Σὰν σήμερα τὸ 1912 ἔπεσε ἠρωϊκὰ μαχόμενος ὁ Χριστόδουλος Σῶζος, Κύπριος δικηγόρος καὶ πολιτικὸς ἐν ἐνεργείᾳ, ἀλλὰ καὶ Δήμαρχος Λεμεσοῦ.
Μὲ τὸ ξέσπασμα τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων καὶ ὄντας ἐν ἐνεργείᾳ Δήμαρχος, πῆγε στὴν Ἑλλάδα καὶ κατετάχθη στὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ ὡς ἐθελοντής. Παρὰ τὴν πρόταση τοῦ Βενιζέλου νὰ τὸν τοποθετήσῃ στὸ Ἐπιτελεῖο τῶν Ἀθηνῶν, αὐτὸς ἠρνήθη κι ἀπήτησε νὰ σταλῇ ὡς ἁπλὸς στρατιώτης στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ μετώπου. Συνέχεια
Ὁ Ἡρωδιανὸς (Περὶ καθολικῆς Προσῳδίας, ζ, 172) ἀναφέρει σχετικὰ τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἔθνος τῶν Σολύμων, ποὺ εἶναι οἱ Πισίδες, ἔλαβαν τὴν ὀνομασία τους ἀπὸ τὸν Σόλυμο, τὸν υἱὸν τοῦ Διὸς καὶ τῆς Χαλκήνης.»
Ἐπίσης συνεχίζει (Περὶ καθολικῆς Προσῳδίας, βιβλ. ζ, 175): «Εἶναι ἔθνος ποὺ κατοικεῖ εἰς τὴν Ἄσπενδον καὶ τὴν Κιλικία». Συνέχεια
Ὁ Ἰλλυρισμὸς εἶναι μία θεωρία ποὺ διαδίδει ὅτι κάποιο σύγχρονο ἔθνος ἢ λαός, εἶναι ἀπόγονος, ἢ καὶ συνέχεια, τῶν ἀρχαίων Ἰλλυριῶν.
Συνέχεια
Ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες συμφωνοῦν ὅτι αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Παῦλος, ὅτι δηλαδὴ οἱ πρόγονοί μας τιμοῦσαν καὶ τὸν ἄγνωστο θεό, δὲν εὐσταθεῖ.
Ἀξίζει δὲ νὰ ἀναφερθῇ ὅτι ἀκόμη κι ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος (συντάκτης τῆς περίφημης Βουλγκάτα, τιμώμενος ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία στὶς 15 Ἰουνίου) ἐξέφρασε τὴν ἄποψη ὅτι ὁ Παῦλος, στὴν περίπτωση τοῦ ἐπιμάχου βωμοῦ, μετέτρεψε τὸν πληθυντικό: Συνέχεια
Στὴ πρώτη εἰκόνα (Νο 1) ὁ πρώην γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ΚΚΕ Σταυρίδης (ὁ Φλωράκης καὶ ἡ Παπαῤῥῆγα τοῦ παρελθόντος δηλαδή, γιὰ νὰ καταλάβουμε τὴν βαρύτητα τῶν λεγομένων του) μᾶς λέει τὸ ποιοὶ ἵδρυσαν τὸ ΚΚΕ.
Νὰ πῶ ἐδῶ σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀναρωτῶνται γιατί δὲν ἑορτάζουμε τὴν ἐπέτειο ἀπελευθερώσεώς μας ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, ὅτι οἱ Γερμανοὶ ἔφυγαν δὲν τοὺς διώξαμε.
Ἐκτὸς ἂν δὲν μᾶς ἀρέσῃ ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια, ὅποτε συνεχίσθε νὰ ἀναρωτιέσθε.
