Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε… Σὲ λίγο…
Κι ἐγὼ ἐδῶ… Ἀν τὶ γιὰ τὶς εἰδήσεις προτείνω τὰ …καλλίτερα.
Μία βόλτα… Λίγη κουβέντα μὲ φίλους… Λίγο διάβασμα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἐργατικοὶ μέν… Πεινασμένοι δέ…
Τελικὰ οἱ πιὸ ἐργατικοὶ στὸν πλανήτη, εἶναι οἱ τύποι μὲ τὶς «μπῦρες» καὶ τοὺς «φραπέδες»…
Συνέχεια
Λίγο νὰ ξύσῃς τὴν πέτσα τῆς …κουλτούρας, ἀνακαλύπτεις τὴν βαρβαρότητα.
Ἡ Δύση οὐδέποτε ἀπέκτησε – ὅσο καὶ ἄν ἐπάσχισε – τὴν πατῖνα ποὺ ἀφήνει ἡ κοινωνία τῶν σχέσεων, ὁ πολιτισμὸς καὶ ἡ ἀλήθεια.
Δὲν εἶχαν παρὰ μονάχα μία πέτσα κουλτούρας ἠθικισμοῦ καὶ καθωσπρεπισμοῦ, ποὺ ἔφθανε λίγο νὰ τὴν ξύσης.. Συνέχεια
Δωρεά ὀργάνων;
Κι ἐπανέρχομαι, ὅπως συνηθίζω κάπου κάπου…
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἄκουσα τὴν παρακάτω συζήτησιν κι ἀπεφάσισα νὰ τὴν θυμηθοῦμε.
Διότι ἡ αὐτόματος δωρεὰ ὀργάνων εἶναι κάτι ποὺ συμβαίνει γιὰ πρώτη φορὰ στὸν πλανήτη καὶ ὁπωσδήποτε δὲν ἀφορᾶ σὲ νεκροὺς ἀνθρώπους. Ἡ δωρεὰ ὀργάνων, ποὺ ΟΛΟΙ μας πλέον εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποδεκτοῦμε, βάσει τῆς νομοθεσίας, εἶναι μία κατάστασις ποὺ ἀφορᾶ σὲ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ἀνθρώπους, γιὰ τοὺς ὁποίους κάποιος ἰατρός, ἤ κάποιοι ἰατροί, ἀποφαίνονται γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ νὰ ζήσουν ἤ ὄχι. Συνέχεια
Πᾶρε δύναμιν!
Τὴν φωτογραφία τὴν «ἐτσίμπησα» ἀπὸ …περιηγήσεις.
Μὲ ἐξάφνιασε καὶ μὲ ἐχαροποίησε…
Κι ὅπως αὐτὸ τὸ παλληκάρι μπορεῖ καὶ γεμίζει τὶς «μπαταρίες» του, κάπως ἔτσι κι ἐμεῖς θὰ ἔπρεπε…
Ἀπό ποῦ ἀλλοῦ; Μέ ποιόν ἄλλον τρόπο μποροῦμε νά ἀναζωογονηθοῦμε;
Ἀπό ποιάν ἄλλην πηγή μποροῦμε νά ἀνανεώσουμε τίς δυνάμεις μας; Συνέχεια
Ἄς ἀφήσουμε τὶς ἰδέες μας ἐλεύθερες…
Μπορεῖς νὰ τὴν κρατήσεις σ΄ ἕνα γυάλινο βάζο καὶ νὰ ἀπολαμβάνεις ἐγωιστικὰ τὴν ὀμορφιά της, εἴτε μπορεῖς νὰ τὴν ἐλευθερώσεις γιὰ νὰ βρεὶ τὸ ταίρι της
…«Πεταλοῦδες» μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἰδέες…
Βάζο μπορεῖ να εἶναι τὸ ἐγὼ μπορεῖ καὶ ὁ φόβος τῆς ἀποτυχίας… Συνέχεια