Καὶ πληρώνουν ἰδιαιτέρως ὑψηλὰ τιμήματα, πάντα πρῶτοι οἱ ἀθῷοι…
Εἶναι νόμος τῆς Φύσεως αὐτός.

Οἱ ἀνυποψίαστοι, οἱ παραμένοντες στὸν …κόσμο τους, οἱ κατ’ ἐπιλογὴν ἀποστασιοποιημένοι ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, εἶναι κι αὐτοὶ πού, κυριολεκτικῶς, αὐτο-θυσιάζονται, συνήθως ἐν ἀγνοίᾳ των.
Εἶναι τὰ πρόθυμα σφάγια στὸ κάθε εἴδους θυσιαστήριον, ποὺ ὅμως λειτουργοῦν, ἔτσι, ξαφνικά, δίχως νὰ τὸ ἐπιδιώξουν καὶ πάντα ἀνυποψίαστα φυσικά, ὡς μοχλὸς ἀφυπνίσεως γιὰ τοὺς ὑπολοίπους. Συνέχεια




Τὶς τελευταίες κυρίως ἑβδομάδες, ποὺ τὸ ὄνομα τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας, μας ἐπισήμως πλέον, προσεφέρθη βοῤῥὰ στὰ σχέδια τοῦ κάθε πSoros, διαβάζουμε καὶ μαθαίνουμε ἀμέτρητες ἀρλουμπολογίες, ποὺ ἀναμεμειγμένες μὲ ἐλάχιστες ἀλήθειες (ἢ ἀληθοφάνειες) ἐπιχειροῦν νὰ παράξουν «ἀντίλογο» μὲ «ἐπιχειρήματα». Καὶ εἶναι ἀρκετὲς ἐκεῖνες οἱ περιπτώσεις ποὺ κάποιοι σιωποῦν, καταπίνοντας τὴν ὀργή τους, μόνον καὶ μόνον διότι κάποιος κραδαίνει ἀπέναντί τους μερικὲς τέτοιες ἀρλουμπολογίες, ποὺ προηγουμένως ἔχει ἐμβαπτίση σὲ ἀληθοφάνειες.