Ποὺ ἦταν ἐκεῖ περιχαρής… Ποὺ ἄν καὶ γνωρίζῃ τὸν ῥόλο τοῦ Μπουταρίου σπεύδει…
Ποὺ ἐνᾦ βλέπῃ πὼς ἡ χώρα τσουροφλίζεται, πρῶτος ἐστάθη στὴν σειρά…
Ποὺ ἄν καὶ οἱ αὐτοκτονίες διαρκῶς αὐξάνονται, παραμένουν ὅλοι αὐτοὶ ἔξω ἀπὸ τὴν …κορνίζα!
Κι ὅταν λέῳ «ὅλοι αὐτοί» ἐννοῶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς κουδουνισμένους ποὺ ἔχουν καταλάβει ὅλες τὶς θέσεις ἐξουσίας κι ἐπισήμως ἐκπροσωποῦν τοὺς …θεσμούς…. Ἅπαντας παρόντες… Ἅπαντες…
Οἱ «ἄρχοντες» καὶ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ παρατρεχάμενα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μὲ …«ἀρχαῖα» ἀγκίστρια «ψάρευαν» οἱ Ἄγγλοι τὶς ἀρχαιότητές μας!
Μία ἀκόμη καταγγελία ἀπὸ τὸν Γεώργιο Λεκάκη, ποὺ ὅπως πάντα καὶ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝΕΙ καὶ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ τὰ ὅσα καταγγέλλει.
Καὶ φυσικὰ ΟΥΔΕ ΜΙΑ «ἀρχή» ἤ δημοσία ὑπηρεσία ἠσχολήθη μὲ τὸ ζήτημα. Ὅλα εἶχαν κι ἔχουν καλῶς…
Καί γιατί νά μήν ἔχουν;
Ἐδῶ ὁ πολὺς …«ἐθνάρχης» Βενιζέλος μᾶς ἔβαλε σὲ ἕναν πόλεμο γιὰ νὰ εὐαρεστήσῃ τὰ ἀφεντικά του… Συνέχεια
Ἡ δική μας αὐθεντικότης…
Ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἐμπιστευόμαστε τὴν σοφία τῆς καρδιᾶς μας καὶ νὰ κάνουμε ἐπιλογὲς βασισμένες σὲ αὐτὸ ποὺ εἶναι σωστὸ γιὰ ἐμᾶς, μπαίνουμε σὲ μία διαδικασία μεταμορφώσεως καὶ ἐξελίξεως…
Καὶ τότε εὑρίσκουμε τὸ …Ἅγιο Δισκοπότηρο, ποὺ εἶναι ἡ δική μας αὐθεντικότης!!! Συνέχεια
Ἕνα μάθημα ζωῆς γιὰ ΟΛΟΥΣ μας!!!
Σήμερα το πρωί, έγινε γνωστό ένα συγκλονιστικό γεγονός.
Η κα Ελένη Μανετάκη, εισήχθη στο οικονομικό πανεπιστήμιο της Κρήτης.
Ε, και λοιπόν;
Σωστά, και τι σημαίνει αυτό; Σε τι διαφέρει από όλους τους άλλους που εντάχθηκαν σε κάποιο πανεπιστήμιο; Τη διαφορά την κάνουν τα εξής δεδομένα. Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα μέ τό πῶς λέν ἑπτά ἡμέρες ψέμματα;
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…
Γιατί λοιπόν δέν ξεκινᾶμε κάτι διαφορετικό; Συνέχεια
Κάτι σὰν (θερινός) ἐπίλογος…
Ὅλοι (ἐμεῖς) οἱ Ἑλληνόψυχοι, ἀλλὰ καὶ οἱ «ἄλλοι» -ἔδω ποὺ τὰ λέμε- κάθε καλοκαίρι ἀναβαπτιζόμαστε, στὴν ἁγνότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ τοπίου, τῆς Θαλάσσας, τοῦ Βουνοῦ καὶ τοῦ Κάμπου (ποὺ λέει ὁ λόγος)…
Κάτι, σ’ αὐτές τις ἔρμες κυτταρικὲς μας μνῆμες (χημικὲς κατὰ τὸ μᾶλλον, ψυχικὲς κατὰ τὸ ἦττον) μεταφυσικὲς ἐν γένει, μᾶς ὠθεῖ σχεδόν, βίαια στην ἀπομάκρυνσί μας ἀπὸ τὸ κλιματιζόμενον ἄστυ.
Ἐντάξει…Εἶναι καὶ ἡ ἐκπεμπομένη δυσωδία ἀπὸ τὴν λυματολάσπη στὶς οἰκολογικὲς χωματερὲς τῶν Ἄνω Λιοσίων, ἡ διαφεύγουσα ὀσμὴ τῶν ἀερίων ὑδρογονανθράκων ἀπὸ τὰ (κατά)πράσινα διϋλιστήρια τοῦ Ἀσπροπύργου, τῆς Ἐλευσῖνος καὶ τῆς Κορίνθου, οἱ «γείτονες» ἀπὸ τὸ καφρικιστάν που «πιάνουν» τὸ παλαιὸ πλατύσκαλο ἀπέναντι καὶ ζουζουνίζουν σάν τις σφῆγκες γύρω ἀπ’ τὸ αἷμα τοῦ λαθραία σφαγμένου σκύλου…Τὰ (γαμημένα) κουνούπια… Ὁ ἀριστερὸς βλᾶκας μὲ τὸ μπουζούκι, ἀπέναντι στὸν δεύτερο, ἡ «call me baby» στὸ ῥετιρὲ μὲ τὰ πασούμια νὰ κτυποῦν κάθε φορά ποὺ τραγουδᾶ τὸ κινητὸ της… Συνέχεια