Τὸ μεγαλύτερο σφάλμα ποὺ μπορεῖ νὰ κάνῃ μία κοινωνία εἶναι νὰ μπερδεύσῃ τὸ «πόσο ἀξίζει» μὲ τὸ «πόσο κοστίζει».
Κάποιοι ἄλλοι ὁρίζουν τὸ Κόστος τῆς Ζωῆς μας.
Ἄς ὁρίσουμε ἐμεῖς τὴν Ἀξία Της…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἡ οἰκογένεια ὑπέρ πάντων;
Οἰκογένεια!
Ὁ στόχος τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως, διότι αὐτὴ οὐσιαστικῶς πρεσβεύει τὸν κορμὸ τοῦ ἔθνους.
Ἀλλά γιά ποιάν οἰκογένεια συζητᾶμε;
Γιά αὐτήν πού εἶναι ὅπως θά ἔπρεπε ἤ γιά αὐτήν πού εἶναι ὅπως τῆς ….ἔτυχε;
Δίκοπον μαχαίρι.
«Μὴ περιμένῃς τὴν τέλεια στιγμή…»
Δὲν θὰ ἔλθῃ ποτέ.
Ὅπως ἐπίσης δὲν θὰ φθάσουν ἐκεῖνες οἱ ἰδανικὲς στιγμὲς ποὺ θὰ μᾶς κάνουν νὰ αἰσθανθοῦμε ἀπολύτως χαλαροὶ ἤ ἀσφαλεῖς ἤ δυνατοί…
Οἱ στιγμὲς ἀπὸ ἐμᾶς δημιουργοῦνται κι ἐμεῖς ἀποφασίζουμε γιὰ τὸ ἐὰν θὰ τὶς βιώσουμε ἤ ὄχι, ὅπως μᾶς ἀξίζει….
«Δὲν θὰ ἀφήσω τὸν φόβο νὰ μὲ κάνῃ σκλάβο…»
Φόβος…
Ἡ ἀπουσία, ἡ ἔλλειψις φωτός. Ἡ ἄγνοια… Τὸ σκότος…
Ὁ φόβος δημιουργεῖται ὅταν εἴμαστε ἡμιμαθεῖς… Ἤ ὅταν ἀντιλαμβανόμαστε πὼς μᾶς λείπουν πληροφορίες…
Ἤ ὅταν δὲν γνωρίζουμε ὅλες μας τὶς δυνατότητες…
Ὁ φόβος εἶναι ψευδαίσθησις.
Συνέχεια
Κάτι ἀλλάζει;
Ὁ Στέλιος Κυμπουρόπουλος καθιστὸς δεξιά δέχεται τὴν προσοχὴ τῶν φωτογράφων.
Διάβασα πολὺ προσεκτικὰ τὸ παρακάτω σημείωμα, διότι δὲν ἤμουν ἐκεῖ, μαζὺ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ πάντα μὲ ἐνδιαφέρουν τὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω μας. Ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ πιστεύω.
Στέκομαι σὲ λίγα σημεῖα, πολὺ οὐσιώση γιὰ ἐμέναν, τὰ ὁποῖα ὀφείλουμε ΟΛΟΙ μας νὰ ἐπανεξετάσουμε, ὄχι μόνον σὲ ὅ,τι μᾶς ἀφορᾶ, ἀλλὰ σὲ κάθε πτυχὴ τῆς ζωῆς μας.
Μὲ ἐνδιαφέρει καὶ μὲ ἀφορᾷ ἡ αὐτοσυνειδητότης. Σὲ αὐτὴν λοιπὸν τὴν συγκέντρωσι, κατὰ πῶς μᾶς τὰ περιγράφουν, ναί, διαφαίνεται ἡ ἔναρξις τῆς αὐτοσυνειδητότητος.
Ἀρχίζω ὅμως κι ἐγὼ πλέον νὰ διακρίνω, ὅπως φαντάζομαι κι ἀρκετοὶ ἀπὸ ἐμᾶς, τὸ ὅ,τι σιγὰ σιγά, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, ἀρχίζουμε καὶ στρεφόμαστε στὰ «ἔσω» μας ἀφήνοντας στὸ παρελθὸν τὰ «ἔξω μας».
Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει μήπως πώς ἐμεῖς φταῖμε; Σημαίνει μήπως πώς ἐμεῖς συμβάλαμε στό νά φθάσουμε στό ἐδῶ καί τώρα; Μήπως σημαίνει πώς ἔχουμε ὅλοι ἀρχίσῃ νά ἀντιλαμβανόμαστε αὐτό πού ὀφείλουμε καί λέγεται αἴτιο τῆς σημερινῆς κατάντιας;
Νεκρὸ ἐξ αἰτίας μας!
Ξέρετε τί εἶναι αὐτό:
Ξέρετε; Μπορεῖτε νά διανοηθεῖτε;
Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας πώς ἐμεῖς τό σκοτώσαμε μέ τήν ἀδιαφορία μας καί τήν ἀνεξέλεγκτη «ἀνάπτυξίν» μας;
Ὄχι βέβαια…
Σιγὰ μὴν τάϊσα ἐγὼ τὰ Ἄλμπατρος καὶ τὰ λοιπὰ θαλασσοπούλια!
Σιγὰ μὴν σκέφθηκα πὼς ὁ ἀναπτήρας ποὺ μοῦ ἔπεσε θὰ κατέληγε στὸ στομάχι τους!
Σιγὰ μὴν μὲ ἀπησχόλησε πὼς τὸ καπάκι τοῦ ἀναψυκτικοῦ ποὺ μόλις πέταξα, θὰ ἔφθανε νὰ σκοτώσῃ ἕνα θρασύτατο παλιόπουλο! Συνέχεια