Τὸ σῶμα σηκώνεται καὶ τρέχει…
Με τίτλο “Ξύπνα γιατί η σειρά σου δεν ξέρεις πότε έρχεται”, ένα συγκινητικό γράμμα κυκλοφορεί στο Facebook για την αδικοχαμένη κοπέλα της Ξάνθης…
Την ίδια ώρα άγνωστοι αλλά και φίλοι έχουν ήδη ξεκινήσει να γράφουν στο ίντερνετ σχόλια για τον τραγικό θάνατο της 34χρονης κοπέλας.
Το παρακάτω κείμενο είναι γραμμένο από μια γυναίκα που δεν την γνώριζε μιλά για την αναισθησία που έχουμε αποκτήσει απέναντι στον πόνο του άλλου… Έγιναν έτσι τα πράγματα; Οι γείτονες άκουγαν την κοπέλα να ουρλιάζει από τους πόνους και δεν κατέβηκε κανείς να βοηθήσει; Πια είναι η όλη αλήθεια για το φρικτό έγκλημα θα το μάθουμε σύντομα, το σίγουρο είναι πάντως πως ήδη έχει αναστωθεί ολόκληρη η Ελλάδα: Συνέχεια
Καθημερινῶς, ὅσο κι ἐὰν δὲν μοῦ ἀρέσῃ, διαπιστώνω πὼς ἔχουμε τόσο μεγάλη ἐξάρτησι ἀπὸ τὴν τεχνολογία, ποὺ ἐὰν γιὰ κάποιον λόγο αὔριο τὸ πρωΐ χάναμε τὸ ῥεῦμα, ποὺ τὴν τροφοδοτεῖ, θὰ τελειώναμε.
Πρὸ ὁλίγου ἄκουγα ἕνα παιδάκι νὰ οὐρλιάζῃ, διότι ἕνα σκαθάρι τὸ πλησίαζε. Κι ἀναρωτήθηκα γιὰ τὴν ἄλλην ἐξάρτησί μας, ποὺ λέγεται ἀποστείρωσις!!! Πῶς θά ζήσουμε σέ μή ἀποστειρωμένο περιβᾶλλον; Συνέχεια
Σκέπτομαι συχνὰ κάποιες μικρὲς λεπτομέρειες, ποὺ φαντάζουν πολὺ ὅμοιες μεταξύ τους, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἅλωσι τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὴν σημερινή μας ἅλωσι. (Διότι βιώνουμε μίαν πολιορκία… Ἴσως μεγαλυτέρα τῆς τότε πολιορκίας!!! Καὶ δυστυχῶς, κατὰ πῶς φαίνονται τὰ πράγματα, πιὸ ἐπικίνδυνη!!!)
Βέβαια, ὑπάρχουν κι ἀρκετὲς διαφορές, ἀλλὰ σαφῶς οἱ ὁμοιότητες εἶναι τόσο ἔντονες, ποὺ μᾶλλον μὲ κάνουν νὰ χαμογελῶ μὲ πίκρα…
Κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἤμασταν παιδιά…
Νὰ παίζαμε στοὺς δρόμους καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφερόμασταν οὔτε γιὰ τὸν χιονιά, οὔτε γιὰ τὸ ψιλόβροχο, οὔτε γιὰ τὸ κρύο…
Θὰ ἔπρεπε νὰ μποροῦμε νὰ κάνουμε ὄνειρα…
Νὰ ἐρωτευόμεθα καὶ νὰ τὸ ξεχνᾶμε, ὅταν τὸ παιχνίδι θὰ ζωήρευε…
Νὰ κλείνῃ ὁ λαιμός μας ἀπὸ τὶς φωνὲς καὶ ἡ κούρασις νὰ μᾶς ἀποκοιμίζῃ ἀμέσως ὅταν θὰ πέφταμε στὰ κρεββάτια μας…
Ὅμως δὲν εἴμαστε ἔτσι…
Συνέχεια
