Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Οἱ ἰδιοκτησίες.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἔβλεπα λοιπὸν ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ταινιάκια ποὺ καταγγέλλουν τὰ πολιτικὰ λαμόγια γιὰ τὶς περιουσίες ποὺ ἔχουν δημιουργήσει. Μάλιστα, ἐὰν ἐξαιρέσουμε ἐλαχίστους, ἀπὸ αὐτούς, στοὺς ὁποίους ἀνεφέρετο τὸ ταινιάκι, καὶ οἱ ὁποῖοι τὰ εὑρῆκαν ἀπὸ τὸν μπαμπᾶ, ὅλοι οἱ ἄλλοι ξεβράκωτοι εἰσῆλθαν στὴν πολιτική.

Σήμερα λοιπὸν ὅλα αὐτὰ τὰ σούργελα ἔχουν τεράστιες περιουσίες, μᾶς κουνοῦν τὸ δάκτυλο κατηγορῶντας μας γιὰ τὴν κατάντια τῆς χώρας καὶ τρίβουν τὶς γεμάτες σαπίλα κοιλιές τους περιχαρεῖς, διότι μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα μᾶς σώζουν κι ἀπὸ ἐπάνω.

Συνέχεια →

Ἄβολες ἀλήθειες ἤ εὐχάριστα ψέμματα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Εἶναι ἀστεῖο, στὰ ὅρια τοῦ γελοίου, νὰ ἀντιμετωπίζουμε πρόβλημα ἐπικοινωνίας, μὲ τοὺς δικούς μας ἀνθρώπους, ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἀγγίζουμε ἀλήθειες.
Ἀπὸ προσωπικὰ ζητήματα, ἔως πολιτειακά, κοινωνικά, θεοκρατικά, οἰκονομικά, κοινωνικά…
Ἔχω χάσῃ «φίλους» διότι δὲν ἄντεξαν νὰ δοῦν κατάματα τὸ πασιφανές.
Ἔχω ὅμως κερδίσει κάτι πολὺ μεγάλο.
Συνέχεια →

Οἱ ἐθνοσωτῆρες.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Οἱ ἐθνοσωτῆρες.2Εἶχα λοιπὸν πρὸ δύο ἐτῶν γράψῃ ἕνα σημείωμα, πρὸ δύο ἐτῶν ἐπαναλαμβάνω, μὲ τίτλο:

Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις.

Τὸ εἶχα γράψῃ γιὰ τὸν φίλο Ἀντώνη κι ὄχι γιὰ τὸν Ἀθανάσιο, Ἄναξίμανδρο, Ἀγαθοκλῆ, Ἀνδρόνικο, Ἀνδρέα, Ἀδαμάντιο, Ἀνδριανό, Ἄγγελο, Ἀνέστη…
Τὸ διευκρινίζω τώρα, δύο χρόνια μετά, πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων.
Ὅμως ἰσχύει στὸ καθόλου!!! Δῆλα δή, κατ’  Ἀριστοτέλην (ἀπὸ Ἄλφα κι αὐτός!!!) στὸ καθ’ ὅλα!!! Στὰ πάντα, σὲ …νεοελληνικά. Ἄρα ἰσχύει καὶ  γιὰ τὸν Κῶτσο, τὸν Μῆτσο, τὸν Γιάννο, τὸν Τάσσο, τὸν Θάνο, τὸν Μπόμπο, τὸν Κλῶτσο, τὸν  Ἰσμαῆλ, τὸν Φρίτς…
Ἄρα, ἰσχύει γιὰ κάθε νέο ἤ παλαιὸ σχῆμα, ποὺ βασίζεται στὴν λογικὴ τοῦ κομματισμοῦ, τῆς ἐξ ἀντιπροσώπων διακυβερνήσεως καὶ τοῦ κΥνοβουλευτισμοῦ.

Γιατί δέν πιστεύω πώς θά μᾶς σώσουν οἱ κάθε εἴδους κομματικοί μηχανισμοί, παλαιοί καί νέοι;
Τί μᾶς κατέστρεψε ὥς χώρα;
Συνέχεια →

Ὅταν ὁ φονιὰς δὲν μετανοῇ, εἶναι πανέτοιμος νὰ ξαναφονεύσῃ…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὅταν λοιπὸν ὁ Τοῦρκος, ποὺ γενοκόνησε τόσα ἐκατομμύρια ἀνθρώπων, δὲν μετανιώνει, εἶναι πανέτοιμος, ἀνᾲ πάσᾳ στιγμῇ, νὰ ἐπαναλάβῃ τὰ ἐγκλήματά του.

Ἄλλως τε, αὐτὸ δὲν τὸ λέω ἐγώ…
Τὸ λὲν οἱ ψυχολόγοι, οἱ ἐγκληματολόγοι, οἱ μελετητὲς τῶν ἀκραίων συμπεριφορῶν. Ἐὰν δὲν μετανοήσῃ ὁ ἐγκληματίας, εἶναι δεδομένον πὼς θὰ ἐπαναλάβῃ ἄπειρες φορές, τὸ ἔγκλημά του.

Ὅσο λοιπὸν κρατᾶ τὸ παιχνίδι τους καὶ τὸ κρυφτούλι τους, νὰ γνωρίζουμε πὼς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ τὰ ἴδια κτήνη, τὰ ὁποῖα ἀντιληφθήκαμε ἄριστα, τὸ πόσο ἀκραῖα εἶναι καὶ τὸ ποῦ μποροῦν νὰ φθάσουν.
Συνέχεια →

Ὁ κάθε Ἄνθρωπος εἶναι ἕνας κόσμος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι ἕνας κόσμος καὶ αὐτὸ εἶναι ἐξαιρετικό.
Ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει μιὰ ἱστορία καὶ ἐπίσης ἔχει καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ μετατρέπῃ τὴν ἀπελπισία σὲ ἐλπίδα. Μπορεῖ νὰ σκουπίζῃ τὰ δάκρυα του καὶ νὰ ἀντικαθιστᾷ μὲ χαμόγελο.
Ὑπάρχουν δυὸ δυνάμεις, δυὸ κόσμοι, ὁ ἐσωτερικὸς καὶ ὁ ἐξωτερικός. Οἱ περισσότεροι προσπαθοῦν νὰ ἐλέγξουν τὸν ἐξωτερικὸ κόσμο. Πῶς ὅμως μπορεῖς νὰ ἐλέγξῃς τὴν καταιγίδα, τὴν πλημμύρα ἡ τὴν οἰκονομική κρίσι; Συνέχεια →

Ἐπὶ τέλους!!! Θὰ κυβερνήσῃ ἡ χρυσῆ αὐγή!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Καλά…
Ἕχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἀπολύτως ἠλιθίους! Ἀπέραντα καὶ ἀπύθμενα ἠλιθίους!!!
Μοῦ ἔλεγε φίλος, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, ποὺ διαβιεῖ στὸ ἐξωτερικό, πὼς ὅλοι Ἕλληνες ἐγκαθίστανται αὐτὸν τὸν καιρὸ στὴν πόλι τους εἶναι ὅλοι ὑποστηρικτὲς τῆς χρυσῆς αὐγῆς. Μὰ ὅλοι!!!
Κι ὅταν κάπου κάπου κάποιος πασχίζει νὰ πῇ κάτι, ἔτσι, λίγο διαφορετικό, πέφτουν νὰ τὸν φᾶν!!! Στὴν κυριολεξία!!!

Συνέχεια →