Ὅταν ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἐξεκίνησε γιὰ τὸ ταξείδι-ἐκστρατεία του στὴν Ἀσία, ἔκοψε κάθε γέφυρα πίσω του.
Ξεπώλησε ὅλα τὰ προσωπικά του περιουσιακὰ στοιχεῖα καὶ οὐδέποτε ἐπέστρεψε στὴν πατρῴα γῆ. Οὔτε …νεκρός.
Πῆρε τοὺς Μακεδόνες καὶ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνες καὶ ἄφησε τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα δίχως στρατιωτικὲς δυνάμεις ἀξιόμαχες, δίχως τὴν συνοχὴ τῆς πόλεως-κράτους καὶ δίχως τὶς παλαιὲς ἐκεῖνες δομές, ποὺ ἔκαναν τοὺς Ἕλληνες νὰ μεγαλουργήσουν.
Θεωρητικῶς ἡ ἔννοια τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος ἔπαυσε ἐπὶ Ἀλεξάνδρου καὶ ἤνοιξε μία νέα σελίς, μὲ πολλὲς πολλές, συνήθως καταστροφικές, περιπέτειες, στὴν ἱστορία μας ὡς λαοῦ. Συνέχεια
