Ὅσο ὅσο πρὸ κειμένου νὰ ἀπαλλαγοῦμε διὰ παντὸς ἀπὸ κάθε μορφῆς τομάρι ποὺ μᾶς καταδυναστεύει τὴν ζωή. 

Θὰ πληρώσω ὅσο ὅσο πρὸ κειμένου νὰ τελειώσω διὰ παντὸς μὲ τὰ «τζάκια» τους, τὰ μαγαζάκια τους καὶ τὴν ἀλαζονεία τους.  

Θὰ πληρώσω ὅσο ὅσο πρὸ κειμένου νὰ καθαρίσω τὸν τόπο-σπίτι μου καὶ νὰ τὸν κάνω λαμπ(ιρ)ίκο!!!!

Ἦλθαν, λὲν κάποιοι, καὶ μᾶς ἐξεπούλησαν! Μᾶς ἐτύλιξαν σὲ μίαν κόλλα χαρτὶ καὶ μᾶς παρέδωσαν στοὺς δυνάστες μας. Τώρα τελευταῖα μάλιστα αὐτοὶ οἱ κάποιοι ἐνεθυμήθησαν κι ἔννοιες ὅπως «Πατρίς», «Ἑλλάς», «σημαία»… Ναί, εἶναι οἱ  ἴδιοι κάποιοι ποὺ τὶς ἐξέσκιζαν ἔως πρὸ τινός, ἀλλὰ, τί νά κάνουμε; Σὲ αὐτὸν τὸν τόπο (ἀκόμη) ὅ,τι Συνέχεια →