καὶ ἀπόδειξις ἀπὸ αὐτήν, δηλωτικὸ τῆς ψευδολογίας, τοῦ ὑπανθρωπισμοῦ καὶ τῆς παπαρολογίας ποὺ τοὺς διακρίνει, δὲν ὑπάρχει. Συνέχεια
Διὰ τὴν Ἀμφίπολιν μὲ …ἀγάπη!!!
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗ
«Ἔστιν ἱερὸν τῆς Κλειοῦς ἐν Ἀμφιπόλει ἱδρυθὲν ἀπέναντι τοῦ Ῥήσου μνημείου ἐπὶ λόφου τινός».
Ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ
«Τί τόν θέλουμε τόν στόλο
τό «Ἁβέρωφ», τό «Κιλκίς»;
Νὰ τὰ κάνουμε ἁλέτρια
νὰ ὀργώνουμε τὴ γῆς».
Ἅσμα λαϊκὸ ἐποχῆς, ποὺ περνοῦσε τὴν ἐθνομηδενιστικὴ γραμμὴ τοῦ ΚΚΕ τὴν δεκαετία τοῦ 1920.
Οἱ σημερινὲς κραυγὲς ἔχουν βαθειὲς ῥίζες στὸ παρελθόν… Συνέχεια
Ἡ Ἄγνωστος Μακεδονία
Ὁ ὑποτιθέμενες τάφος τοῦ Φιλίππου στὴν Βεργίνα εἶναι, λέει, βασιλικός, γιατί ἦταν πλούσιος σὲ κτερίσματα!!! Σὲ σύγκρισι μέ ποιόν ἄλλον; Ἐὰν ὅλοι οἱ Μακεδονικοὶ τάφοι δωμάτια ἦσαν ἀσύλητοι, τότε μπορεῖ νὰ ἦταν ἀπὸ τοὺς πτωχοτέρους!!! Χωρὶς συγκριτικὸ παράγοντα, τὸ νὰ χαρακτηρίζῃς κάτι πλούσιο ἢ πτωχό, εἶναι ἀκανονόμαστο.
Βέβαια, κοντὰ στὴν ὀνομάτισι τοῦ τάφου καὶ στὴν κλοπὴ τοῦ ὀνόματος τῶν ΑΙΓΩΝ ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα, αὐτὸ εἶναι πταίσμα.
Γιατί ἑορτάζουμε σήμερα;
Πατριῶτες…
Σήμερα, θέλουμε δὲν θέλουμε, εἶναι μία μεγάλη Ἑορτή.
Δὲν εἶναι μία Ἑορτὴ γιὰ τὸν Ἰωάννη Μεταξᾶ τόσο, ὅσο γιὰ κάτι ἄλλο, πολὺ μεγαλύτερον. Πάρα πάρα πολὺ μεγαλύτερον.
Ναί, ὁ Μεταξᾶς εἶπε τὸ «Ὄχι». Ὅμως ὁ Μεταξᾶς ἐγνώριζε ἀπὸ τὸ 1936 (καταγραφὴ στὸ προσωπικό του ἡμερολόγιον) καὶ τὸν ἐρχομὸ τοῦ πολέμου, ἀλλὰ καὶ τὴν κατάληξίν του. Σημείωνε δὲ ἐπὶ πλέον τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1936 πὼς τελικῶς, μετὰ τὸ πέρας τοῦ πολέμου αὐτοῦ, τὸ μόνον ποὺ θὰ λάβουμε ὡς χώρα γιὰ τὶς ἐπερχόμενες -καὶ πρὸ ἀποφασισμένες- θυσίες μας εἶναι ἡ Δωδεκάνησος. Γιὰ αὐτὸ ἄλλως τὲ καὶ ἡ Βόρειος Ἤπειρος, γιὰ τρίτη φορὰ ἀπελευθερωθείσα μέσα σὲ μερικὲς δεκαετίες, κατέληξε …«μῆλον τῆς ἔριδος», μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Γεώργιος Β΄ νὰ καταντήσῃ στὰ …ἀζήτητα καὶ μὲ …Ἀντιβασιλεία, πιὸ …συμβατὴ στὰ σχέδια τῶν «ἀγαπημένων μας συμμάχων»!!!