Ἡ Ἑλλάδα πεθαίνει κι ἐμεῖς…

Ἀκόμη φαγωνόμεθα γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ νὰ τὴν βάψουμε κόκκινη, μαύρη ἤ γκρί…
Ἀκόμη τρωγόμεθα μεταξύ μας γιὰ τὸ ἐὰν ὁ τάδε ἤ ὁ δείνα εἶναι καλλίτερος…
Ἀκόμη ἀπασχολούμεθα μὲ τὸ ἐὰν καὶ τὶ πρέπει νὰ σώσουμε…

Τὸ Ἑλλαδοκαφριστάν, διότι σὲ αὐτὸ ἀναφερόμεθα οὐσιαστικῶς, ψυχοῤῥαγεῖ…
Εἶτε μᾶς ἀρέσει εἶτε ὄχι, αὐτὸ τὸ τέρας μὲ τὰ χιλιάδες κεφάλια, πεθαίνει…
Καὶ σαφῶς δὲν εἶναι Ἑλλὰς ἐτοῦτο τὸ ἀνοσιούργημα…
Συνέχεια →

Πῆγες νά γελοιοποιήσῃς τόν τσολιᾶ φουκαρᾶ;

Ἐκεῖ, στὸ Σύνταγμα, ποὺ οἱ τσολιάδες μας φρουροῦν, τιμῆς ἔνεκεν, τὸν ἄγνωστο στρατιώτη, ἔχουν παρουσιασθεῖ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ καρναβάλια. Ὅπως ἐπίσης κι ὅλων τῶν εἰδῶν οἱ κάφροι, παρέα μὲ τὰ σούργελα καὶ τὰ νούμερα…
Μήπως δέν ἐνθυμούμεθα τὀ ἀμερικανάκι πού «ἐπόζαρε» δηλώνοντας οὐσιαστικῶς, μέ τήν στάσιν του, πόσο πιό ἠλίθιος θά μποροῦσε νά γίνῃ κάποιος; Μήπως δέν ἀπέδειξε μέ τίς φωτογραφίες αὐτές πώς ἐάν εἶσαι Φύσει βλαμμένος ἔχεις πάντα τήν δυνατότητα νά ξεπερνᾷς σέ βλακεία ἀκόμη καί τόν ἑαυτόν σου;

Πάντως, ἐπεὶ δὴ ἡ ἀτιμωρησία ἔχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενον, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν βλακεία, τὴν ἀνηθικότητα καὶ τὴν ἀπουσία αὐτοσεβασμοῦ, (ναί, μιλᾶμε γιὰ αὐτοσεβασμό!!! Διότι αὐτὸ ἔχουμε ἀπωλέσει!!!), εἰκόνες σὰν κι αὐτήν: Συνέχεια →

Πετᾶ, πετᾶ ὁ ἐλέφας!

Λύκοι, σκύλοι, ποντικοὶ καὶ πάπιες! Ἀκριβῶς ὅπως στὴν Φύσιν!!!

Σήμερα θὰ κάνω μίαν μεγάλη ἀναδρομή.
Θὰ γυρίσω ἀρκετὰ χρόνια πίσω, τότε ποὺ τὰ παιδιὰ τῆς φίλης μου τῆς Βασιλικῆς ἦσαν μικρὰ κι ἔβλεπαν συχνὰ ταινίες παιδικὲς στὴν τηλεόρασιν. Τότε ποὺ ἐπασκίζαμε νὰ εὕρουμε λίγον χρόνο, μέσα ἀπὸ τὶς πολλὲς  ὑποχρεώσεις μας, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ συζητήσουμε. Ἐκεῖνες λοιπὸν τὶς φορὲς ἄναβε καὶ ἡ τηλεόρασις!!! 
Ἐγκληματικόν; 
Σαφῶς! Ἀλλὰ τόσα ἐξέραμε καὶ τόσα ἐκάμαμε! Συνέχεια →

Γιατί νά μή τιμήσω τήν Ῥεπούση;

Σάν τόν ...διάβολο καί τόν ...τρίβολο μαζύ; Λέτε νά ἀρχίσω ἀπό ἐδῶ καί πέρα, νά πιστεύω σέ ...διαβόλους;

Σάν τόν …διάβολο καί τόν …τρίβολο μαζύ; Λέτε νά ἀρχίσω ἀπό ἐδῶ καί πέρα, νά πιστεύω σέ …διαβόλους;

Ἡ Σοφία, φίλη ἀπὸ τὰ παλαιά, εἶχε καθηγήτρια τὴν Μαρία Ῥεπούση, τότε, ποὺ ἀκόμη ἐδίδασκε…
Ἡ Σοφία λοιπὸν ἔχει νὰ πῇ τὰ καλλίτερα γιὰ τὸ παρελθὸν τῆς μανδᾶμ. Ἰσχυρίζεται πὼς οὔτε ὁ …Πλεύρης θὰ τοὺς ἐμάθαινε νὰ ἀγαποῦν καὶ νὰ σέβονται τὴν ἱστορία μας, τόσο πολύ. Ἰσχυρίζεται ἀκόμη, καθὼς ἐπίσης κι ὅλοι οἱ παλαιοί της συμμαθητές, πὼς κάποιαν στιγμή, γιὰ ἀγνώστους λόγους (τοὺς ὁποίους θὰ ἀναζητήσουμε παρακάτω) ἡ Ῥεπούση ἔκανε στροφή. Πραγματικὴ κωλοτούμπα. Τόσο μεγάλη κωλοτούμπα ποὺ ἔχει τελικῶς ἀφήσῃ ἀφώνους καὶ τοὺς πρώην μαθητές της καὶ τοὺς συναδέλφους της ἀλλὰ κυρίως ἐμᾶς, ποὺ τὴν παρακολουθοῦμε κατὰ καιρούς. Συνέχεια →

Ὁ φίλος μου ὁ ἑαυτός μου….


Ἡ μεγάλη μου ἀγάπη εἶναι οἱ …ἀναμνήσεις μου.
Τὰ βιώματά μου.
Ἡ ζωὴ ποὺ ἔζησα.. Κι αὐτὴ ποὺ θὰ ζήσω…
Μὲ ὅλα τὰ λάθη μου καὶ τὰ ὀρθά μου.  
Τὸ μεγαλύτερό μου ὅμως ἀπόκτημα εἶναι ὁ ἑαυτός μου.
Σύντροφος, φίλος, ἀδελφός…
Ἐκεῖ πάντα, ἄλλοτε σοβαρός, ἄλλοτε ἀστεῖος, ἄλλοτε στὸν …κόσμο του… 
Μὰ πάντα μαζύ μου….

Πῶς θά μποροῦσα λοιπόν σήμερα νά τόν περιγελάσω; Ἤ νά τόν γελοιοποιήσω; Ἤ ἀκόμη καί νά τόν ἀπαξιώσω;
Ἔχω  πολλὰ νὰ συζητήσω μαζύ του… Συνέχεια →

Λευκὸ καὶ κυανό….


Ἕνα παιδὶ ζωγραφίζει τὴν θάλασσα καὶ δημιουργεῖ  Ἑλλάδα!

Ἀφιερωμένον ἀπὸ τὰ ξενιτεμένα ἀδέλφια μας σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες, ἀπανταχοῦ τῆς Γῆς!
Διότι Ἑλλὰς δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ ποὺ βλέπουμε!
Ἑλλὰς εἶναι τὰ πάντα!
Εἶναι τὸ Φῶς, ἡ Θάλασσα, ὁ Ἄνεμος…
Εἶναι  ἡ Φύσις… Ὁ Ἄνθρωπος…
Εἶναι ἡ ἐπιστήμη…
Εἶναι τὸ Σῦμπαν… Εἶναι τὸ ΠΑΝ! Συνέχεια →