Αὐτὴ ἡ πόλις ἱδρύθη ἀπὸ τὸν Υἱὸ τοῦ Διὸς Σαρπηδόνα, καὶ τοὺς Σολύμους, οἱ ὁποῖοι κι ἔφτιαξαν τὸ Μεγαλύτερο Ἱερὸ τοῦ Διὸς στὴν μυκηναϊκὴ περίοδο, πρὶν δημιουργήσῃ ὁ θεὸς τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὕα.
Γιὰ αὐτὸ καὶ ᾠνομάσθησαν Ἱεροσόλυμα.
Ἀκόμη καὶ οἱ Χριστιανοὶ ἔχουν σὰν ἕδρα τους τὴν ἱερᾶ πόλι τοῦ Διός.
Πρῶτα ὀνομάζοντο «Σόλυμα» κι ἀργότερα Ἱεροσόλυμα (Ἱερό-Σόλυμα).
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Μά ποιοί εἶναι τέλος πάντων οἱ Θράκες;
Ποιοί εἶναι τελικῶς αὐτοί;
Ἀγνώστου ταὐτότητος; Γνωστῆς ταὐτότητος;
Πάντως γιὰ τοὺς Βουλγάρους εἶναι ἄσχετοι οἱ Θράκες μὲ τοὺς Ἕλληνες. Κι ἐφ΄ ὅσον εἶναι ἄσχετοι, κάποιος πρέπει νὰ τοὺς κληρονομήσῃ…. Διότι ἐὰν δὲν ὑπάρχουν κληρονόμοι, πῶς θά δικαιολογήσουν τήν ὕπαρξί τους τά βουλγαρόπαιδα; Πῶς θά εὕρουν ταὐτότητα;
Συνέχεια
Ἡ Ἑλληνικὴ καταγωγὴ τῆς γιόγκα;
Τὸ παρακάτω κείμενον ἔλαβα ὡς μήνυμα ἀπὸ τὸν Κώστα Σκανδάλη, συντάκτη του.
Ὁμολογῶ πὼς μὲ προβλημάτισε πάρα πολύ μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ δίδει. Ἡ λέξις ζυγός δὲν ἐγνώριζα τὴν λεκτικὴ θέσι ποὺ κατεῖχε σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς γλῶσσες καὶ μὲ ξάφνιασε (εὐχάριστα) ἡ ἀνάλυσις ποὺ ἀκολουθεῖ.
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα κάποιαν ἐπαφὴ μὲ τὴν γιόγκα καὶ κάποιες ἀνατολίζουσες φιλοσοφίες. Κάτι μέσα μου μοῦ ἔλεγε πὼς ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ στὸ «πάντρεμα» τῶν δυτικῶν καὶ ἀνατολικῶν θεωρήσεων. Διότι ὁ πλανήτης ἔχει περάσει ἀπὸ τόσα «κύματα» ποὺ τελικῶς ἡ γνώσις κατέληξε νὰ διασπαρῇ στὰ «τέσσερα σημεῖα τοῦ ὀρίζοντος».
Ἡ δίχως διακοπὲς συνέχεια τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων.
Σήμερα εἶπα νὰ σᾶς κουράσω. Στὸ ἱστολόγιο Ἑλληνική Γροθιὰ βρῆκα τὴν περίληψι (ἄρθρο) μίας ἐρεύνης ποὺ εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου, ἀλλὰ δὲν τὴν εἶχα στὰ χέρια μου. (Ἐλπίζω φυσικά κάποιος καλός ἄνθρωπος νὰ μοῦ τὴν στείλῃ κάποιαν στιγμή!)
Τὸ 1993 παρουσιάστηκε μία ἔρευνα ποὺ κεντρικό της θέμα εἶχε τὴν γενετικὴ καταγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, ὑπὸ τὸν καθηγητὴ Κωνσταντῖνο Τριανταφυλλίδη. Ἕνα τμῆμα της ἀφοροῦσε καὶ στὸ νὰ ἀναλύσῃ τὴν γενετικὴ σχέσι τῶν Ἑλλήνων μὲ λαοὺς γειτονικοὺς, ἀλλὰ καὶ γενικότερα μὲ τοὺς Μεσογειακοὺς πληθυσμούς. Τὰ συμπεράσματα τῆς ἐρεύνης εἶναι ξεκάθαρα. Ἡ γενετικὴ συνέχεια τῶν Ἑλλήνων εἶναι ξεκάθαρη κι ἀναλλοίωτη μέσα στὴν πορεία τῶν αἰώνων.
Πετρίτσι. Σύντομος ἱστορία του.
Ο πληθυσμός του ήταν 2611 κάτοικοι,το 1928 και 3480 κατά την απογραφή του 1950.
Οι κάτοικοι είναι γηγενείς, πρόσφυγες από τα χωριά Πετρίτσι και Στάρτσοβο της Βουλγαρίας, πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και το Πόντο και Βλαχόφωνοι από τα χωριά Ράμνα και Ηράκλεια (Τζουμαγιά).
Σε αυτούς προστέθηκαν ακόμη 150, που εγκατέλειψαν κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, το χωριό Μεσαία (Μαχαλάδες), που βρίσκεται στην Ελληνοβουλγαρική μεθόριο.
Βόρεια του χωριού, στη κορυφογραμμή του Μπέλλες διέρχεται η οροθετική γραμμή των Ελληνοβουλγαρικών συνόρων, όπως αυτή καθορίστηκε κατά τη συνθήκη του Βουκουρεστίου μετά το Βαλκανικό πόλεμο του 1913.
Ναζισμός, ΕΣΣΔ καὶ σβάστικα.
Ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν ἡ Σβάστικα εἶναι τὸ πανάρχαιο ἔμβλημα τῆς Ῥωσσίας, προϊστορικὸ καὶ μεσαιωνικό, (θυρεὸς τοῦ πρίγκηπος Ὀλέγκ, ὁ ὁποῖος κατέβαλε τὸ Βυζάντιον) καὶ τὸ μοναδικὸν διακοσμητικὸ τοῦ λαϊκοῦ πολιτισμοῦ της καὶ πουθενὰ δὲν τιμᾶται τόσο ὅσο ἐκεῖ. Ὁ τσάρος Νικόλαος καὶ ἡ αὐτοκράτειρα τὴν εἶχον ὥς προσωπικόν των ἔμβλημα, ἡ δημοκρατία τοῦ 1917 τὴν ἔλαβε ὥς ἐθνόσημόν της, ὅπωςκαὶ οἱ Λευκοί, ἀλλὰ καὶ οἱ Μπολσεβίκοι τῆς Ἀνατολῆς, ἔως τὸ 1922, ὅτε ἐγκαθιδρύθηκε ὁριστικὰ ἡ κομμουνιστικὴ κυβέρνησις καὶ ἐθεσμοθέτησε κάτι ἄγνωστο-πρωτοφανές: τὸ πεντάκτινο ἀστέρι. (Ποὺ τώρα τὸ βλέπουμε σὲ κάθε σημαία, σ’ ὅλην τὴν γῆ-τί σύμβολο εἶναι αὐτό;) Συνέχεια