Ποῦ εἶναι μωρέ ὁ λαός τοῦ «Ὄχι»;

Ποιός τούς ἔντυσε στό χακί; Τό ΚΚΕ;

Ποιός τούς ἔντυσε στό χακί; Τό ΚΚΕ;

Ὁ λαός τοῦ «Ὄχι» ἔγραψα; 

Μᾶλλον κάτι δὲν ἔχω καταλάβῃ σωστά. 
Μᾶς ψεκάζουν τώρα… Μᾶς ταΐζουν καὶ μετηλλαγμένα… Μᾶς ἔχουν ἀποχαυνώσῃ ἐπὶ πλέον μὲ τὴν ΤουΒοῦ καὶ τὰ λοιπὰ προπαγανδιστικὰ ἐγαλειάκια τους… Πάει λοιπὸν διὰ παντὸς ὁ λαὸς τοῦ «Ὄχι»…
Κοιμήθηκε γιὰ νὰ μὴ ξυπνήσῃ ποτέ…
Ἤ μήπως;

Συνέχεια →

Τὸ ὄνειρο ἦταν νὰ φύγουμε ἀπὸ τὰ χωριά μας…

Τὸ ὄνειρο ἦταν νὰ φύγουμε ἀπὸ τὰ χωριά μας…
Φύγαμε…
Μετὰ νὰ φτιάξουμε τὰ κελλιά μας…
Τὰ φτιάξαμε…
Φτιάξαμε καὶ τὰ παιδιά μας γιὰ νὰ γίνουν μπάτσοι νὰ φυλοῦν τὰ ἔρμα… Νοιώσαμε ἀσφάλεια…
Συνέχεια →

Πόσο ἀξίζει ἤ πόσο κοστίζει;

Τὸ μεγαλύτερο σφάλμα ποὺ μπορεῖ νὰ κάνῃ μία κοινωνία εἶναι νὰ μπερδεύσῃ τὸ «πόσο ἀξίζει» μὲ τὸ «πόσο κοστίζει».
Κάποιοι ἄλλοι ὁρίζουν τὸ Κόστος τῆς Ζωῆς μας.
Ἄς ὁρίσουμε ἐμεῖς τὴν Ἀξία Της…

Συνέχεια →

Ἡ οἰκογένεια ὑπέρ πάντων;

Οἰκογένεια!
Ὁ στόχος τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως, διότι αὐτὴ οὐσιαστικῶς πρεσβεύει τὸν κορμὸ τοῦ ἔθνους.
Ἀλλά γιά ποιάν οἰκογένεια συζητᾶμε;
Γιά αὐτήν πού εἶναι ὅπως θά ἔπρεπε ἤ γιά αὐτήν πού εἶναι ὅπως τῆς ….ἔτυχε;

Δίκοπον μαχαίρι.

Συνέχεια →

«Μὴ περιμένῃς τὴν τέλεια στιγμή…»

Δὲν θὰ ἔλθῃ ποτέ.
Ὅπως ἐπίσης δὲν θὰ φθάσουν ἐκεῖνες οἱ ἰδανικὲς στιγμὲς ποὺ θὰ μᾶς κάνουν νὰ αἰσθανθοῦμε ἀπολύτως χαλαροὶ ἤ ἀσφαλεῖς ἤ δυνατοί…
Οἱ στιγμὲς ἀπὸ ἐμᾶς δημιουργοῦνται κι ἐμεῖς ἀποφασίζουμε γιὰ τὸ ἐὰν θὰ τὶς βιώσουμε ἤ ὄχι, ὅπως μᾶς ἀξίζει….

Συνέχεια →

«Δὲν θὰ ἀφήσω τὸν φόβο νὰ μὲ κάνῃ σκλάβο…»

Φόβος…
Ἡ ἀπουσία, ἡ ἔλλειψις φωτός. Ἡ ἄγνοια… Τὸ σκότος…
Ὁ φόβος δημιουργεῖται ὅταν εἴμαστε ἡμιμαθεῖς… Ἤ ὅταν ἀντιλαμβανόμαστε πὼς μᾶς λείπουν πληροφορίες…
Ἤ ὅταν δὲν γνωρίζουμε ὅλες μας τὶς δυνατότητες…

Ὁ φόβος εἶναι ψευδαίσθησις.
Συνέχεια →