Καὶ προκυνημένος τὸ μόνον ποὺ μπορεῖς νὰ δῇς εἶναι τὸ χῶμα.
Ὅταν στέκεσαι ὄρθιος βλέπεις καὶ τὸ χῶμα καὶ ὅλα ὅσα εἶναι γύρω σου, ἀλλὰ κυρίως βλέπεις τὸν οὐρανό! Δῆλα δὴ βλέπεις ὅλα αὐτὰ ποὺ τὸ ὀπτικό σου πεδίον δύναται νὰ ἀντικρύσῃ, ἀλλὰ κυρίως τὸ πῶς θὰ εὕρῃς διεξόδους ἀπὸ τὸ ὅποιο τέλμα σου. (Δὲν ὑπάρχουν τέλματα. Ἔλλειψις ὁράσεως ὑπάρχει…)

Ἀπευθυνόμεθα σὲ κυβερνήσεις, «ἐκπροσώπους» καὶ ὑπαλλήλους τους, ποὺ τὸ μόνον γιὰ τὸ ὁποῖον διακρίνονται εἶναι τὸ προσκύνημα. Ἄτομα ποὺ δύνανται νὰ δοῦν μόνον τὸ χῶμα ποὺ πατοῦν καὶ τὰ Συνέχεια →

Διότι ὑπάρχει ἡ διαφθορὰ τῶν μικρῶν καὶ ἡ διαφθορὰ τῶν μεγάλων.
Ὑπάρχει ἡ διαφθορὰ αὐτῶν ποὺ μὲ μίαν ὑπογραφή τους στέλνουν στὴν ἀσιτία δέκα ἐκατομμύρια Ἕλληνες καὶ ὑπάρχει ἡ διαφθορὰ αὐτῶν ποὺ μὲ πολὺ γλείψιμο, πολὺ στήσιμο, πολὺ βόλεμα, μεγάλη σιωπή, μεγάλη ἀνοχὴ καὶ ὑπερβολικὴ ἀναισθησία ἀνεῤῥιχήθησαν σὲ ὑψηλόμισθες θέσεις, συμπεριφερόμενοι βασιλικότερα τοῦ βασιλέως.
Ὑπάρχει ἡ διαφθορὰ τῶν μετεχόντων στὴν κυβέρνησι, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ διαφθορὰ ἡ δική μου… Ναί, ἡ δική μου… Αὐτὴ ποὺ μὲ ἔκανε νὰ λειτουργῶ τόσα χρόνια μὲ ἀνοχή, σιωπή, συνενοχή, ἀδιαφορία, μιμητισμό, Συνέχεια →