Ἕνα σημεῖον πρέπει νὰ ξεκαθαρίσω.
Οὐδέποτε ὑπῆρξα ῥατσίστρια ἤ κάτι τέτοιο, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται τόσο συχνὰ σήμερα, λόγῳ …μοδός!
Αὐτὸ ὅμως δὲν μὲ κάνει νὰ μὴν ἀντιλαμβάνομαι τοὺς στόχους καὶ τὶς μεθοδεύσεις, ἰδίως τῶν ἐπικρατούντων ἠλιθίων, βάσει τῶν ὁποίων οἱ Ἕλληνες διώκονται πλέον ἐπισήμως στὴν χώρα τους, ὠθούμενοι πρὸς τὴν μετανάστευσι, καὶ τὴν ἴδιαν ὤρα τὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν προσκαλεῖ ἀλλοεθνεῖς νὰ λάβουν τὶς θέσεις τους.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γενοκτονία Ἑλλήνων
Τά ὅπλα τοῦ Σόρος
Η τρομοκράτηση της κοινής γνώμης όπλο στα χέρια των κερδοσκόπων
Μπορεί το χοντρό παιχνίδι της κερδοσκοπίας να παίζεται στα ταμπλό των χρηματιστηρίων και στις ευκαιρίες που δίνει το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ωστόσο το σύστημα των διεθνών κερδοσκόπων δεν επικεντρώνεται μόνο εκεί προκειμένου να πετύχει το στόχο του.
Καμία κρίση άλλωστε, δε θα λάμβανε τις διαστάσεις που τελικά πήρε, αν κερδοσκόποι όπως ο Τζόρτζ Σόρος δεν έκαναν παράλληλες ψυχολογικές επιχειρήσεις εις βάρος των λαών, διότι όση οικονομική επιφάνεια και αν διαθέτει κάποιος, ο πανικός των πολιτών ανοίγει μεγαλύτερα ρήγματα στις οικονομίες του κόσμου.
Βασικό ρόλο σ’αυτό το ιδιότυπο ψυχολογικό πόλεμο παίζουν τεχνοκράτες, δημοσιογράφοι αλλά και οι λεγόμενοι opinion makers, οι οποίοι στρατεύονται έναντι παχυλού τιμήματος στην προσπάθεια τρομοκράτησης της κοινής γνώμης αλλά και παρουσίασης των γεγονότων ως το αποτέλεσμα μιας απόλυτα αντικειμενικής κατάληξης των πραγμάτων, για τα οποία συνήθως μας παρουσιάζουν πως βάδιζαν επί χρόνια λάθος με την ανοχή μας.
Στην Κύπρο ξαφνικά όλοι ανακάλυψαν πως ήταν Συνέχεια
Σάν σήμερα, 30 Μαρτίου 1822 ἡ Χίος πνίγηκε στό αἷμα
Εκατόν δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, δολοφονήθηκαν, ξεριζώθηκαν… Άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Το αίμα έτρεχε ποτάμι, μέχρι τη θάλασσα. Το γαλάζιο του νερού βάφτηκε κόκκινο. Ουρλιαχτά, θάνατος, απόγνωση. Καμμένη γη. Χωριά ολόκληρα πυρπολήθηκαν. Μητέρες μέσα στους καπνούς ψάχνουν να βρουν τα παιδιά τους. Τα πρόσωπα τους μαύρα από τις στάχτες. Βλέμμα θολό. Το βλέμμα της τρέλας. Που να κρυφτούν; Δεν ξέρουν.Τούρκοι παντού. Αγρίμια. Δολοφονούν, βιάζουν. Κατακόκκινοι βαμμένοι από το αίμα των αθώων θυμάτων τους συνεχίζουν να σκοτώνουν όποιον βρουν στο διάβα τους. Η Χίος πεθαίνει… 30 Μαρτίου 1822.
Ἦταν μεσημέρι στὸ νεκροταφεῖο. Τότε γνώρισα τὸν Νικόλα. Ἦταν 4 ἐτῶν…
Πώς έρχονται τα πράγματα στη ζωή καμιά φορά. Ήταν μεσημέρι Κυριακής του περασμένου Μαΐου όταν κτύπησε το τηλέφωνο ξαφνικά.
Νὰ πᾶς στὴν κόλαση, πατέρα τοῦ φοιτητοῦ ποὺ πέθανε…
Πέθαναν Θεέ μου. Ο διαλυμένος ψυχισμός και το φτωχό μου τσερβέλο δεν το αντέχουν. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ, δεν μπορώ να το αναλύσω. Δεν θέλω να το αναλύσω.
Σήμερα Χάρο έχουμε. Μαύρα όλα, σαν τη στάχτη που τα δηλητηρίασε, σαν τα σύννεφα που στοίχειωσαν τον ουρανό μας. Δυο λόγια μόνο και σωπαίνω.
Άλλα δυο παιδιά προστέθηκαν στην άθλια λίστα των παράπλευρων απωλειών του Μνημονίου. Εισέπνευσαν δηλητήριο στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να μην κρυώνουν. Είκοσι χρονών παλληκάρια ρε. Σαν τα κρύα τα νερά. Σαν τον Ψηλορείτη.
Ψόφος σὲ ἐσᾶς ῥέεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!
Αὐτὸ ποὺ γνωρίζαμε ὅλοι μας ἦταν πὼς μὲ λογαριασμοὺς κάτω τῶν 1000 εὐρῶ, σὲ μίαν τράπεζα, οὐδεὶς δύναται νὰ ἁπλώσῃ χέρι καὶ νὰ «τακτοποιήσῃ» ὀφειλές, πραγματικὲς ἤ φανταστικές. Τὸ γνωρίζαμε, ἀλλὰ ὅπως πάντα, παραπληροφορημένοι παρεμέναμε!!!
Διότι τὰ κατακάθια τῆς κοινωνίας ἔχουν βρῇ τρόπο νὰ ἀπομειώνουν τὰ ὑποτιθέμενα χρέη μας, βάζοντας χέρι στὰ ψίχουλα τῶν συντάξεως καὶ στὰ ἐπιδόματα τῶν ταμείων ἀνεργείας.
Ναί, συνέβῃ κι αὐτό, φίλος ἔχασε ὅλο τὸ ἐπίδομα ἀνεργίας διότι χρωστᾶ στὴν ἐφορία. Τὸ ἐὰν θὰ χρειαστῇ νὰ βρῇ ἄλλους τρόπους, ὄχι ἀπαραιτήτως νομίμους, γιὰ νὰ καταφέρῃ νὰ ἐπιβιώσῃ, δὲν ἐνδιαφέρει κανέναν. Τὸ κωλοδημόσιο νὰ μὴν ζημιωθῇ!!!!