Δάφνινο στεφάνι καὶ ξηρὸ δένδρο

Ἔκανα τὴν σύνθεση τῆς εἰκόνος, κάθομαι μίαν ὥρα τὴν βλέπω καὶ μὲ πιάνει ἀπελπισία.

Ῥέ μέ ποιούς μπλέξαμε;
Τί νά πιάσω καί τί νά ἀφήσω;
Χαρὰ στοὺς γονεῖς, ποὺ ἔστειλαν τὰ παιδιά τους κι ἐσπούδασαν μπαρουφολογία.
Ἀντὶ νὰ μᾶς διδάσκουν τὸν πολιτισμό μας καὶ νὰ εἰσπράττουν τὸν θαυμασμό μας, ἀσελγοῦν ἐπάνω του μὲ τὸν χειρότερο τρόπο. Θέλω νὰ δώσω συνέχεια στὴν ἀνάρτηση γιὰ τὸν πλαστὸ τάφο τοῦ Φιλίππου κι ἀηδιάζω. Δὲν κόβω τὴν εἰκόνα, ἂν καὶ θὰ ἀσχοληθῶ τώρα, μόνον μὲ ἕνα μέρος της. Συνέχεια

Χρόνια τοῦ χάους στὴν Μακεδονία

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

 Πρῶτος ὁ Δημήτριος ὁ Πολιορκητής, ἀπὸ τὸ 294 π.Χ. καὶ μετά, καθιέρωσε ἕνα νόμισμα μὲ Μακεδονικὴ ἀσπίδα ἐμπρὸς καὶ Μακεδονικὴ περικεφαλαία πίσω. Στὸ κέντρον τῆς ἀσπίδος ἔβαλε τὸ μονόγραμμά του (1), ἐνᾦ πίσω ὑπῆρχε ἡ ἐπιγραφὴ ΒΑΣΙ[ΛΕΩΣ]. Τὸ νόμισμα, στὴν διάρκεια τῶν ἐτῶν, ἐκόπη σὲ δεκάδες παραλλαγὲς καὶ πέραν ἀπὸ τὰ σύμβολα, συνεκέντρωσε τὰ μονογράμματα τεσσάρων βασιλέων. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (1), ΠΥΡΡΟΣ (2), ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ (3) υἱὸς τοῦ Λυσιμάχου καὶ ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ ΓΟΝΑΤΑΣ (4).

Συνέχεια

Ῥῆσος, ὁ οἰκιστὴς τῆς Ἀμφιπόλεως καὶ τὸ δόρυ

Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ ἐπαναλαμβάνομαι. Ἔχω γράψει ὅτι δὲν κάνω ἀνάρτηση, ἐὰν δὲν εἶναι 100% τεκμηριωμένη. Ἔτσι, δὲν θέλω ὑποδείξεις στὴν δουλειά μου, γιὰ δῆθεν μὴ ἐπαρκὲς ἀποδεικτικὸ ὑλικό. Τὸ μυαλό μου πάει στὸ πονηρό. Στὸ κάτω κάτω, ἐὰν πρόκειται γιὰ ἀρχαιολογικὴ τεκμηρίωση, δὲν εἶναι ἀπαραίτητον τὸ 100%. Οἱ ἀρχαιολόγοι ποὺ προσεγγίζουν τὸ 3% ξέρουν.
Συνέχεια

Χωνεύοντας τὸ ποιὸς κυβερνᾶ (πραγματικά) τὴν Ἑλλάδα

Δὲν ἀπορῶ γιὰ τὸ ποιοὶ πραγματικὰ κυβερνοῦν τὴν Ἑλλάδα τῶν Ἑλλήνων (Ἰδεοληψικὲς φοῦσκες!!!)…
…τοὐλάχιστον ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια καί, ὡς ἐκ τούτου:

«Ἡ ἐκδίκησις στάζει στὰ στήθη τῶν ἀνδρῶν
πιὸ γλυκειὰ κι ἀπὸ τὸ μέλι…»!!!

Συνέχεια

Γιὰ μίαν σημαία… (β)

Ποιά τελικῶς λοιπόν εἶναι ἡ σημαία μας; Ποιό εἶναι ἐκεῖνον τό σύμβολον πού θά μποροῦσε νά μᾶς ἑνώσῃ; Γιατί κάποιοι τήν καταδιώκουν;
Γιατί, ἂν καὶ τὸ μόρφωμα τοῦ ἑλλαδικοῦ κρατιδίου, ἐξ ἀρχῆς ἦταν παραμάγαζον τῶν γνωστῶν τοκογλύφων, σήμερα ἔρχονται αὐτοί οἱ τοκολύφοι νά τό ἀποδομήσουν, μαζύ μέ ὅλους τούς κοινωνικο-ἠθικούς του θεσμούς, ἀλλά καί κάθε ἐπιπέδου σύμβολον; Τί ἄλλαξε στά συμφέροντά τους γιά νά ἀνατρέψουν τόσο ἀπαξιωτικά τούς σχεδιασμούς τους; Δέν χρειάζονται πλέον τό κρατίδιόν μας; Κι ἐάν ναί, γιατί;

Τὴν εἰκόνα μοῦ ἔστειλε φίλη, μαζὺ μὲ πολλὲς ἄλλες, ποὺ δείχνουν τὰ ἐπιτεύγματα τῶν …«ἀναρχικῶν» πρακτόρων καὶ ὑπαλλήλων τοῦ πSoros.
Αὐτὴ ὅμως εἶναι ἡ μία ἄποψις.

Συνέχεια

Ἵδρυσις Σ.Ε.Κ.Ε., προπομποῦ τοῦ Κ.Κ.Ε.

Σὰν σήμερα, τὸ 1918, ἔχουμε τὴν ἵδρυση τοῦ προπομποῦ τοῦ Κ.Κ.Ε..

Ἡ κίνησις αὐτή, ποὺ ἔγινε καὶ κομματικὸς πυρῆνας, ὀνομάσθηκε Σ.Ε.Κ.Ε. (Σοσιαλιστικὸ Ἐργατικὸ Κόμμα Ἑλλάδος) καί, ἀπὸ τὴν ἵδρυσή του ἀκόμη, ἀπέκτησε ἐπαναστατικὸ προσανατολισμό.
Τὸ κόμμα διεκύρηττε ἀνοικτὰ καὶ ὑερήφανα ὅτι παλεύει «διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῆς διεθνοῦς κεφαλαιοκρατίας καὶ τὸν θρίαμβον τοῦ διεθνοῦς σοσιαλισμοῦ». Συνέχεια