Ἡ ζωὴ τοῦ κάθε ἑνός μας…

Ἡ ζωὴ τοῦ κάθε ἑνός μας εἶναι ἕνας δρόμος πρὸς τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό.
Ἐξελισσόμαστε καὶ προχωροῦμε γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ χαμογελᾶμε καὶ νὰ ἀγαπᾶμε ἁγνᾶ, νὰ κυττάζουμε τὸν κόσμο μὲ περιέργεια καὶ ἐνδιαφέρον, νὰ χαιρόμαστε μὲ τὸ παραμικρό, νὰ περπατοῦμε ἀνάλαφρα καὶ ἐλεύθερα, ὅπως τότε ποὺ ἤμασταν παιδιά. Συνέχεια

Προκλήσεις τῆς καθημερινότητος

Ὑπάρχουν κάποιες καταστάσεις στὴν ζωὴ ὅλων μας ποὺ μας καλοῦν να ἀναπτύξουμε τὶς ἱκανότητές μας, πρὸ κειμένου νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουμε, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν μεταμφιεσμένες οὐράνιες εὐλογίες, ποὺ μᾶς στέλνονται, ὄχι γιὰ νὰ μᾶς ταλαιπωρήσουν, ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνουν τὴν ψυχή μας μεγαλυτέρα. Συνέχεια

Ποιόν ὀφείλω νά ἀγαπῶ καί γιατί;;;

Ἄλλως τε…
Ποιός μπορεῖ νά ἐκφέρῃ τήν λέξιν: «σ΄  ἀγαπῶ» μέ ἐντιμότητα καί εἰλικρίνεια, ἐννοῶντας κάθε γράμμα της καί δίχως νά περιμένῃ ἀνταπόκρισιν κι ἀνταποδοτικότητα; Καί ποιός μπορεῖ νά στραφῇ στόν καθρέπτη του καί νά πῇ στόν ἑαυτόν του «σ΄ ἀγαπῶ, σὲ  ἐκτιμῶ, σὲ σέβομαι»;; Συνέχεια

Ἡ δύναμις τῆς ταὐτότητος.

Ἡ μεγαλυτέρα δύναμις στὴν ἀνθρώπινο προσωπικότητα εἶναι ἡ ἀνάγκη νὰ μείνῃ κάποιος πιστὸς στὴν εἰκόνα μὲ τὴν ὁποία ἔχει προσδιορίσει τὸν ἑαυτό του.
Ἂν πῇς λοιπὸν «εἶμαι…..» ἔχεις δίκαιο, αὐτὸ θὰ εἶσαι.
Τὸ κάθε «εἶμαι» εἶναι μιὰ ἐντολὴ στὸ νευρικό μας σύστημα. Συνέχεια

Κλείνοντας «λογαριασμούς».

Πῶς θά πάω στήν ἐπομένη ἡμέρα ἐάν οἱ χθεσινοί μου «λογαριασμοί» παραμένουν ἀνοικτοί;
Κι ἐάν αὔριο προστεθοῦν μερικοί ἀκόμη, πῶς θά καταφέρω νά φθάσῳ στήν μεθεπομένη ἠμέρα μέ ἄλλους τόσους «λογαριασμούς» στήν πλάτη μου;

Τί σημαίνει ὅμως τό «κλείνω λογαριασμούς»;;; Συνέχεια

Αὐθεντικὸς περιπατητής.

Ἡ γιαγιά μου ἡ μακαρίτισσα μᾶς ἔλεγε πολλὰ παραμύθια καὶ εἶχε ἀδυναμία στὶς νεράιδες ποὺ πρωταγωνιστοῦσαν σὲ πολλὰ ἀπὸ  αὐτά. Ἔλεγε λοιπὸν πὼς ὅταν ἔνα παιδὶ λέῃ «δὲν πιστεύω στὶς νεράιδες» τότε μιὰ νεράιδα πέφτει κάτω νεκρή.
Καὶ νομίζω ὅτι κάθε φορὰ ποὺ ἕνα ἄτομο λέει «δὲν πιστεύω πιά», αὐτὸ τὸ ἄτομο πεθαίνει….
Μέσα του.
Ἁπλᾶ μπορεῖ νὰ περάσουν πάρα  πολλὰ χρόνια μέχρι νὰ τὸ καταλάβουν οἱ γύρω του καὶ νὰ τὸν θάψουν.
Συνέχεια