Μυθοθρησκεῖες γύρω στὴν Κοσμογονία, ἔπλεξαν μὲ τὸν Νοῦ καὶ τὴν Φαντασία, μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς Φύσεως καὶ τὴν Ὕλη λογιῶν λογιῶν θεωρίες καὶ ἀπόψεις, γύρω στὸ ἄλυτο κι αἰώνιο πρόβλημα τῆς γενέσεως τοῦ Παντὸς καὶ τῆς σοφῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου.
Μέσα ἀπὸ τὸ πρωτόγονο ξεφάντωμα τοῦ ἀνθρώπου, ἀκόμα τὸ ξαφνιασμένο ἐρώτημα προβάλλει «πῶς ἦλθε; ἀπὸ ποῦ ἦλθε, ποῦ πάγει; γιὰ ποιὸν σκοπὸ καὶ γιὰ ποιὰν εὐδαιμονία;». Συνέχεια
Δεν ξέρω πόσες φορές με έχει εκπλήξει ευχάριστα η ερμηνεία ενός αρχαίου κειμένου,η αποκρυπτογράφιση μιας φαινομενικά απλής ιστορίας,που όμως κρύβει τόσα μηνύματα για τον αναγνώστη του.Πόσες φορές έχω σταθεί με δέος μπρος στην νόηση αυτών των προγόνων.
Πόσες φορές έχω νιώσει υπερήφανη που γεννήθηκα Ελληνίδα κι ας είμαι ανάξια απόγονος, αυτών των ένδοξων προγόνων.
Είναι μια συνεχής πρόκληση στην ζωή αυτή, να προσπαθείς να δικαιώνεις τον τίτλο ”Ελλην” που φέρεις ως κληρονομιά στους ώμους σου. Συνέχεια
«Αγαπημένε μου Τζέφρυ.
Ζητάς να έρθεις να με επισκεφτείς αλλά δεν θα ήθελα να με δεις στην κατάσταση που είμαι. Μου λείπουν οι στιγμές που μου τράβαγες τα βυζιά κάνοντάς μου βίαιο σεξ για να ξέρω πώς είναι και να μην φοβάμαι αν τυχόν καμιά φορά με βιάσουν. Συνέχεια
Μέσα ἀπὸ τὸ χάος μποροῦμε νὰ περιμένουμε τὴν μεγάλην ἀνατροπή, ποὺ θὰὁδηγήσῃ στὴν ἀναδόμησιν!
Μέσα ἀπὸ τὸ χάος μόνον μποροῦμε νὰ διακρίνουμε τὸν ἐρχομὸ τῆς νέας ἡμέρας!
Μέσα ἀπὸ τὸ χάος μόνον θὰ καταφέρουμε νὰἀλλάξουμε αὐτὴν τὴν πραγματικότητα μὲ μίαν ἄλλην!
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν διάβασα τὸ παρακάτω ἄρθρον στὸν Δαυλό. (Μπρρρ… Μὴ τρομάζετε… Δὲν ἔφερα μαζὺ μὲ τὸ ἄρθρον τὶς μάγισσες, τοὺς βεελζεβούληδες καὶ τοὺς σατανᾶδες… Μόνον λίγες σκέψεις πρὸς προβηματισμόν… Γιὰ ὅσους….)
Τότε μὲ ἀπησχόλησε ἰδιαιτέρως καὶ θὰ ἔλεγα πὼς μᾶλλον ἐπέδρασε ἐπάνω μου τόσο καταλυτικά, ποὺ κατέληξα νὰ ἀλλάξω πολλὲς «γραμμὲς πλεύσεως».
Ἡ λέξις ἰσότης, κάτι ἀνύπαρκτον στὴν φύσιν, (μόνον στὰ διανύσματα μποροῦμε νὰ μιλήσουμε γιὰ ἰσότητες, δῆλα δὴ κάτι ἐν τελῶς ὑποθετικόν!) εἶναι μία στρεβλὴ ἄποψις τῆς ἀνάγκης μας γιὰ δίκαιον καὶ ἀξιοκρατία.
Δῆλα δή, πασκίζοντας νὰ ἐξισώσουμε τὰ πάντα, καταλήγουμε νὰ ἀδιαφοροῦμε γιὰ τὰ ἰδιαίτερα ταλέντα κάποιου, γιὰ τὶς ἰδιαέτερες ἱκανότητες καθῶς καὶ γιὰ τὴν διαφορετικότητάν του.
Ἔτσι, ἕνα παιδὶ εὐφυές, ὀφείλει νὰ μειώσῃ τὶς ταχύτητες τῆς σκέψεώς του, πρὸ κειμένου τὸ λιγότερον εὐφυές, ἤ ἀκόμη καὶ τὸ ἠλίθιον, νὰ ἐξομοιωθῇ μαζύ του! Συνέχεια
Ξέρετε, «βλέπω» στὸ αὔριο ῥυάκια, δάση, μονοπάτια…
«Βλέπω» πράσινο, βουνὰ καὶ πεδιᾶδες, θάλασσα κι οὐρανό…
«Βλέπω» τὰ νερά μας νὰ τρέχουν διάφανα, πεντακάθαρα, παιχνιδιάρικα καὶ νὰ κελαρύζουν….
«Βλέπω» τὰ χρώματα ὅπως γεννιοῦνται κι ὄχι ὅπως τὰ προσλαμβάνουμε σήμερα…
«Βλέπω» μίαν Ἑλλάδα Πανεπιστήμιον ὅλων τῶν Ἐπιστημῶν καὶ τῶν Τεχνῶν!
«Βλέπω» μίαν Ἑλλάδα Ἑστία τοῦ Φωτός, τῆς Σοφίας, τῶν Τεχνῶν, τῆς Τεχνολογίας, τῆς Ἐπιστήμης καὶ τοῦἜρωτος! Συνέχεια
