Ἀπὸ τὸν κότινο στὴν βαρβαρότητα…

 Σε λίγες ώρες θα παρακολουθήσουμε άλλη μια Τελετή ενάρξεως Ολυμπιακών Αγώνων.

Ἀπὸ τὸν κότινο στὴν βαρβαρότητα...

Κάθε φορά-μα κάθε φορά – αναλογίζομαι τι να σκέπτονται άραγε εκατομμύρια από τους τηλεθεατές του πλανήτη, από την Φινλανδία ως την Νότιο Ιταλία… Από την Β. ως Ν.Αμερική….την μακρινή Αυστραλία….κ.ο.κ στα πέρατα της Οικουμένης, σε κάθε χωριό της Γης, όταν αντικρύζουν να μπαίνει πρώτη η ελληνική σημαία μαζί με την αποστολή.:
«Μα γιατί;;;»
Συνέχεια





Ἡ πρώτη ἀφή…

Ἡ πρώτη ἀφή...Ἡ πρώτη Ἀφὴ τῆς Ὀλυμπιακῆς φλόγας ἔγινε τὸ 1936 γιὰ τὴν Ὀλυμπιάδα τοῦ Βερολίνου…

Πρωθιέρεια ἦταν ἡ Κούλα Πράτσικα.
Συνέχεια





Μὲ ΜΟΝΟΝ 70 ἐκατομμύρια οἱ Ἰνδοὶ ἔφθασαν στὸν Ἄρη κι ἐμεῖς ξεπεράσαμε τὰ 13 Δὶς ΜΟΝΟΝ γιὰ τὰ ὀλυμπιακὰ ἔργα!!!

Κι ἐμεῖς ἀκόμη ἀναζητοῦμε τὰ 600 δισεκατομμύρια τῶν …«προμηθειῶν», τῶν μιζῶν, τῶν …«δανείων»!!!
Συζητᾶμε γιὰ τὸ μεγαλύτερον ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ τοῦ αἰῶνος!!
Οἱ Ἰνδοὶ τοῦ 1,2 δισεκατομμυρίου κατοίκων πλήρωσαν ΜΟΝΟΝ 70 ἐκατομμύρια γιὰ νὰ φθάσουν στὸν Ἄρη, κάτι ποὺ ἀπαιτεῖ ὑψηλὲς ἐπενδύσεις σὲ διαστημικὴ τεχνολογία καὶ τεχνογνωσία.
Κι ἐμεῖς ΞΕΠΕΡΑΣΑΜΕ τὰ 13 δισεκατομμύρια, ΜΟΝΟΝ γιὰ τὰ «δωράκια» ποὺ προέκυψαν ἀπὸ τὰ …«ὀλυμπιακά» games!!! Συνέχεια





Πάει, μᾶς τελειώνει καὶ τὸ στέγαστρο…

Αὐτὸ τέλος πάντων ποὺ τὸ εἶπαν στέγαστρον ἀλλὰ παρέμενε μία σιδεριά.. Ἤ ὀρθότερα, πολλὲς σιδεριές…
Νά πῶ πόσο χαίρομαι; Λίγο εἶναι…
Γενικῶς, αὐτὰ τὰ περὶ Καλατράβα πολὺ μὲ εἶχαν ἐκνευρίσῃ….
Θεωροῦσα ἀπαράδεκτο νὰ πληρώσουμε τόσα λεφτὰ σὲ μία βλακεία. Διότι περὶ βλακείας πρόκειται. Δὲν εἶναι θέμα αἰσθητικῆς ἀλλὰ ἀνάγκης.
Ποιά ἦταν ἡ ἀνάγκη μας νά ἔχουμε ἕνα τέτοιο κατασκεύασμα; Γιά νά τό βλέπουμε ἤ γιά νά τό ἐπιδεικνύουμε; Διότι οὔτε τὸ βλέπουμε οὔτε τὸ ἐπιδεικνύουμε. Ἐὰν συνυπολογίσουμε πὼς τὰ περισσότερα ἀθλητικὰ κέντρα κλείνουν ἤ καταῤῥέουν, τότε μεγαλώνει ἀκόμη περισσότερο ὁ ἐκνευρισμός.
Διότι γιὰ νὰ δικαιοῦσαι καὶ νὰ ἔχῃς τέτοιου εἴδους στέγαστρα δὲν πρέπει νὰ χρωστᾶς. Ἐφ΄ ὅσον χρωστᾶς δὲν σοῦ χρειάζονται. Μένεις μὲ τὰ ὅσα ἔχεις καὶ Συνέχεια





Ὅταν ὁ Σπύρος Λούης ἐστέφετο Ὀλυμπιονίκης.

 

Ὅταν ἐστέφετο Ὀλυμπιονίκης, πρὸ 107 ἐτῶν δῆλα δή, αὐτὴν τὴν εἰκόνα ἀντίκρυζε ὁ Ἀθηναῖος πολίτης. 
Στιγμὲς δόξης, γιὰ μίαν χώρα ποὺ μόλις εἶχε χρεωκοπήσῃ, ἀλλὰ ποὺ κουβαλοῦσε στὶς διαλυμένες μνῆμες της μίαν κωδικοποιημένη πληροφορία. 

Πρῶτοι Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες, στὴν Ἀθήνα τοῦ 1896!
Πρώτη ἀναβίωσις…
Συνέχεια





Κούβελε, μηδενί δίκην δικάσεις, πρίν ἀμφοίν μύθον ἀκούσῃς

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, οι δικοί μας αγώνες, καταγράφουν το ξεκίνημά τους το 776 π.Χ. στην Ολυμπία. Η αναβίωσή τους, χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Γάλλο Pierre Frédy, Baron de Coubertin. Πιο συγκεκριμένα, σε ένα συνέδριο στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1894 αποφασίσθηκε να διεξαχθούν οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896 στην Αθήνα, την πρωτεύουσα της χώρας που τους γέννησε. Από τότε, διεξάγονται οι Ολυμπιακοί αγώνες κάθε τέσσερα χρόνια σε διαφορετική χώρα. Ωστόσο, πολλές φορές κατά το παρελθόν ο σκοπός ύπαρξης των Ολυμπιακών αγώνων που προβάλουν το Ολυμπιακό ιδεώδες και το ευ αγωνίζεσθαι, αμαυρώθηκε ένεκα πολιτικών σκοπιμοτήτων και πολέμων. 

Οι Ολυμπιακοί αγώνες Συνέχεια