Ἀρχεῖα ἐτικέττας: νομιμοποίησις τοκογλυφίας

Γιατί ἡ ἀριστερά ἀπαιτεῖ ἀπό τούς Ἕλληνες νά ὑποταγοῦν σέ κάθε ἐχθρό τους;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Καί γιατί μονίμως πράττει ὅ,τι ἀπαιτεῖται γιά νά προκαλέσῃ δολιοφθορές σέ ἐμᾶς εἰδικῶς;

Θὰ παρακάμψουμε τὴν λατρεία τῆς ἀριστερᾶς (ΚΚΕ, τΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡCIA, μΠατΣοΚ, ΝΔ) πρὸς τοὺς λαθροεισβολεῖς, ἐφ΄ ὅσον εἶδαν φρέσκο ἐκλογικὸ σῶμα καὶ ἔπεσαν μὲ τὰ μοῦτρα νὰ τὸ μοιρασθοῦν μεταξύ τους.
Θὰ παρακάμψουμε καὶ τὶς θέσεις τῆς ἀριστερᾶς γιὰ τὴν ἐκστρατεία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἐφ΄ ὅσον ἰδεολογικῶς καὶ μόνον (ἂς ποῦμε) λειτουργήσαμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες (κατ’ αὐτοὺς πάντα) ὡς ἰμπεριαλιστές. Ἀφῆστε δὲ ποὺ ὁ Λένιν κι ὁ Κεμὰλ ἦσαν τότε κολλητάρια.
Θά μποροῦσαν τά ἀνόητα καί φανατικά αὐτά κομματόσκυλα νά πράξουν διαφορετικά;
Θά μποροῦσαν οἱ καλοπληρωμένοι διαφωτιστές τους νά δράσουν ὑπέρ μας;
Δὲν νομίζω…

Συνέχεια →

Διαβιώντας ἀνάμεσα σὲ εὐχολόγια, ἐλπίδες καὶ σκληρὴ …πραγματικότητα!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Δύσκολη περίοδος αὐτὴ ποὺ διανύουμε. Πολὺ δύσκολη. Ὅλος ὁ κακός μας ἑαυτός ἐξωτερικεύεται, λόγῳ τῶν τόσων καὶ τόσων φόβων, ποὺ ἐλέῳ μνημονίων, ἔχουν γιγαντωθῆ μέσα μας. Δύσκολη περίοδος καὶ παράλογος. Δύσκολη καὶ ἐμφυλιοπολεμική.
Ὅσο, ἀπὸ τὴν μία, πυκνώνουν οἱ φωνὲς τοῦ (ἐμφύτου μας) πατριωτισμοῦ, τόσο ἀπὸ τὴν ἄλλην θορυβοῦν οἱ φωνὲς τῶν «λογικῶν», τῶν, συνειδητῶν ἢ μή, πλανεμένων καὶ τῶν ἐξαγορασμένων, ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, μᾶς προβληματίζουν καὶ μεγιστοποιοῦν τὰ διλήμματα καὶ τὰ ἐρωτηματικά μας.
Δύσκολη περίοδος καὶ ἀκόμη πιὸ δύσκολη ἡ ἐπιλογὴ τοῦ τὶ νὰ κάνουμε. Νά πολεμήσουμε; Νά μή πολεμήσουμε; Νά σκύψουμε περισσότερο; Νά φύγουμε ἀπό τήν χώρα; Νά σφυρίξουμε ἀδιάφορα; Ἤ νά μετατραποῦμε σέ σφάγια; Συνέχεια →

Ἰσλαμικός μεσαίων ἀπειλεῖ τήν Εὐρώπη;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μᾶλλον ἀδυνατοῦμε νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸν «ἰδεολογικό» μεσαίωνα ποὺ ἀπολαμβάνουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, οἱ (ἂς ποῦμε) φυσικοὶ κληρονόμοι τῶν ἐκπολιτιστῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων.
Ἕναν μεσαίωνα ποὺ δὲν ἀπειλεῖ πλέον ἐμᾶς διότι ἁπλούστατα τὸν βιώνουμε.

Ἐὰν λοιπὸν μᾶς ἀναστατώνουν εἰκόνες σὰν κι αὐτήν:

Συνέχεια →

Τὸ …ἀλληλέγγυο «Solidarity Now» τοῦ Soros (β)

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Λέγαμε λοιπὸν πὼς αὐτὴ ἡ …«ἀλληλεγγύη» τυγχάνει καὶ μεγάλων ἐπιδοτήσεων. Κρατικῶν κι εὐρωπαϊκῶν.
Ὑποστηρίζεται δὲ ἀπὸ ὅλα τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως, ἀποκρύβοντας πολλὲς ἐνδιαφέρουσες λεπτομέρειες γιὰ τὸν …ὄψιμο «ἀνθρωπισμό» τῶν …«προστατῶν» μας, ποὺ πάντα, πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ ἐμᾶς, μεριμνοῦν, φροντίζουν, νομοθετοῦν μά, κυρίως, ἐντοπίζουν τρόπους χρηματοδοτήσεώς τους εἰς βάρος μας. Ἐμεῖς, οἱ πολλοί, πληρώνουμε. Αὐτοί, οἱ λίγοι κι …ἐκλεκτοί, ἀπολαμβάνουν.

Συνέχεια →

Ὥρες ἐπαναπροσδιορισμοῦ καὶ εὐσυνειδησίας

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ ἀνδρεῖος καὶ ὁ ἀγαθός, ὡς πρότυπα, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν ἦσαν γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες τρόπος ζωῆς, σκοπὸς καὶ χρέος. Κάθε οἰκογένεια, ἀπολύτως συνειδητά, μεριμνοῦσε γιὰ νὰ ἐκπαιδευθοῦν τὰ τέκνα της μὲ τέτοιον τρόπο, ποὺ πάντα, σὲ ὁποιανδήποτε συνθήκη, αὐτὰ τὰ τέκνα νὰ παραμένουν πυλῶνες ἰσχυροὶ τῆς μίας Ἱερᾶς Πατρίδος.
Ἡ ἔννοια τῆς Πατρίδος δέ, μὲ τὴν ὁποίαν τοπικὴ διαφορετικότητα, ἦταν κατὰ κύριον λόγο κοινὴ γιὰ ὅλους τοὺς πολῖτες μίας Πόλεως – Κράτους καί, οὐσιαστικῶς, λειτουργοῦσε ὡς καταλύτης γιὰ τὴν συνολικὴ συμπεριφορὰ τῆς Πόλεως στὰ Ἐθνικὰ ζητήματα καὶ στοὺς Ἐθνικοὺς κινδύνους. Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι οἱ Περσικοὶ Πόλεμοι, κατὰ τοὺς ὁποίους ὅσοι πράγματι ἔνοιωθαν Ἐλεύθεροι Ἕλληνες, συνεστρατεύθησαν μεταξύ τους, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν κοινὸ ἐχθρό, ποὺ ἔσερνε μαζύ του καὶ τοὺς προσκυνημένους ἑλληνοφώνους συμπατριῶτες τους. Συνέχεια →

Ὥρα Ἀναστάσεως ἤ Ἐπαναστάσεως;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἕνα παλαιότερον κείμενον, ποὺ πιστεύω πὼς πρέπει συχνὰ πυκνὰ νὰ ἐπαναφέρω, διότι μᾶς δίδει ἀφορμὴ γιὰ ἐπὶ πλέον ἔρευνα καὶ προβληματισμούς.
Δὲν θέλω νὰ χαλάσω τὸ ἑορταστικὸ τῶν ἡμερῶν κλίμα καὶ πρὸς τοῦτο δὲν θὰ ὑπάρξουν περισσότερα σχόλια.
Μόνον ὑπενθύμισις… ἡμέρες ποὺ εἶναι… Συνέχεια →