Ψᾶξε…
Ὁ καιρὸς κυλᾶ…
Τρέχει… Φεύγει… Καὶ μαζύ του κι ἐσύ…
Θυμήσου τὸ γιατὶ εἶσαι ἐδῶ… Θυμήσου… Εἶναι πλέον ἀνάγκη…
Ῥῶτα τὸν ἑαυτόν σου… Κύττα τον βαθειὰ μέσα στὰ μάτια καὶ ῥῶτα τον… Ξέρει…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Εἶσαι αὐτός πού εἶσαι ἤ εἶσαι αὐτό πού κάνεις;
Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του κοινωνικό ον.
Ιδιότητα που εύλογα δημιουργεί την ανάγκη του ”ανήκειν” σε ένα κοινωνικό σύνολο, είτε αυτό λέγεται ποδοσφαιρική ομάδα, είτε θρησκεία, πολιτικό κόμμα κ.ο.κ.
Γεγονός που με την σειρά του, του δίνει την ευκαιρία να συναναστρέφεται συνήθως με άλλα άτομα με τα οποία μοιράζεται αντίστοιχο τρόπο σκέψης, αντίληψης, ιδεολογίας, κουλτούρας.
Η εργασία δεν θα μπορούσε φυσικά να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.
Το νόμισμα όμως έχει δύο όψεις…
Θα ήθελα λοιπόν να αναφερθώ σε μια (επιτρέψτε μου) «απάτη» με κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές προεκτάσεις.
Συνέχεια
Οἱ ἰδιοκτησίες.
Ἔβλεπα λοιπὸν ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ταινιάκια ποὺ καταγγέλλουν τὰ πολιτικὰ λαμόγια γιὰ τὶς περιουσίες ποὺ ἔχουν δημιουργήσει. Μάλιστα, ἐὰν ἐξαιρέσουμε ἐλαχίστους, ἀπὸ αὐτούς, στοὺς ὁποίους ἀνεφέρετο τὸ ταινιάκι, καὶ οἱ ὁποῖοι τὰ εὑρῆκαν ἀπὸ τὸν μπαμπᾶ, ὅλοι οἱ ἄλλοι ξεβράκωτοι εἰσῆλθαν στὴν πολιτική.
Σήμερα λοιπὸν ὅλα αὐτὰ τὰ σούργελα ἔχουν τεράστιες περιουσίες, μᾶς κουνοῦν τὸ δάκτυλο κατηγορῶντας μας γιὰ τὴν κατάντια τῆς χώρας καὶ τρίβουν τὶς γεμάτες σαπίλα κοιλιές τους περιχαρεῖς, διότι μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα μᾶς σώζουν κι ἀπὸ ἐπάνω.
Ἄβολες ἀλήθειες ἤ εὐχάριστα ψέμματα;
Εἶναι ἀστεῖο, στὰ ὅρια τοῦ γελοίου, νὰ ἀντιμετωπίζουμε πρόβλημα ἐπικοινωνίας, μὲ τοὺς δικούς μας ἀνθρώπους, ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἀγγίζουμε ἀλήθειες.
Ἀπὸ προσωπικὰ ζητήματα, ἔως πολιτειακά, κοινωνικά, θεοκρατικά, οἰκονομικά, κοινωνικά…
Ἔχω χάσῃ «φίλους» διότι δὲν ἄντεξαν νὰ δοῦν κατάματα τὸ πασιφανές.
Ἔχω ὅμως κερδίσει κάτι πολὺ μεγάλο.
Συνέχεια
Οἱ ἐθνοσωτῆρες.
Εἶχα λοιπὸν πρὸ δύο ἐτῶν γράψῃ ἕνα σημείωμα, πρὸ δύο ἐτῶν ἐπαναλαμβάνω, μὲ τίτλο:
Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις.
Τὸ εἶχα γράψῃ γιὰ τὸν φίλο Ἀντώνη κι ὄχι γιὰ τὸν Ἀθανάσιο, Ἄναξίμανδρο, Ἀγαθοκλῆ, Ἀνδρόνικο, Ἀνδρέα, Ἀδαμάντιο, Ἀνδριανό, Ἄγγελο, Ἀνέστη…
Τὸ διευκρινίζω τώρα, δύο χρόνια μετά, πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων.
Ὅμως ἰσχύει στὸ καθόλου!!! Δῆλα δή, κατ’ Ἀριστοτέλην (ἀπὸ Ἄλφα κι αὐτός!!!) στὸ καθ’ ὅλα!!! Στὰ πάντα, σὲ …νεοελληνικά. Ἄρα ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν Κῶτσο, τὸν Μῆτσο, τὸν Γιάννο, τὸν Τάσσο, τὸν Θάνο, τὸν Μπόμπο, τὸν Κλῶτσο, τὸν Ἰσμαῆλ, τὸν Φρίτς…
Ἄρα, ἰσχύει γιὰ κάθε νέο ἤ παλαιὸ σχῆμα, ποὺ βασίζεται στὴν λογικὴ τοῦ κομματισμοῦ, τῆς ἐξ ἀντιπροσώπων διακυβερνήσεως καὶ τοῦ κΥνοβουλευτισμοῦ.
Γιατί δέν πιστεύω πώς θά μᾶς σώσουν οἱ κάθε εἴδους κομματικοί μηχανισμοί, παλαιοί καί νέοι;
Τί μᾶς κατέστρεψε ὥς χώρα;
Συνέχεια
Ὅταν ὁ φονιὰς δὲν μετανοῇ, εἶναι πανέτοιμος νὰ ξαναφονεύσῃ…
Ὅταν λοιπὸν ὁ Τοῦρκος, ποὺ γενοκόνησε τόσα ἐκατομμύρια ἀνθρώπων, δὲν μετανιώνει, εἶναι πανέτοιμος, ἀνᾲ πάσᾳ στιγμῇ, νὰ ἐπαναλάβῃ τὰ ἐγκλήματά του.
Ἄλλως τε, αὐτὸ δὲν τὸ λέω ἐγώ…
Τὸ λὲν οἱ ψυχολόγοι, οἱ ἐγκληματολόγοι, οἱ μελετητὲς τῶν ἀκραίων συμπεριφορῶν. Ἐὰν δὲν μετανοήσῃ ὁ ἐγκληματίας, εἶναι δεδομένον πὼς θὰ ἐπαναλάβῃ ἄπειρες φορές, τὸ ἔγκλημά του.
Ὅσο λοιπὸν κρατᾶ τὸ παιχνίδι τους καὶ τὸ κρυφτούλι τους, νὰ γνωρίζουμε πὼς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ τὰ ἴδια κτήνη, τὰ ὁποῖα ἀντιληφθήκαμε ἄριστα, τὸ πόσο ἀκραῖα εἶναι καὶ τὸ ποῦ μποροῦν νὰ φθάσουν.
Συνέχεια