Χρόνια πολλὰ ἀδέλφια μου Ἕλληνες!!!
Ἡμέρα μνήμης καὶ τιμῆς, γιὰ ἐκείνους ποὺ ἄφησαν πίσω τὶς προσωπικές τους ἱστορίες καὶ τὰ πάθη κι ἔβαλαν τὸ σῶμα τους ἀσπίδα τῆς Πατρίδος, γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή της ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό… Συνέχεια →

Κατ’ ἀρχάς, νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ζωὴ εἶναι κάτι τελείως διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔως τώρα ἀντιλαμβανόμεθα. Διότι, ὡς γνωστόν, ὅταν ἡ βία καθορίζῃ τὴν καθημερινότητά μας, εἶναι πολὺ λογικὸ νὰ διαβιοῦμε κι ὄχι νὰ ζοῦμε, ἐφ΄ ὅσον διαρκῶς ἑστιάζουμε στὸ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν βία καὶ σπανιότατα στὸ νὰ ἀπολαύσουμε τὶς μικρές, ἀλλὰ ὑπαρκτές, χαρὲς τῆς ζωῆς.
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην… Ζεῖ μόνον αὐτὸς ποὺ ἐνᾦ κάθε στιγμὴ εἶναι ἀποφασισμένος νὰ πολεμήσῃ γιὰ τὶς ἐπιλογές του, παραλλήλως ὅμως ἀπολαμβάνει κάθε βῆμα αὐτῆς τῆς διαδικασίας.
Πόσοι ἀπό ἐμᾶς τό ἐπιτυγχάνουν αὐτό; Συνέχεια →

Τὸ 1897, ἕνας πατέρας μὲ τὸν υἱό του, ἔκαναν αὐτὸ ποὺ σήμερα εἶναι αὐτονόητο.
Ἔβγαλαν μιὰ φωτογραφία στὸν μῶλο τῆς Πάτρας. Συνέχεια →

…διότι μᾶς βγάζει ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτική, γιὰ ὅλους μας, διαδικασία ἀναζητήσεως τῶν αἰτίων τῆς κατάντιας μας.
Μᾶς βγάζει ἀπὸ τὸ «ἀναγκαῖον» ξεφλούδισμα, ποὺ χρειαζόμεθα γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὶς ἀλήθειες καὶ τὰ αἴτια τῶν δεινῶν μας.
Μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθύνη τῆς ζωῆς μας, τῶν πράξεών μας καὶ τῶν ἐπιλογῶν μας.

Συνέχεια →