Ναί, συμφωνῶ!
Ἀπολύτως!
Καὶ μάλιστα ὅσο χειρότερος καὶ δυνατότερος καὶ βρωμερότερος ὁ «ἀφέντης», τόσο πιὸ θαμμένη στὰ Τάρταρα ἡ φυλακή του! Στὰ Τάρταρα ὅμως… Ὄχι ὁπουδήποτε ἀλλοῦ…
Διότι τόσους αἰῶνες ἀρκετὰ ἔπαιξαν στὴν πλάτη τῶν λαῶν πεντόβολα.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μένῃ πιστὸς σ’ αὐτὸν ποὺ ἐγκαταλείπει τὸν Ἑαυτό του…
Ἐάν ἐγώ ἔχω ἀφήσει τόν Ἑαυτόν μου νά σέρνεται, νά χάνεται καί νά σβήνῃ, ποιός ἀκριβῶς θά μέ σεβασθῇ; Ποιός θά στέκεται δίπλα μου ὡς φίλος ἤ ὡς σύντροφος; Ποιός θά μέ κυττᾷ ἴσια στά μάτια σάν ἴσος;
Ὅσο περισσότερο πέφτω, τόσο ὑψηλότερα στέκουν οἱ ἄλλοι.
Ὅσο ὑψηλότερα στέκουν οἱ ἄλλοι, τόσο μικροτέρα γίνομαι ἐγώ.
Ὅσο μικροτέρα γίνομαι ἐγώ, τόσο λιγότερο συναντῶ ἀνθρώπους ἴσους, ποὺ νὰ μὲ ἐκτιμοῦν καὶ νὰ μὲ Συνέχεια
Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις.
Ὁ καθαρισμὸς τῶν στάβλων τοῦ Αὐγεία ἀπὸ ῤωμαϊκὸ ἀνάγλυφο.
Σήμερα τηλεφωνήθηκα μὲ τὸν καλό μου φίλο Α.
Ὁ φίλος Α. εἶναι ἰδιαιτέρως πατριώτης, μὲ καθαρὴ κρίσι γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα καὶ μὲ ἔντονο πόθο νὰ ἀπελευθερώσουμε τὴν Πατρίδα μας.
Ὁ φίλος Α. πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ἀπεφάσισε νὰ δημιουργήσῃ ἕνα νέο κόμμα, μέσα σὲ τόσα ἄλλα ποὺ δημιουργήθηκαν ἢ θὰ δημιουργηθοῦν στὸ μέλλον.
Νὰ πῶς ἠλιθιοποιοῦνται τὰ παιδιά μας!
Ἔχω πολλὲς φορὲς καταγγείλῃ τὶς καταστροφικὲς ἐπιδράσεις τοῦ συστήματος ἀ-παιδείας στὴν προσωπικότητα τῶν παιδιῶν. Βέβαια, ἐὰν μποροῦσαν οἱ φερόμενοι ὡς δάσκαλοι, νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν δική τους συνενοχὴ καὶ συμμετοχὴ στὸ ἔγκλημα, πολὺ πιθανόν, κάποιοι, νὰ αὐτοκτονοῦσαν.
Διότι τὸ πρόβλημα ξεκινᾶ ἀπὸ τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα. Ἐκεῖ ποὺ καταστρέφουν τὴν ἀντιληπτικὴ ἱκανότητα τῶν μελλοντικῶν δασκάλων, μεταμορφώνοντάς τους σὲ μηχανὲς παραγωγῆς ὑπηκόων.
Νὰ ἀγαπᾷς τὴν Πατρίδα σου, ἀκόμη κι ὅταν σὲ ἀδικῇ.
Ποιός ἀλήθεια τό ἔκανε αὐτό πράξι;
Μήπως ὁ μεγάλος Σωκράτης;
Μήπως ἐπί τέλους πρέπει νά πάρουμε παράδειγμα ἀπό τό παρελθόν μας γιά να μπορέσουμε νά σταθοῦμε γερά στά πόδια μας καί νά στρώσουμε τό δρόμο γιά τό αὔριο;
«Νὰ ἐπιστραφῇ ὁ Ἥλιος τώρα!!!»
Μὲ τὸν τίτλο τῆς ἀναρτήσεως ἐσχολίαζε ὁ Πλάτων στὴν παραπάνω φωτογραφία τῆς Τατιάνας.
Κι ἐγώ… Θέλω τὸν Ἥλιο μου πίσω, ἐσκέφθην μόλις εἶδα τὴν παραπάνω φωτογραφία.
Κι ὄχι μόνον τὸν θέλω, ἀλλὰ τὸν ἀπαιτῶ!
Θέλω τὸν Ἥλιο μου πίσω, διὰ παντός. Ὄχι περιστασιακῶς, ὅταν οἱ ἄνεμοι σκορπίζουν τὰ νέφη ποὺ κάποιοι μᾶς φορτώνουν. Τὸν θέλω μόνιμα, διαρκῶς, γιὰ πάντα, νὰ μὲ φωτίζῃ καὶ νὰ μοῦ ἀποδεικνύῃ πὼς ἡ ζωὴ εἶναι δικαίωμα… Δὲν γίνεται νὰ περιορίζεται διαρκῶς στὰ τοῦ βίου…