Πρὸ ἐνὸς ἔτους, περίπου, ἔνας ἀπὸ τοὺς γείτονές μου, ἂς ποῦμε ὁ «κυρ-Μῆτσος» (κατὰ πῶς τὸ συνηθίζουμε ἐδῶ μέσα), πιστὸ σκυλὶ τοῦ ΚΚΕ, μαζὺ μὲ ἀρκετοὺς ἀπὸ τοὺς (μποῦ χὰ χὰ χά…!!!) ὁμοϊδεάτες του, ὑψώνοντας τίς, (τί ἄλλο;) ἐπάνω σὲ χονδρὰ στειλιάρια, κόκκινες σημαῖες τους, ἔσπευσαν στὸ δημοτικὸ σχολεῖο τῆς περιοχῆς μας, πρὸ κειμένου νὰ προλάβουν ἀντιδράσεις γονέων. Διότι, ὡς γνωστόν, ἔπρεπε, γιὰ λόγους «ἀντί-ῥατσιστικούς» νὰ καμφθοῦν ἐν τῇ γενέσει τους, τυχοῦσες ἀντιδράσεις καὶ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ εἴσοδος ἀλλοδαπῶν …«προσφυγοπαίδων», μὲ …«συνοπτικὲς διαδικασίες», στὸ σχολεῖο.  Συνέχεια →