Τὸ Βόρειος Μακεδονία εἶναι γιὰ ἐξωτερικὴ χρήση…
Τὸ σκέτο Μακεδονία εἶναι γιὰ ὅλες τὶς ἄλλες. 
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἐθνικά θέματα
Θά ἰσχύση ἡ «συμφωνία τῶν Πρεσπῶν» γιά νά μήν …ἐρεθισθῇ ἡ Τουρκία;
Ὁ Κούλης καὶ οἱ σὺν αὐτὸν ηὗραν τὴν καραμέλα πὼς δὲν γίνεται νὰ μὴν ἀποδεχθοῦμε τὴν προδοτικὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν γιατί λέει ὅταν δὲν τηρῇς μία Διεθνῆ Συνθήκη τότε καὶ ὁ ἄλλος (Τουρκία) θὰ ζητήση ἀλλαγὴ τῶν ἤδη ὑπαρχουσῶν Συμφωνιῶν.
Συνέχεια
Δὲν εἶναι τὸ κούλλλιιι γκαντέμης…
Ἐμεῖς διαβιοῦμε στὴν κοσμάρα μας.
Μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα εἰπώθηκε κι αὐτό. Κι ἀν τί νὰ ἀποστασιοποιηθοῦμε, ὅσο τὸ δυνατόν, γιὰ νὰ ἀρχίσουμε νὰ ἀπαλλασσόμεθα ὁριστικῶς ἀπὸ τὴν σαχλαμάρα, ἐμεῖς τὴν υἱοθετοῦμε καὶ τὴν ἀναπαράγουμε, σὰν νὰ εἶναι τὸ μοναδικό μας πρόβλημα τὸ πόσο πιὸ πολὺ θὰ μπουρδολογίσουμε. Ζοῦμε σὲ σεισμογενῆ χώρα καὶ οἱ σεισμοὶ εἶναι καθημερινό μας φαινόμενον. Τὸ κέντρο τοῦ κόσμου μας δὲν εἶναι ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἂς πιστεύουμε τὸ ἀντίθετον.
Καί, φυσικά, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν οἱ σεισμοὶ ἦσαν μέσα στὴν καθημερινότητά μας, ἀλλὰ ἐμεῖς αὐτὰ τὰ θεωροῦμε …ἀκρότητες.
Συνέχεια
Ὡραῖες οἱ …ὀνειρώξεις γιὰ τὶς ἑλληνοτουρκικὲς φιλίες
Παρακαλῶνται πολὺ ὅσοι ἔχουν ἀκόμη ἀμφιβολίες γιὰ τὶς προθέσεις τῆς Τουρκίας (κοινῶς εὐσεβεῖς πόθους) νὰ μᾶς ἀδειάσουν τὴν γωνιά!
Συνέχεια
Δημοκρατικῶς ἐκλεγμένες κυβερνήσεις κι ἄλλα …ἀνέκδοτα!!!
Ἡ δομὴ τῆς δημοκρατίας μας εἶναι τέτοια ποὺ ναί, πράγματι, δὲν σοῦ ἀφήνει ἐπιλογὲς νὰ διαφύγῃς, παρὰ μόνον νὰ μείνῃς μέσα στὸ σύστημά της, νὰ τὸ ἀποδεκτῇς πλήρως καί, καταληκτικῶς, ἐφ΄ ὅσον στὴν δημοκρατία, ποὺ -θεωρητικῶς καὶ μόνον- ἐπικρατεῖ ἡ ἄποψις/ἀπόφασις/ἐντολὴ τῆς πλειοψηφίας, καταντοῦμε ὅλοι μας νὰ εἴμαστε συνεργοὶ τῶν κάθε λογῆς ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων.
Ἡ ψῆφος συνιστᾶ πολλὲς παραδοχὲς καὶ συμβιβασμούς, ἀλλὰ κυρίως τὴν ἀποδοχὴ τοῦ τρόπου (μποῦ χὰ χὰ χά…!!!) «ψηφίσεως» μίας ὁποιασδήποτε μορφῆς διακυβερνήσεως ὡς μὴ ἀμφισβητησίμου. Τὸ ἐὰν βέβαια σήμερα ἄλλο ψηφίζῃς καὶ ἄλλο σοῦ προκύπτει, εἶναι …δευτερεῦον καὶ ἐπουσιῶδες!!!
Συνέχεια
Θὰ χορτάσουμε ἀπὸ κάθε λογῆς «κούλλλιιι-δες»…!!!
Ἡ μασονοκρατία, ἡ λεσχοκρατία καὶ ἡ ἱδρυματοκρατία ἐλέγχουν ἀπολύτως τὰ (φερόμενα ὡς) κομματικὰ στελέχη τῆς χώρας μας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν μποροῦμε νὰ ἐλπίζουμε σὲ κάτι καλλίτερο, μέσα ἀπὸ τὶς δικές τους (ἂς ποῦμε…!!!) προτάσεις. Ὅλοι τους, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, εἶναι τόσο πολὺ διαπλεκόμενοι, ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, δίχως νὰ ὑπερβάλουμε, πὼς πράγματι εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ἐδῶ γιὰ νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν, μοιράζοντας χάνδρες καὶ καθρεπτάκια στοὺς ἰθαγενεῖς, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει ἔως τὸ τελικὸ κτύπημα. Συνέχεια