Ὅσο κάποιος φοβᾶται, πάντα θὰ ὑπάρχη κάποιος νὰ τὸν φοβίζῃ…

Ὅσο κάποιος φοβᾶται, πάντα θὰ ὑπάρχη κάποιος νὰ τὸν φοβίζῃ...Στην ζωή μου μέχρι σήμερα, έχω μπλέξει σε καβγάδες τέσσερις φορές. Η τελευταία φορά ήταν, όταν ήμουν περίπου 22 χρονών. Δεν τους είχα προκαλέσει εγώ, αλλά τους είχα αποδεχθεί, αφού δε μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο.

Θα αναφερθώ στην πρώτη φορά, που ήταν στο Λύκειο, διότι εμπεριέχει και ένα δίδαγμα περί φόβου, που μου χρησίμευσε πολύ στην μετέπειτα ζωή μου. Φαντάζομαι, ότι πολλοί από εσάς θα έχετε κάποια ανάλογη εμπειρία από τα μαθητικά σας χρόνια.
Ήταν, λοιπόν, κάποιος συμμαθητής μας τότε στην Α΄Λυκείου, δυνατός και νευρώδης, τσαμπουκάς και προκλητικός προς όλου
ς. Είχε πάντα το ζωνάρι του λυμένο για καβγά και για το παραμικρό σου ζήταγε τον λόγο. Ήταν μάγκας και κακός στα μαθήματα και είχε καταφέρει να εξελιχθεί σε φόβητρο όλων, ένας μικρός τύραννος. Είχε δείρει και κάνα δύο, είχαμε λουφάξει όλοι. Προσωπικά τον απέφευγα για να μην μπλέξω.

Μιαν ημέρα, παρόλα αυτά, η ζωή μας έφερε αντιμέτωπους. Για κάποιον ασήμαντο λόγο, που εκείνος θεώρησε σημαντικό, άρχισε μια φραστική διένεξη και συνέχισε να με προκαλεί με βρισιές για την μάνα μου και σπρωξίματα. Η οργή μου, ανάκατη με τον φόβο, με έκανε να θέλω να του αντισταθώ. Αυτό τον άναψε περισσότερο, όμως κτύπησε το κουδούνι για το πέρας του διαλείμματος και έτσι σταμάτησε, δίνοντας μου «ραντεβού» για μονομαχία έξω από το σχολείο, όταν θα σχολάγαμε. «Θα σε περιμένω, να σε σκίσω!» μου έλεγε μεγαλόφωνα ώστε να ακούσουν όλοι, κάνοντας χειρονομίες. Έτσι και έγινε!

Όλοι με είχαν ξεγραμμένο και το νέο διαδόθηκε από στόμα σε στόμα. Θα είχαμε και θεατές του ξυλοδαρμού μου. Τέλος πάντων, πέρασε ή ώρα, σχολάσαμε. Καθυστέρησα σκόπιμα να κατεβώ, μήπως φύγει, αλλά τον είδα να με περιμένει έξω από την πόρτα. Ήταν μαζεμένοι και άλλοι. Πήρα την απόφαση να τα παίξω όλα για όλα. Όσες φάω και όσες ρίξω, άι σιχτίρ!
Μόλις βγήκα με πλησίασε με θριαμβευτικό χαμόγελο και βλέποντας με να μην αντιδρώ, άρχισε να μου τρίβει το πρόσωπο. Συγκέντρωσα όλες τις δυνάμεις μου, έκανα ένα βήμα πίσω και του έδωσα μια στο πρόσωπο! Μόνο μια! Δεν χρειάστηκε δεύτερη!

Υπάρχουν και μάρτυρες να το βεβαιώσουν. Έχετε δει άνθρωπο να σηκώνεται από το έδαφος; Ήταν αυτός! Έφυγε στον αέρα και έπεσε στο ρείθρο του πεζοδρομίου με το κεφάλι και έμεινε ακίνητος. Χέστηκα επάνω μου από τον φόβο ότι τον σκότωσα! Περισσότερο επειδή μου έλεγαν οι άλλοι «Τον σκότωσες ρε συ, φύγε!». Την κοπάνησα και εγώ φοβισμένος, ότι πάει, τον σκότωσα! Θυμάμαι, ότι είχα πάει να κρυφτώ στο σπίτι της γιαγιάς μου, περιμένοντας με αγωνία από λεπτό σε λεπτό να κτυπήσει το κουδούνι η αστυνομία! Φυσικά, τίποτα τέτοιο δεν έγινε!

Το άλλο πρωί, πήγα στο σχολείο με ανησυχία για να μάθω τα νέα. Ήταν εκεί αυτός μια χαρά και φορούσε μαύρα γυαλιά. Είχε μείνει μόνο αναίσθητος. Οι άλλοι με κοίταζαν εντυπωσιασμένοι. Με πλησίασε με το ίδιο κουτσαβάκικο ύφος, αλλά χωρίς να με ακουμπήσει και έβγαλε τα γυαλιά, για να μου δείξει το κατάμαυρο, μελανιασμένο μάτι του. Μου είπε, όλο πληγωμένη μαγκιά: «Αυτό εδώ, θα μου το πληρώσεις!» και έφυγε.

Περιττό να πω, ότι δεν με προκάλεσε ξανά, αλλά το κυριότερο είναι, πως έπαψαν να τον φοβούνται και οι άλλοι.
Σας διηγήθηκα αυτή τη μικρή ιστορία, όχι για τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν, αλλά για την κατάσταση που εκφράζει. Η οποία, τηρουμένων των αναλογιών, μοιάζει θαρρώ και με την πολιτική μας κατάσταση, με τον φόβο και με τις απειλές που δεχόμαστε. Ίσως να μπορεί να δόσει και κάποιο σχετικό δίδαγμα. Πως όσο υπάρχουν εκβιαζόμενοι, θα υπάρχουν και εκβιαστές. Και πως όσο κάποιος φοβάται, πάντα θα βρίσκεται κάποιος για να τον φοβίζει….

Γεράσιμος Γ. Γερολυμᾶτος

(Visited 209 times, 1 visits today)




8 thoughts on “Ὅσο κάποιος φοβᾶται, πάντα θὰ ὑπάρχη κάποιος νὰ τὸν φοβίζῃ…

  1. Πω πω! Τι παλληκαρι εισαι ρε Απελλη;
    Μια, μπαμ και κατω ε;;;;

    Εχασες ομως ποντους με κεινον τον αλλο τον Ολυμπιο καραγκιοζη που τωρα ψαχνεται μαζι με τους Νικολοπουλαιους για καινουργιο κωμμα.

  2. Εμ και συ χειροτερη απ’ την Πυθια εχεις καταντησει.
    Καντο μας λιανα.
    “Λιανά” ειπα οχι Λιανα.

      • Εγω τους κατηγορω που η Ελενη Μιχαλολιακου απλωνει την μουγαδα της στον ιδιο Ηλιο που απλωνει την δικια της και η Μαγδα Φυσσα.
        Αν ειναι δυνατον η συνομωτρια που δεν μετακομιζει.

Leave a Reply