
«Ἀπαγορεύσεις διὰ τὰς Ἀπόκρεῳ, πρὸς προστασίαν τῶν πολιτῶν».
Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῶν Ἀπόκρεῳ, αἱ ὁποῖαι ἄρχονται τὴν 2αν Φεβρουαρίου, ἀνεκοινώθη ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας ὅτι ἀπαγορεύονται: Συνέχεια

«Ἀπαγορεύσεις διὰ τὰς Ἀπόκρεῳ, πρὸς προστασίαν τῶν πολιτῶν».
Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῶν Ἀπόκρεῳ, αἱ ὁποῖαι ἄρχονται τὴν 2αν Φεβρουαρίου, ἀνεκοινώθη ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας ὅτι ἀπαγορεύονται: Συνέχεια
Μίαν νύκτα ξημερώματα μὲ 7-8 μποφόρ, τρεῖς τύποι ποὺ δὲν εἶχαν τὶ νὰ κάνουν, εἶπαν ὁ ἔνας στὸν ἄλλον: «Ῥέ ἐσεῖς… Δέν πᾶμε νά κάνουμε μάιν βόλτα μέ τό ἐλικόπτερο ἐπάνω ἀπό τά Ἴμια;»
Καὶ ἔπεσαν!
Συνέχεια
τῆς Ἄννας Τζιροπούλου Εὐσταθίου 
Ἡ περίφημη Βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξανδρείας ἀποτελοῦσε τὴν μεγαλυτέρα κιβωτὸ γνώσεως τοῦ ἀρχαίου κόσμου. Ἐκεῖ εὑρίσκετο ὁλόκληρη ἡ σοφία, ὁ πνευματικὸς θησαυρός, οἱ ἐπιστῆμες καὶ πολλὰ ἔργα ἀνεκτίμητης ἀξίας. Δυστυχῶς, οἱ ἐπιδρομὲς τῶν βαρβάρων κατέστρεψαν τὴν βιβλιοθήκη, ἀφήνοντας ἕνα μεγάλο κενὸ στὴν παγκόσμια πολιτιστικὴ κληρονομιά. Συνέχεια
Ὁ Κολοκοτρώνης στὴν ἀρχὴ τοῦ Εἰκοσιένα, στὸ τραπέζι ἐπάνω, ὅταν ἤθελε νὰ πιῇ κρασί, ἔλεγε συχνά:
Ἐπεὶ δὴ τὸ ζήτημα τῆς μνήμης μας εἶναι κάπως …ἀπροσδιόριστον…
Κι ἐπεὶ δὴ κάποιοι, κάποτε, μὲ ἐντολὲς ΕΛΙΑΜΕΠ (βλέπε καὶ βερέμη, τατσόπουλο καὶ ΣΚΑεΙ-γάιδαρο- ἐπεχείρησαν νὰ μᾶς ἀλλοιώσουν τὸ ἱστορικὸ καὶ τὸ ἀντιληπτικόν μας ἐπίπεδον…
Κι ἐπεὶ δὴ βασικός σκοπός τους, κατὰ κύριον λόγο, ἦταν νὰ ἀποδομηθῇ ὁ Γέρος μας στὶς συνειδήσεις μας…
…εἴπαμε νὰ ἀναδημοσιεύσουμε ἕνα κείμενον ποὺ ἀπεδείκνυε τὶς μεθοδεύσεις τους μὰ καὶ τὸ …ἦθος (;;;) τους. Συνέχεια
Μία ἀκόμη ἀρετὴ τοῦ Ἀγησιλάου: ἡ φιλοπατρία του.

Θὰ μακρολογοῦσα βέβαια νὰ γράψω γιὰ κάθε περίπτωση χωριστὰ σὲ ποιὸν βαθμὸ ἀγαποῦσε τὴν πόλη του. Πιστεύω λοιπὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτα ἀπ’ ὅσα εἴχαν, ποὺ νὰ μὴν ἐνισχύῃ αὐτὴν τὴν ἄποψη. Κοντολογὴς ὅλοι ξέρουμε καλὰ ὅτι ὁ Ἀγησίλαος σὲ ὁποιανδήποτε περίπτωση ἐπίστευε ὅτι θὰ ὠφεήση τὴν πατρίδα, δὲν ἐλογαρίαζε τοὺς κόπους, δὲν προσπαθοῦσε ν’ ἀποφύγῃ τοὺς κινδύνους, δὲν έλυπᾶτο τὰ χρήματα, δὲν εὕρισκε ὡς δικαιολογία τὴν σωματική του κατάσταση, οὔτε τὰ γεράματα, ἀλλὰ ἐπίστευε ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ σωστοῦ βασιλέως, νὰ κάνῃ ὅσο περισσότερα καλὰ μπορεῖ σ’ αὐτοὺς ποὺ κυβερνᾶ. Συνέχεια