Δὲν εἶναι ὧρες σκορπίσματος…

Εἶναι ὧρες γιὰ περισυλλογή. Εἶναι ὧρες γιὰ …«ἐνδοσκοπήσεις». Εἶναι ὧρες (αὐτό)-καθάρσεως.
Κι ὄσο αὐτὲς οἱ διεργασίες μᾶς συμβαίνουν (διότι μᾶς συμβαίνουν!!!), τόσο περισσότερο οἱ εἰς βάρος μας πιέσεις αὐξάνονται. Δὲν εἶναι κορόιδα τὰ σαπρόφυτα. Γνωρίζουν θαυμάσια τὸ πότε ἀπειλεῖται ἡ ἐξουσία τους. Πρὸς τοῦτον καὶ τόσες λυσσώδεις πιέσεις καὶ τσιρίδες καὶ κραυγὲς εἰς βάρος μας. Γνωρίζουν αὐτοί, μὰ καιρὸς εἶναι νὰ γνωρίζουμε κι ἐμεῖς… Καὶ γνωρίζουμε…
(Ἴσως ὄχι ἀπαραιτήτως στὸ συνειδητό μας, ἀλλὰ ὑποσυνειδήτως καὶ ἐνστικτωδῶς ἢδη γνωρίζουμε μὰ καὶ ἢδη πράττουμε…!!!)

Συνέχεια





Ὥρα ἦταν νὰ ἀποζημιωθοῦμε γιὰ τὶς …«θυσίες» μας ἀλλά…!!!

Ὡς λαὸς (ἐν τῷ συνόλῳ μας κι ὄχι κατ’ ἐξαίρεσιν κάποιες μονάδες)…

Δὲν κερδίζονται οἱ μάχες δίχως συνειδητοποιημένους μαχητές!!!

  • Γλείψαμε, συμβιβασθήκαμε, ἀνεχθήκαμε τὰ πάντα, ἀλλὰ διαπιστώνουμε πὼς τὰ ἀνταλλάγματα ποὺ ἐλπίζαμε δὲν θὰ ἔλθουν.
  • Ὑποχωρήσαμε, προσκυνήσαμε, ἀλλοιωθήκαμε πλήρως, ἀλλὰ κι ἔτσι ποὺ καταντήσαμε, αὐτοβούλως πάντα, πάλι κλωτσιὲς εἰσπράττουμε. Συνέχεια




Βιβλία, μέσον ἐπανεντάξεως ἀστέγων

Γνωρίζουμε πόσοι ἄστεγοι ὑπάρχουν γύρω μας;
Γνωρίζουμε τρόπους γιά νά τούς βοηθήσουμε δίχως νά τούς ὠθοῦμε στό νά παραιτηθοῦν πλήρως;
Ἔχουμε ἀναρωτηθῆ γιά τό ἐάν χρειάζονται ἁπλῶς λίγο στήριγμα γιά νά πατήσουν μόνοι τους στά πόδια τους, ἀπό τό νά τούς «φορτωθοῦμε» στίς πλάτες μας;

Ἄστεγοι… Μία πληγὴ τῆς ἐποχῆς μας μὲ ἄγνωστες διαστάσεις καὶ ἐπιπτώσεις. Ἔτσι, κάπου ὑπάρχουν κι αὐτοί, ἀλλὰ ἂς μὴν ἀσχολούμεθα ἐμπράκτως. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, θεωρητικῶς, ἀδυνατοῦμε νὰ τοὺς βοηθήσουμε ὅλους αὐτούς.
Ἤ μήπως ὄχι;

Συνέχεια





Ὥρα νὰ παύσουμε νὰ εἴμαστε θύματα

Ὑπάρχει μία κραυγαλέα περίπτωσις στὰ δικαστικὰ δεδομένα, ποὺ ἂν καὶ ὁ ἀδικούμενος δικαστικῶς ἐδικαιώθη, ἐν τούτοις οὐδέποτε ἐφηρμόσθησαν οἱ δικαστικὲς ἀποφάσεις. Πρόκειται γιὰ τὸν καθηγητὴ Ἱστορίας Δημήτριο Μιχαλόπουλο, ποὺ ἐπὶ πλέον μὲ τιμᾶ μὲ τὴν προσωπική του φιλία, ἐδῶ καὶ χρόνια.

Το 1988 προκηρύχθηκε θέση αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με γνωστικό αντικείμενο την «Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος». Υποψήφιοι για τη  θέση αυτή ήταν οι Δημήτρης Μιχαλόπουλος, επίκουρος καθηγητής τότε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ο Αντώνης Λιάκος, επίσης επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τη θέση  κατέλαβε ο Αντώνης Λιάκος, αντί για τον Δημήτρη Μιχαλόπουλο. Η εκλογή  έγινε παράνομα, δηλαδή βάσει εισηγητικής εκθέσεως που είχε συνταχθεί από διμελή επιτροπή  και όχι τριμελή, όπως ρητά ορίζει ο Νόμος. Συνέχεια





Γιὰ ὅσους (ἀκόμη) ἀντιστέκονται

Γραμμένο για σας και για όσους αντιστέκονται στο κακό και στο σκοτάδι
Από μία ταινία (China Girl) του ….1942 που βλέπω.
Για να μην λέτε κόθωνες, ότι δεν τα έχουν πεί όλα οι «σοφοί».
Συνέχεια





Ὥρα τῆς Γῆς καὶ ἄλλες χαχολοκαταστάσεις…

Τὸ νὰ σκοτεινιάζῃ ὁ Παρθενὼν καὶ ἡ Ἀκρόπολις τῶν Ἀθηνῶν, ὁ τόπος τῆς θεᾶς τῆς Σοφίας, ποὺ ἔπρεπε νὰ φωτίζῃ διαρκῶς ὅλον τὸν πλανήτη (ἔπρεπε εἴπαμε…!!!) εἶναι, λέει, δράσις ὑπὲρ τῆς προστασίας τοῦ πλανήτου μας.

Συνέχεια