Μποροῦμε νὰ γινόμαστε καθημερινῶς λίγο καλλίτεροι ἀπὸ ὅ,τι εἴμασταν. Μὲ κάθε ἀφορμὴ μποροῦμε νὰ ἀποκτοῦμε νέες αἰτίες προβληματισμοῦ καὶ αὐτοβελτιώσεως. Μὲ κάθε ἀφορμὴ μποροῦμε νὰ ἐμβαθύνουμε καλλίτερα καὶ νὰ πλησιάζουμε περισσότερο στὴν Οὐσία τῶν πάντων.

Ὁ ἄνθρωπος, ὡς γνωστόν, τὰ μαθήματά του τὰ παίρνει, συνήθως, μέσῳ, ἀκόμη κι ὀδυνηρῶν, παθημάτων. Ἐὰν τὰ παθήματά του ὅμως δὲν γίνουν ἀφορμὴ γιὰ νὰ σταθῇ καὶ νὰ προβληματισθῇ καὶ νὰ ἐπανατοποθετηθῇ, πρὸ κειμένου τελικῶς νὰ διδαχθῇ ἀπὸ αὐτά, τότε αὐτὰ τὰ παθήματα, κάθε ἐπομένη φορὰ θὰ εἶναι ὅλο καὶ σκληρότερα.