Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Δράμας καὶ ἡ προέλασις τῆς Ἑβδόμης Μεραρχίας.

Στις 28 Ιουνίου εισήλθε στον πόλεμο και η Ρουμανία. Και το απόγευμα της 29ης Ιουνίου το Γενικό Στρατηγείο εξέδωσε Διαταγές για την επίσπευση της προέλασης στο εσωτερικό της Βουλγαρίας.

Η «Ομάδα Κέντρου», υπαγόμενη απ’ ευθείας στον Αρχιστράτηγο και αποτελούμενη από την 1η, 2η, 4η, 5η και 6η Μεραρχία και την Ταξιαρχία Ιππικού, θα προέλαυνε προς τη Τζουμαγιά κατά μήκος του Στρυμόνα. Το «Τμήμα Στρατιάς Αριστερού» υπό τον Υπτγο Δαμιανό, με την 3η και 10η Μεραρχία, διατάχθηκε να προελάσει προς το Πέτσοβο στην κοιλάδα του ποταμού Μπρεγκαλνίτσα, καλύπτοντας το αριστερό, με εντολή να συνδράμει τον αγώνα του κέντρου αν χρειαζόταν. Και δεξιά, η 7η Μεραρχία διατάχθηκε να προελάσει προς το Νευροκόπι, στέλνοντας και ένα απόσπασμα Συντάγματος στη Δράμα.

Γαρυφαλλιὰ Μιχάλβεη.

Δὲν γνώριζα κάτι γιὰ τὸ ἐὰν διεσώθησαν, ἤ ὄχι, κάποιοι ἀπὸ τοὺς αἰχμαλώτους, ποὺ ἐσύρθησαν στὰ σκλαβοπάζαρα, μετὰ τὶς κατασροφὲς τῆς Χίου καὶ τῶν Ψαῤῥῶν.
Τυχαίως ἀνεκάλυψα ἐλάχιστες πληροφορίες, γιὰ ἕνα κορίτσι, ποὺ διεσώθῃ ἀπὸ τὰ κτήνη, γιὰ νὰ πεθάνῃ μερικὰ χρόνια ἀργότερα στὴν Ἀμερική. Συνέχεια →

Σβάστικα, ἀφελεῖς ἐρωτήσεις.

Γλυπτοθήκη Ny Carlsberg στὴν Κοπεγχάγη

Ἐρωτοῦν πολλοὶ τὸ ποῦ ηὗραν οἱ Ναζιστὲς τὴν Σβάστικα.

Ἁπλούστατα…
Πότε πότε ἐπεσκέπτοντο καὶ τὸ Μουσεῖο τῆς γειτονιᾶς τους καὶ τὸ μόνον ποὺ ἔβλεπαν εἶναι ἡ Σβάστικα, (Ποὺ εἶναι τὸ μοναδικὸ σύμβολο ὅλης τῆς Εὐρώπης τῆς «ἑποχῆς τοῦ Σιδήρου») καὶ σήμερα παρ΄ ὅτι συστηματικὰ ἐξαφανίζουν στὶς ἀποθῆκες τὰ ἐκθέματα, ὑπάρχουν ἀκόμη ἐκτεθειμένες ἄπειρες.
Συνέχεια →

Νά τό πάρουμε ἀλλοιῶς κύριε καθηγητά;

Ἀπευθύνομαι στὸν καθηγητὴ Σταματογιαννάκη, ὁ ὁποῖος δημοσιεύοντας τὰ συμπεράσματα τῆς ὁμάδος του, στὸ Nature, καταλήγει στὸ συμπέρασμα πὼς 4.50-5.000 χρόνια πρὶν οἱ κάτοικοι τῆς Κρήτης ἦταν οἱ παπποῦδες τῶν σημερινῶν Κρητῶν. Ἔως ἐδῶ, βάσει ἐρεύνης τῆς βιολογίας, τῆς γενετικῆς, τῆς ἐξελίξεως, πάει, τὸ κλείσαμε τὸ κενό. Πρὶν ἀπὸ αὐτὸ τὸ χάος ὅμως. Σωστά;
Τὸ ἄρθρον, στὸ ὁποῖον ἀναφέρομαι, εἶναι αὐτό:

Συνέχεια →

Τὸ ἀντὰρτικο κίνημα τοῦ 1896, στὴν Μακεδονία…

 

Τὸ ζήτημα τῶν ἑλληνικῶν ἐδαφικῶν διεκδικήσεων στὸ μακεδονικὸ χῶρο στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα καὶ ἡ τύχη τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Μακεδονίας κατὰ τὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο ἦταν ἄμεσα συνδεδεμένο μὲ τοὺς στόχους τῆς Ἐθνικῆς Ἐταιρείας, ἡ ὁποία ἰδρύθηκε τὸ 1894 καὶ ἀποτέλεσε τὸ ἀπαραίτητο ἀντίβαρο στὴ χλιαρὴ καὶ ἄτολμη ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους.

Τὰ ἐπαναστατικὰ σχέδια τῆς Ἐθνικῆς Ἐταιρείας καὶ τοῦ μακεδονικοῦ κομιτάτου δὲν ἄφησαν ἀδιάφορους τοὺς μάχιμους πυρῆνες τοῦ μακεδονικοῦ ἑλληνισμοῦ. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς πρωταγωνιστὲς τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1878, εἶχαν καταφύγει στὴ Θεσσαλία καὶ σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα κατάρτισαν μὲ τὴ συνδρομὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἐταιρείας ἔνοπλα σώματα, ποὺ πέρασαν στὴ Μακεδονία γιὰ νὰ συνεχίσουν ἐκεῖ τὴ δράση τους. Συνέχεια →

Ἡ γενοκτονία τῶν Μακεδόνων.

Ἡ Μακεδονία, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἐστάθη πόλος ἕλξεως πολλῶν κατακτητῶν.
Οἱ περισσότεροι ὅμως ἐξ αὐτῶν, καὶ τῶν Σλαύων συμπεριλαμβανομένων, συμπεριεφέρθησαν τόσο βιαίως στοὺς κατοίκους πού, τελικῶς, κατέληξαν στὰ ὅρια τῆς γενοκτονίας οἱ διώξεις.
Ἀποκορύφωμα βέβαια ἐστάθη ἡ παρουσία τῶν Βουλγάρων ποὺ ὀρέγοντο μίαν Μακεδονία δική τους, ἀπὸ ἀρχῆς τῶν Βαλκανικῶν πολέμων. Ὅταν διεπίστωσαν πὼς κάτι τέτοιο δὲν θὰ τοὺς τὸ ἐπέτρεπαν οἱ Ἑληνικοὶ πληθυσμοί, διότι οὐδέποτε ἐπεζήτησαν τὴν ἐλευθερία τους γιὰ νὰ χάσουν τὴν ταὐτότητά τους, τότε ἐξεκίνησαν οἱ Συνέχεια →