Οὐδέποτε ἔχω λάβη θέσι γιὰ τὸ θέμα τῶν ἐκτρώσεων. Πρέπει ὅμως νὰ πάρω θέσι γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀφίσσας.
Ἔχω δῆ χιλιάδες ἀφίσσες καὶ συνθήματα γιὰ ἑκατοντάδες θέματα. Εἶναι κι αὐτὸ μία ἐλευθερία (τί εἶναι ἐλευθερία εἶναι ἕνα πιὸ σύνθετο θέμα βεβαίως), ἀλλὰ ἡ διαταγὴ τῆς κυβερνήσεως νὰ κατέβουν οἱ ἀφίσσες στὸ μέτρο γιὰ τὶς ἐκτρώσεις ἀπὸ ὀπαδοὺς τῆς «ζωῆς» εἶναι κατάπτυστος καὶ ἐπικίνδυνος. Συνέχεια
Ἐτοῦτες τὶς ἡμέρες ἡ γελοιότης τῆς δημοκρατίας τους κτυπᾶ διαρκῶς …συναγερμούς. Ἡ ἀηδία δὲ ποὺ αἰσθάνομαι πλέον μὲ πνίγει τόσο, ποὺ εἰλικρινῶς οὔτε ποὺ θέλω πιὰ νὰ ἀσχολοῦμαι μαζύ τους. Ἐπιχειρῶ νὰ μάθω τὶς εἰδήσεις τῆς ἐπικαιρότητος, ἀπολύτως συνοπτικῶς, ἀλλὰ ἡ μπόχα τῆς ὑποκρισίας τους μὲ πνίγει.
Θέλετε παραδείγματα; Ἀπὸ τὸν ὑπόδικο πάκη (ναί, γαργάρα τὸ ἔκαναν ἄπαντες τὸ …θεματάκι τότε), περάσαμε στὴν μανδὰμ σακελλαροπούλου….
…ποὺ θὰ σημαδεύη τὸ κεφάλι τοῦ παιδιοῦ σου!!!
Κάθε εὐρῶ σου καὶ μία σφαίρα τους ποὺ θὰ σημαδεύη τὴν καρδιά σου…
Κάθε εὐρῶ σου καὶ μία σφαίρα τους ποὺ θὰ κτυπήση στὸ κέντρο τοῦ στόχου τους… Ἐμᾶς…
Ἀφορμὴ γιὰ αὐτὲς τὶς σκέψεις μία φωτογραφία, μαζὺ μὲ τὰ σχετικὰ σχόλια τοῦ φίλου Κωσταντίνου Δημητριάδου:
Ἔβγαλα τὸν σκύλο μου, πρὸ δύο ἡμερῶν, πρωϊνὴ βόλτα….
Καὶ εἶδα αὐτό:
Συνέχεια
Ἀναφορικῶς μὲ τὸ κύμα δεξιοῦ «λαϊκισμοῦ», ποὺ σαρώνει τὸν δυτικὸ κόσμο, πολλοὶ Ἕλληνες φίλοι προβληματίζονται γιατί δὲν ὑπάρχει ἀνάλογο στὴν Ἑλλάδα.
Στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν θὰ ὑπάρξη ἀνάλογο κίνημα διότι δὲν ὑφίσταται ἡ κρίσιμος κοινωνικὴ μάζα ποὺ θὰ τὸ προκαλέση.
Μικρομεσαία τάξις δηλαδὴ μικρῶν ἐπιχειρηματιῶν καὶ κυρίως «μπλὲ κολλάρα».
Συνέχεια
Ὄχι γιὰ κάποιον ἄλλον λόγο, ἀλλά, νά… Ὅσο νἆναι, πρέπει νὰ ἀφήσουμε χῶρο ἐλεύθερο στοὺς ἐποίκους νὰ ἐξαπλωθοῦν κατὰ πῶς σχεδιάζεται ἀπὸ τὰ «ἀνώτατα» σαπρόφυτα τοῦ πλανήτου μας.
Οἱ σπασμωδικὲς ἀντιδράσεις τῶν φιλελέφτ καὶ τῶν ἐκτρωσάκηδων στὶς pro life ἀφίσες ποὺ ἀνηρτήθησαν σὲ χώρους τοῦ μετρὸ -χῶρο δημόσιο καὶ διαθέσιμο σὲ κάθε διαφημιζόμενο ποὺ πληροῖ τὶς προϋποθέσεις τοῦ νόμου- δείχνουν ὅτι φοβοῦνται. Φοβοῦνται διότι γνωρίζουν πὼς οἱ ἰδέες τους δὲν ἔχουν τὴν ἀποδοχὴ ποὺ θὰ ἤθελαν. Ἂν αἰσθάνονταν σίγουροι γιὰ τὸ αὐτονόητο τῶν ἰδεῶν τους, δὲν θὰ φοβοῦντο μερικὲς ἀφίσσες.
Συνέχεια
