Μήπως ἔχουν κάποιο ὑπόλειμμα ἀξιοπρεπείας; Μήπως κάποιο ἴχνος εὐσυνειδησίας; Ἤ μήπως κάποιο ψῆγμα ἤθους;
Μήπως φοβοῦνται πώς θά τιμωρηθοῦν; Ἤ μήπως γνωρίζουν πώς θά παραμείνουν διά παντός ἀτιμώρητοι;
Μήπως θά ἐπιστρέψουν τά κλοπιμαία; Ἤ μήπως θά ἀπειληθοῦν μέ δημεύσεις ἤ ἀκόμη καί πτωχεύσεις;
Μήπως δέν ἀπολαμβάνουν διαχρονικῶς ἀσυλίας; Ἤ μήπως δέν ἔφτιαξαν ἔτσι τούς νόμους πού τά δικά τους ἐγκλήματα νά …παραγράφονται μέ κάθε πρόσχημα;
Θυμᾶμαι τὸ παπουτσῆ, πάντα, κάθε φορὰ ποὺ χρειάζομαι νὰ συνειδητοποιήσω τὸ εἶδος τῶν σκουπιδιῶν ποὺ μᾶς κυβερνοῦν. Θυμᾶμαι τὸν παπουτσῆ καὶ τοὺς 81 νεκροὺς τοῦ «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ». Θυμᾶμαι τὸ θράσος χιλίων πιθήκων, μὲ τὸ ὁποίον κουνοῦσε τὸ δάκτυλο πρὸς πάσαν κατεύθυνσιν, ἀλλὰ ὁ ἴδιος παρέμενε ἀκούνητος στὴν καρέκλα τοῦ ὑπουργείου, ἐνᾦ ἀκόμη καὶ σήμερα εἶναι χρήσιμος στοὺς παγκοσμίους τοκογλύφους.
Ἔτσι λέν, ἔτσι «ἀποδεικνύουν» μέσῳ τῆς μαγειρευτολογιστικῆς.
Ὅπου ἀναφέρεται ἡ λέξις δημοκρατία ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ μετέχουν συνειδητῶς τοῦ ἐν λόγῳ μηχανισμοῦ, νὰ ἀντιλαμβανόμεθα πὼς ἀναφέρεται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὴν χρησιμοποιοῦν ὡς προπέτασμα καπνοῦ, γιὰ νὰ σκιάσουν τὴν πραγματικότητα. Μία πραγματικότης ποὺ ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἀπολύτως δικτατορική, ἀλλὰ κατὰ περίπτωσιν θὰ ἀλλάζουν οἱ βαθμοὶ ἐλευθερίας τῶν χαχόλων. Ὄχι ὅμως διότι πράγματι θὰ θέλουν οἱ κατέχοντες τὰ τῆς ἐξουσίας νὰ αὐξηθοῦν οἱ ἐλευθερίες τῶν χαχόλων, ἀλλὰ διότι τὸ ἐν λόγῳ πανηγυράκι λειτουργεῖ πάντα ὑπέρ τους, ἐφ΄ ὅσον μὲ τὴν ἐλπίδα καὶ μόνον εἶναι πολλὰ κεφάλια ποὺ σκύβουν οἰκειοθελῶς. Καί ποῦ μεγαλυτέρα ἐλπίς ἐάν ὄχι στήν ἔννοια «δημοκρατία»;
Δὲν ἀπορῶ γιὰ τὸ ποιοὶ πραγματικὰ κυβερνοῦν τὴν Ἑλλάδα τῶν Ἑλλήνων (Ἰδεοληψικὲς φοῦσκες!!!)…