Ἡ μεγάλη συῤῥίκνωσις τοῦ Ἑλληνισμοῦ

 Κλείνουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο τὰ ἑλληνικὰ προξενεῖα ἀνᾲ τὸν κόσμο.

Ἡ μεγάλη συῤῥίκνωσις τοῦ Ἑλληνισμοῦ1

Μὲ μεγάλη λύπη παρακολουθοῦμε τὴν συνεχῶς ἐπιδεινουμένη ἧττα καὶ πτώση τοῦ ἑλληνισμοῦ.
Τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο ἐγκαταλείπονται ἱστορικῆς σημασίας ἑλληνικὰ προξενεία σὲ πολλὲς πόλεις τῆς Εὐρώπης. Συνέχεια

Σὲ ἕναν φανταστικὸ κόσμο ὑπάρχει καὶ ἡ …«κλιματικὴ ἀλλαγή».

Η Πλατεία Αριστοτέλους σχεδιάστηκε το 1917.
Βρίσκεται στην παραλία της Θεσσαλονίκης και η στάθμη της θάλασσας δεν άλλαξε ποτέ έκτοτε.
Είτε οι πάγοι λειώσουν, είτε διπλασιαστούν, όπως συνέβη εφέτος, τίποτα απολύτως και ποτέ δεν θα αλλάξει στην θάλασσα όπως αποδεικνύεται από την εμπειρία μας.
Συνέχεια

Ἡ Γερμανία ὡς ἑταιρεία καὶ τὰ …περιφερειακά της ὑποκαταστήματα!!!!

Τὸ ἄρθρον εἶναι παλαιόν, ἀλλὰ λόγῳ μίας προσφάτου συζητήσεως, τὸ θυμήθηκα.
Εἶναι πάρα πολὺ σημαντικὲς οἡ πληροφορίες ποὺ μᾶς μεταφέρει καὶ μποροῦμε, μελετῶντας το καλὰ καὶ ἀκολουθῶντας τοὺς συνδέσμους, νὰ ἀποκτήσουμε μίαν πληρεστέρα εἰκόνα γιὰ τὸ τὶ  ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερα στὴν χώρα μας καὶ στὴν Εὐρωπη, ἀλλὰ καὶ σε ΟΛΟΝ τὸν πλανήτη γενικότερα.

Ἐκεῖ ποὺ θὰ σταθῶ, καὶ θέλω νὰ τὸ κρατήσετε, εἶναι πὼς ΜΟΝΟΝ κατ’  ὄνομα διατηρεῖται τὸ ὄνομα τῆς Γερμανίας. Συνέχεια

Παντελῆ Καρύκα. «9 Ὀκτωβρίου 1479. Ἡ πρώτη ἑλληνικὴ ἐπανάστασις κατὰ τῶν Τούρκων»

του Παντελή Καρύκα
Συγγραφέα

Ύστερα από 16 χρόνια πολέμου, η Βενετία, το 1479, ζήτησε ειρήνη από τον Μωάμεθ Β’ τον Πορθητή. Ο οπλαρχηγός Κροκόνδειλος Κλαδάς, Στρατιώτης στην υπηρεσία της Βενετίας, κατά διάρκεια του πολέμου, δεν αποδέχτηκε την ειρήνη και στις 9 Οκτωβρίου του 1479, επικεφαλής στρατιωτικού σώματος 1.600 ανδρών και βάδισε προς τη Μάνη, υψώνοντας το λάβαρο του, σημαία γαλάζια με ολόλευκο σταυρό στη μέση, πλάι στην κόκκινη πολεμική σημαία των Παλαιολόγων με τον δικέφαλο αετό (έμβλημα που επίσης καπηλεύτηκαν οι βόρειοι γείτονες). Συνέχεια

Κι ἐκήρυξαν τὴν Κρήτη ἀνεξάρτητο.


 Αὐτὸ ἦταν πάντα ἡ μεγάλη μας δυστυχία.

Τὸ νὰ μὴν ἐπιτρέπουμε στὶς ἴδιιες δυνάμεις νὰ ἀντιμετωπίζουν τοὺς ὅποιους κινδύνους ὀφείλετο στὸ ὅ,τι πάντα κάποιος ἄλλος, μὲ ἄλλην ἄποψι, μὲ ἄλλην ὀπτική, μὲ ἄλλες φιλοδοξίες ἄφηνε στὴν ἄκρη τὴν Ἀνάγκη γιὰ τὸ καλὸ τῆς Πατρῖδος καὶ κατεπιάνετο μὲ τὸ πῶς θὰ ἀναδείξῃ τὸ δικό του τομάρι ὑψηλότερα τῶν ἄλλων.
Ἀποτέλεσμα;
Μπῆκαν ἐχθροί, ξαναμπῆκαν, ξαναμπῆκαν… Κι ὅλοι αὐτοὶ διότι συνήντησαν ἀνοικτὲς Κερκόπορτες…
Συνέχεια