Λύκοι, σκύλοι, ποντικοὶ καὶ πάπιες! Ἀκριβῶς ὅπως στὴν Φύσιν!!!
Σήμερα θὰ κάνω μίαν μεγάλη ἀναδρομή.
Θὰ γυρίσω ἀρκετὰ χρόνια πίσω, τότε ποὺ τὰ παιδιὰ τῆς φίλης μου τῆς Βασιλικῆς ἦσαν μικρὰ κι ἔβλεπαν συχνὰ ταινίες παιδικὲς στὴν τηλεόρασιν. Τότε ποὺ ἐπασκίζαμε νὰ εὕρουμε λίγον χρόνο, μέσα ἀπὸ τὶς πολλὲς ὑποχρεώσεις μας, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ συζητήσουμε. Ἐκεῖνες λοιπὸν τὶς φορὲς ἄναβε καὶ ἡ τηλεόρασις!!!
Ἐγκληματικόν;
Σαφῶς! Ἀλλὰ τόσα ἐξέραμε καὶ τόσα ἐκάμαμε! Συνέχεια
Σάν τόν …διάβολο καί τόν …τρίβολο μαζύ; Λέτε νά ἀρχίσω ἀπό ἐδῶ καί πέρα, νά πιστεύω σέ …διαβόλους;
Ἡ Σοφία, φίλη ἀπὸ τὰ παλαιά, εἶχε καθηγήτρια τὴν Μαρία Ῥεπούση, τότε, ποὺ ἀκόμη ἐδίδασκε…
Ἡ Σοφία λοιπὸν ἔχει νὰ πῇ τὰ καλλίτερα γιὰ τὸ παρελθὸν τῆς μανδᾶμ. Ἰσχυρίζεται πὼς οὔτε ὁ …Πλεύρης θὰ τοὺς ἐμάθαινε νὰ ἀγαποῦν καὶ νὰ σέβονται τὴν ἱστορία μας, τόσο πολύ. Ἰσχυρίζεται ἀκόμη, καθὼς ἐπίσης κι ὅλοι οἱ παλαιοί της συμμαθητές, πὼς κάποιαν στιγμή, γιὰ ἀγνώστους λόγους (τοὺς ὁποίους θὰ ἀναζητήσουμε παρακάτω) ἡ Ῥεπούση ἔκανε στροφή. Πραγματικὴ κωλοτούμπα. Τόσο μεγάλη κωλοτούμπα ποὺ ἔχει τελικῶς ἀφήσῃ ἀφώνους καὶ τοὺς πρώην μαθητές της καὶ τοὺς συναδέλφους της ἀλλὰ κυρίως ἐμᾶς, ποὺ τὴν παρακολουθοῦμε κατὰ καιρούς. Συνέχεια
Ἡ μεγάλη μου ἀγάπη εἶναι οἱ …ἀναμνήσεις μου.
Τὰ βιώματά μου.
Ἡ ζωὴ ποὺ ἔζησα.. Κι αὐτὴ ποὺ θὰ ζήσω…
Μὲ ὅλα τὰ λάθη μου καὶ τὰ ὀρθά μου.
Τὸ μεγαλύτερό μου ὅμως ἀπόκτημα εἶναι ὁ ἑαυτός μου.
Σύντροφος, φίλος, ἀδελφός…
Ἐκεῖ πάντα, ἄλλοτε σοβαρός, ἄλλοτε ἀστεῖος, ἄλλοτε στὸν …κόσμο του…
Μὰ πάντα μαζύ μου….
Πῶς θά μποροῦσα λοιπόν σήμερα νά τόν περιγελάσω; Ἤ νά τόν γελοιοποιήσω; Ἤ ἀκόμη καί νά τόν ἀπαξιώσω;
Ἔχω πολλὰ νὰ συζητήσω μαζύ του… Συνέχεια
Ἕνα παιδὶ ζωγραφίζει τὴν θάλασσα καὶ δημιουργεῖ Ἑλλάδα!
Ἀφιερωμένον ἀπὸ τὰ ξενιτεμένα ἀδέλφια μας σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες, ἀπανταχοῦ τῆς Γῆς!
Διότι Ἑλλὰς δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ ποὺ βλέπουμε!
Ἑλλὰς εἶναι τὰ πάντα!
Εἶναι τὸ Φῶς, ἡ Θάλασσα, ὁ Ἄνεμος…
Εἶναι ἡ Φύσις… Ὁ Ἄνθρωπος…
Εἶναι ἡ ἐπιστήμη…
Εἶναι τὸ Σῦμπαν… Εἶναι τὸ ΠΑΝ! Συνέχεια
Παράφρων<—Παρά+φρονῶ= ὁ παθὼν τὰς φρένας, ὁ τρελλός, ὁ μουρλός. (λεξικὸν Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969)
Παράφρων λοιπὸν ὁ ἔχων χάσει (οὐσιαστικῶς) τὴν ἐπαφήν του μὲ τὴν πραγματικότητα! Ὁ ἀνισόρροπος!
Παράφρων ἦταν ὁ Χίτλερ.
Παράφρων κι ὀ Κεμάλ.
Παράφρων κ ὁ Στάλιν….
Ὄχι γιὰ τὶς δικές τους κοινωνίες ἀπαραιτήτως.. Ἀλλὰ σίγουρα γιὰ κάθε κοινωνία ποὺ θεώρησαν πὼς ἐνοχλεῖ σὲ κάτι τὴν δική τους!
Γενικῶς, ἡ ἐποχὴ ἐκείνη μᾶλλον ἦταν ὅ,τι καλλίτερον γιὰ νὰ ἀναδείξῃ παράφρονες… (Ὄχι ὅ,τι τώρα πᾶμε πίσω δῆλα δή…)
Ἀρχῆς γενομένης μὲ τὸν Κεμᾶλ, οἱ ἄλλοι δύο ἔλαβαν τὴν σκυτάλη καὶ φρόντισαν νὰ μὴν ἀφήσουν τίποτα ὄρθιο στὸ πέρασμά τους!
Συνέχεια
Καί πού λέγαμε;
Τί μᾶς ἀφορᾶ ἐμᾶς;
Ἐμεῖς ἔχουμε ἄλλα, σοβαρότερα καὶ σημαντικότερρα.
Οὐδόλως μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν καίγεται ὁ πλανήτης.
Τὴν δουλειά μας νὰ κάνουμε κι ὅλα καλά….
Σωστά; Ἤ ὄχι;
Λᾶθος! Συνέχεια
