Ἐλπίζοντας… (β)

Ἐλπίζοντας...Κυλᾶ ὁ καιρός…
Καὶ κερδίζουν κάποιοι χρόνο…
Καὶ στὸ μεταξὺ τὰ δεσμά μας μεγαλώνουν…
Καὶ ὅσο κυλᾷ ὁ καιρός, τόσο πιὸ δύσκολο εἶναι νὰ τὰ ἀποτινάξουμε…
Καὶ ὅσο μεγαλώνει ἡ δυσκολία, τόσο πιὸ ἀπίθανον εἶναι νὰ ἀποφασίσουμε τὸν ἀγῶνα… Συνέχεια →

Ἀφοσίωσις…

Εἶναι μία κατάστασις στὴν ὁποίαν γιὰ νὰ εἰσέλθουμε χρειάζεται …ἀφοσίωσις σὲ ἕναν στόχο.
Ἕναν δικό μας στόχο.
Ἕναν στόχο ποὺ ἐμεῖς ἐπιλέξαμε, κτίσαμε μέσα στὴν φαντασία μας καὶ κατόπιν, ἀφοσιωμένοι, ἐργαζόμεθα γιὰ νὰ τὸν κατακτήσουμε. Συνέχεια →

Τὸ νόημα…

Τὸ νόημα...Εἶναι κρίσιμο νὰ «διαβάζουμε» τὸ νόημα ἀνάμεσα στὶς ἐμφανεῖς γραμμὲς κειμένων ἢ λόγων, πολιτικῶν ἢ συνανθρώπων.
Ἐκεῖ κρύβονται οἱ πραγματικὲς προθέσεις, ἡ ἐλπίδα, ἢ τὸ συμφέρον, ἡ ἀγάπη ἢ ἡ ἀδιαφορία, ὁ ἥλιος ἢ ἡ σκιά… Συνέχεια →

Ὅταν δὲν θὰ ὑπάρχουν offshore δὲν θὰ ὑπάρχουν καὶ τραπεζῖτες…

Ὅταν δὲν θὰ ὑπάρχουν offshore δὲν θὰ ὑπάρχουν καὶ τραπεζῖτες...Γιατί ὑπάρχουν offshore μόνο σέ ἐπιλεγμένα σημεῖα, ἐνῶ τάχα παλεύουν ὅλοι κατά τῆς φοροδιαφυγῆς;
Γιατὶ ἁπλᾶ ἐκεῖ ξεπλένουν τὰ χρήματά τους ὅλα τὰ κράτη καὶ οἱ συνεργᾶτες τους.
Γιὰ τὸν λόγο δηλαδὴ ποὺ δὲν θὰ καταργηθοῦν ποτὲ οἱ offshore. Συνέχεια →

Αὐτόν τόν καφέ ποιός τόν θυμᾶται;

Πάντως ἀπορίας ἄξιον εἶναι τὸ γιατὶ ΔΕΝ ἐλούσθησαν μὲ καφὲ οἱ Σπυρόπουλος, σαρ-Ῥαγκούσης, GAPανδρέου.
Ἐπίσης ἀπορίας ἄξιον εἶναι τὸ γιατὶ ἔκανε ὁ Σπυρόπουλος μήνυσιν κατὰ τοῦ Ῥέλλου κι ὄχι ὁ μπένυ…
Κι ἀκόμη μεγαλυτέρας ἀπορίας ἄξιον εἶναι τὸ γιατὶ ἡ δικαιοσύνη δὲν ἀγγίζει τὸν μπένυ…
Νά ὑποψιαστῷ τά χειρότερα; Ἤ κάνω λάθος; Συνέχεια →

Οἱ ἑταῖροι μας ΔΕΝ εἶναι καὶ τὰ …καλλίτερα παιδιά!

Οἱ ἑταῖροι μας ΔΕΝ εἶναι καὶ τὰ ...καλλίτερα παιδιά!Ἐὰν κάποιος ταλαντοῦχος ἱστορικὸς θελήσῃ, κάποιαν στιγμὴ στὸ μέλλον, νὰ γράψῃ τὴν Παγκόσμιο Ἱστορία τῆς Ἀνοησίας (ἢ τῆς Ἀτιμίας, τὸ ἴδιο εἶναι) θὰ πρέπῃ ὁπωσδήποτε νὰ συμπεριλάβῃ κι ἕνα μεγάλο κεφάλαιο, ποὺ θὰ διατρέξῃ τὸ χρονικὸ τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν ὑπόλοιπο Εὐρώπη.

Ἡ προσπάθεια πολλῶν ἀπὸ ἐμᾶς στὸ ἐσωτερικό, – ἡμῶν τῶν ὑπηκόων τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας τῆς Ε.Ε. -, νὰ ἐξωραΐσουν, μέχρι καθαγιασμοῦ, κάθε τί ποὺ ὁμοιάζει λόγῳ ἐτικέττσας «εὐρωπαϊκὸ» καὶ νὰ αὐτό-μαστιγωθοῦν, ἐπιδεικνύοντας τὴν ἀγωνιώδη προσπάθειά τους νὰ ἀποτινάξουν ἀπὸ μέσα τους τὸν Ἀνατολίτη, γιὰ νὰ ὁμοιάζουν κι αὐτοὶ Εὐρωπαῖοι, θὰ ἦταν κωμικὴ ἐὰν δὲν ἦταν θλιβερή.