Αὐτὸ τὸ …άφήσαμε, λόγῳ μεγάλης πιέσεως ἀπὸ τόσα καὶ τόσα γεγονότα.
Ἡ ἐπικαιρότης ἀπὸ τὴν μία, οἱ ὑποχρεώσεις ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Σήμερα ὅμως ἔφθασε ἡ στιγμή του.
Καιρὸς νὰ ἀρχίσουμε νὰ μαθαίνουμε ἐκ νέου τὶς ἡρωϊκὲς σελῖδες τῆς ἱστορίας μας.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Κομμουνισμός, ἡ μήτρα τοῦ ναζισμοῦ.
Νὰ δημιουργηθῇ ἕνας νέος ἄνθρωπος… Μία νέα φυλή… Ἕνα νέον εἶδος ἀνθρώπου ποὺ θὰ διαφέρῃ ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ φυσικὰ θὰ θεωρεῖται πὼς ἀνήκει στὴν ἀρία φυλή… Οὐσιαστικῶς νὰ δημιουργηθῇ μία ἀρία φυλή, καθαρή, ὄμορφη, γενετικῶς ἱκανὴ γιὰ ἀναπαραγωγή!Τί εἴπατε; Αὐτά εἶναι ἐξαγγελίες τοῦ ναζισμοῦ καί τῆς χιτλερικῆς γερμανίας; Χά! Καλά… Συνέχεια
Τελικά… δέν μᾶς ἔδωσαν οἱ Φοίνικες τό ἀλφάβητο;;
Ειλικρινά,πέφτω από τα σύννεφα!!
Δεν μπορώ να πιστέψω πως ενώ,ο Ελληνικός πολιτισμός,δημιουργήθηκε από άλλους λαούς (Βαβυλώνιους…Εβραίους…Αιγύπτιους.. Μογγόλους…Μάο Μάο…Ινδιάνους) που ζούσαν ανά την Ελληνική επικράτεια κι ενώ μάθαμε να γράφουμε και να διαβάζουμε,από τους …. Φοίνικες… Συνέχεια
Ἡ ξεχωριστὴ σχέσις τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων μὲ τὸν σκύλο.
Το παρακάτω κείμενο που θα διαβάσετε, αφορά στην σχέση που είχαν αναπτύξει εξ’αρχής οι αρχαίοι ημών, με όλα τα πλάσματα της φύσης κι ιδιαιτέρως με τον σκύλο.Μια σχέση σχεδόν ισότιμη του ανθρώπου.
Ὅταν τὸ 1931 οἱ Φυλακὲς ὑπερχείλισαν ἀπὸ ὀφειλέτες τοῦ Δημοσίου!
Όποιος δεν θυμάται την ιστορία του,είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει…
…………………………………..
…………………………………..
Η Κυβέρνηση Βενιζέλου σε γελοιογραφία του Νίκου Καστανάκη (1929).
Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
Παρουσιάζονται συχνά σημαντικές πτυχές της προηγούμενης μεγάλης κρίσης που χτύπησε τη χώρα μας στις αρχές τηςδεκαετίας του 1930. Δεν έχει όμως ακόμη αποκαλυφθεί το δράμα που έζησε ο ελληνικός λαός όταν «αι φυλακαί του κράτους εγέμισαν από τους οφειλέτας του Δημοσίου και το υπουργείον υπεχρεώθη να τους απολύση!», όπως έγραφαν οι εφημερίδες. Ενώ οι επιχειρήσεις έκλειναν η μία πίσω από την άλλη και οι ξένοι Συνέχεια
Τί ἀπέγινε ὁ βασιλικός χρυσός;
Εἶναι ἕνα θέμα ποὺ οὐδέποτε μὲ εἶχε ἀπασχολήσει, διότι δὲν γνώριζα πὼς ὁ βασιλικὸς χρυσὸς παρέμεινε στὴν Κρήτη, κάπου θαμμένος, ἀναμένοντας κάποια σύγχρονα τομάρια, ἀπογόνους τῶν τότε τομαριῶν, ἐγχώρια, ἀλλὰ κυρίως εἰσαγώμενα, νὰ τὸν ἁρπάξουν καὶ νὰ τὸν οἰκειοποιηθοῦν. Κι ὄχι μόνον δὲν τὸ γνώριζα, ἀλλὰ θεωροῦσα πὼς κι αὐτὸς εἶχε ἐξαφανισθεῖ μὲ τὸν γνωστὸν τρόπο τῆς …φυλάξεώς του! Ὅπως ἄλλως τε καὶ ὅλος ὁ χρυσὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους!
Τὸ συμπέρασμα πού ἐξάγεται ἀπό αὐτήν, καθῶς καί ἀπό ὅλες τίς ἄλλες ἱστορίες; Ἕνα: Οὐδέποτε εἴχαμε Συνέχεια