Εἶναι ἕνας μονόδρομος αὐτὴ ἡ πορεία, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἔχουμε εἰσέλθει ἐδῶ καὶ χρόνια.
Εἶναι μία μακρὰ διαδρομή, ἐπίπονος, κοπιώδης καὶ ἐλάχιστοι ἀπὸ ἐμᾶς θὰ φθάσουν στὸ πέρας της.
Μὰ ὅλοι μας ὀφείλουμε νὰ προσπαθήσουμε γιὰ νὰ φθάσουν αὐτοί, οἱ ἐλάχιστοι, ποὺ θὰ ἀντέξουν, ἐκεῖ ποὺ πρέπει, ὅταν πρέπῃ.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Θὰ μὲ στηρίξω μόνον …Ἐγώ!!!
Μεγάλη ἡ ἄρνησις στὸν κόσμο μας. Μεγαλυτέρα ἡ ἀπουσία ἐμπιστοσύνης.
Χειροτερεύουν διαρκῶς οἱ σχέσεις μας καὶ τὸ ἐπίπεδον ἐπικοινωνία μας ἐξαϋλώνεται…
Καὶ μέσα σὲ ὅλα αὐτὰ ὁ φόβος τῆς μοναξιᾶς μᾶς ἀπειλεῖ… 
Συνέχεια
Θὰ ζήσουμε μόνον ἐὰν πολεμήσουμε…
Διότι μόνον ὁ πολεμιστὴς ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀξία τῆς Ζῳῆς, ἐφ΄ ὅσον περνᾶ, κάθε στιγμή, μέσα ἀπὸ τὴν δοκιμασία τοῦ θανάτου…
Μὰ καὶ μόνον αὐτὸς συνειδητοποιεῖ πὼς ὁ κάθε, μικρὸς ἢ μεγάλος, συμβιβασμὸς εἶναι μία μαχαιριὰ πισώπλατος στὸ δικαίωμα γιὰ Ζῳή…
Τὸ μόνο δημιουργικό μας ταξείδι…
Τὸ μόνο δημιουργικὸ καὶ θαυμαστὸ ταξείδι στὴν ζωή, εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ νὰ γνωρίζουμε τὸν ἑαυτό μας… Συνέχεια
Ἄς θυμόμαστε τὴν ταὐτότητά μας!
Ἡ ταὐτότης μας, ποὺ εἶναι μνήμη, συνείδησις κι ἀνάγκη πλέον, εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς προσδιορίζει, μᾶς ἐπιτρέπει νὰ διατηροῦμε συνείδησιν καὶ μᾶς καθορίζει δρόμο!
Ἐὰν ἡ ταὐτότης μας εἶναι κάτι ποὺ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι δὲν μποροῦμε νὰ συνειδητοποιήσουμε, τότε χάνουμε αὐτομάτως ὅλο καὶ μεγαλύτερα τμήματα ἀπὸ τὸν αὐτοσεβασμό μας καὶ κατ’ ἐπέκτασιν χάνουμε τὸν σεβασμὸ τῶν ἄλλων!
Ὅμως, ἐὰν καὶ κάποιοι ἔχουν παρεξηγήσῃ τὰ πράγματα, θεωρ[vντας πὼς ἀρκεῖ ἡ δόξα τῶν προγόνων μας, γιὰ νὰ μᾶς Συνέχεια
Ὥρες δράσεως…
Αὐτὰ τά, σπουδαία γιὰ ἐμᾶς πρόσωπα, οὐδέποτε ἦσαν ἄεργα ἢ …χαλαρά. Σήμερα θαυμάζουμε Λεωνίδες, Ἀλεξάνδρους καὶ Κολοκοτρώνηδες (κι ὄχι μόνον!!!)…
Ἀλλά τί κάνουμε γιά νά τούς μιμηθοῦμε;
Μὲ εὐχολόγια δὲν ξεπερνᾶ κάποιος τὸ φράγμα τῆς ἀδρανείας. Αὐτὸ τὸ φράγμα σπάει μόνον μὲ συνειδητὴ καὶ στοχευμένη ἐργασία…!!!