Καὶ κακὸς σύμβουλος.
Καὶ ἐπικίνδυνος σύντροφος…
Καὶ …παραπλανᾶ!!!
Ὁ Φόβος εἶναι, στὴν οὐσία, ἄγνοια τῆς ἀλήθειας.
Φοβόμαστε γιατὶ ΔΕΝ γνωρίζουμε. Ὄχι μόνον τὸν ὅποιον κίνδυνο, μὰ κυρίως τὶς δικές μας δυνάμεις. Διότι ΔΕΝ τὶς γνωρίζουμε. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Μπόρα εἶναι…
Καὶ θὰ περάση.
Θὰ βρέξη, θὰ πέσουν κεραυνοί, θὰ χαθοῦν κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς μέσα στὰ νερά…
Μὰ εἶναι κι αὐτὴ μία μπόρα, σὰν τόσες καὶ τόσες ἄλλες, καὶ θὰ περάση. Συνέχεια
Ἑστίες ἀντιστάσεως.
Ἡ ἀντίστασις αὐτὴ φυσικὰ δὲν χωρᾶ κάτω ἀπὸ κομματικὲς ὀμπρέλες ἤ ἀπὸ συμφέροντα τῶν μὲν καὶ τῶν δὲ ὁμάδων. Εἶναι ἀτομική, γιὰ τὴν ὥρα, καὶ οὐσιαστική. Στοχεύει ταὐτοχρόνως σὲ δύο τομεῖς. Ὁ ἕνας ἀφορᾶ στὴν αὐτοβελτίωσιν τοῦ ἀτόμου κι ὁ ἄλλος ἀφορᾶ σὲ ἕναν ἄλλον, νέο, διαφορετικὸ κοινωνικὸ αὐτοπροσδιορισμό.
Ὁ δὲ κοινωνικὸς αὐτοπροσδιορισμός, σιγὰ σιγά, ὁδηγεῖ ὅλους αὐτούς, ποὺ συνειδητῶς ἀντιστέκονται, στὴν ἐπανατοποθέτησιν καὶ στὴν ἀλλαγή, ἀνατροπὴ ἤ καὶ ἀκύρωσιν κάθε πολιτικο-οικονομικῆς ἀντιλήψεως, ποὺ ἔως τώρα διατηρούσαν, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀναζήτησιν νέων ὀπτικῶν καὶ θέσεων, πρὸ κειμένου ἡ ἐπερχομένη ἀνατροπὴ νὰ γίνῃ σὲ ὑγιεῖς καὶ ὠφέλιμες, γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, βάσεις.. Συνέχεια
Ἔξω ἀπὸ τὶς ἀπάτες…
Πολὺ ἔξω…
Ἡ πολιτεία μας, ἡ «δικαιοσύνη» μας, ἡ κοινωνία μας πλέον εἶναι σὲ κατάστασιν καταῤῥεύσεως.
Ὑπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ὅμως ἡ ἀπόγνωσις καὶ ὁ φόβος εἶναι αὐτὰ ποὺ κυριαρχοῦν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἴμαστε περισσότερο ἐπιῤῥεπεῖς σὲ …παραπατήματα!!!
Ἤ περισσότερο ἀνεκτικοί… Συνέχεια
Ῥόλοι ποὺ παίζουν οἱ ἄνθρωποι.
Κάποιοι γιὰ νὰ προστατεύσουν τὰ εὐάλωτα συναισθήματά τους καὶ νὰ τραβήξουν τὴν προσοχὴ τῶν ἄλλων, πολλὲς φορὲς ἀναπτύσσουν τὸν ῥόλο τοῦ θύματος.
Τὸ θῦμα στέλνει τὸ μήνυμα: «ἂχ ἐγὼ ὁ καϋμένος, δὲν τὰ καταφέρνω, φρόντισέ με!!!»
Ἔτσι ἀγκιστρώνεται σὲ κάποιον ποὺ θὰ τὸν σώση καὶ θὰ τὸν περιποιεῖται, καὶ ἔτσι θὰ κερδίση μιὰ δυναμικὴ προστασία γιὰ τὸ ἀδύναμο κόμματι μέσα του. Δὲν ἀναλαμβάνει τὶς εὐθῦνες τῆς ζωῆς του, ἐπειδὴ αἰσθάνεται ἀνήμπορος καὶ ἀνίσχυρος.
Αἰσθάνεται ὅτι ἡ ζωή του εἶναι πέρα ἀπὸ τὸν ἔλεγχό του καὶ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους γιὰ ὅ,τι τοῦ συμβαίνει. Κατηγορεῖ τοὺς γονεῖς του, τὴν παιδική του ἡλικία, τὴν κακοτυχία του, τὸ σύστημα καὶ πιστεύει ὅτι γιὰ ὅ,τι τοῦ συμβαίνει φταίει κάποιος ἄλλος. Συνέχεια
Μία ὡραῖα εἰκόνα κάθε ἡμέρα…
Εἶναι ἀρκετὰ γιὰ νὰ μᾶς φτιάξῃ τὴν διάθεσιν.
Ἴσως νὰ εἶναι τὸ χαμόγελο κάποιου παιδιοῦ ἤ ἑνὸς ἀγαπημένου μας προσώπου.
Ἴσως νὰ εἶναι μία ἡλιακτίδα ποὺ μᾶς χαϊδεύει τὰ μαλλιά…
Ἴσως ἡ κίνησις ἑνὸς φύλλου ποὺ ὁ ἄνεμος τὸ χάιδεψε… Συνέχεια